ကျွန်မ​ေတာ်​ေတာ်ညံ့​ခဲ့​ပါတယ်

Wednesday, August 4, 2010 / စာ​ေရး​ဆရာမဂျူး​


ြကွ​ေရာက်လာြကတဲ့​ ပါ​ေမာက္ခများ​၊​ ဆရာ ဆရာမများ​၊​ စာ​ေပဝါသနာရှင်များ​၊​ ​ေကျာင်း​သူ​ေကျာင်း​သား​ များ​ကို အခုလို မျက်နှာချင်း​ဆိုင်ြပီး​ေတာ့​ ရင်း​နှီး​စွာ စကား​ေြပာခွင့်​ရတဲ့​အတွက် အထူး​ပဲ ​ေကျး​ဇူး​တင် ဝမ်း​ေြမာက်တယ်ဆိုတာ ပထမဦး​စွာ ​ေြပာြကား​လိုပါတယ်။ (ဩဘာသံများ​)


ဒီက​ေန့​ည ကျမ ​ေဟာ​ေြပာဖို့​ ​ေရွး​ချယ်ထား​တဲ့​ေခါင်း​စဉ်က 'ကျမ ​ေတာ်​ေတာ်ညံ့​ခဲ့​ပါတယ်' ဆိုတဲ့​ ​ေခါင်း​စဉ် ြဖစ်ပါတယ်။ ဒီ​ေခါင်း​စဉ်ကို ြကား​လိုက်ရတဲ့​အခါမှာ ဒီစာ​ေပ​ေဟာ​ေြပာပွဲကို တကူး​တကန့်​ လာ​ေရာက်နား​ေထာင်လိုတဲ့​ ပရိသတ်အ​ေနနဲ့​ အံ့​ဩချင် အံ့​ဩမိမယ်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရီမိချင် ရီမိလိမ့်​မယ်။ ဒီစာ​ေပ​ေဟာ​ေြပာပွဲကို လာြပီး​ေတာ့​ နား​ေထာင်တာဟာ နင်တို့​ေတွ၊​ ခင်ဗျား​တို့​ေတွဆီက ​ေတာ်တာ​ေတွများ​ ြကား​ရမလား​၊​ အဲဒီ​ေမျှာ်လင့်​ချက်က​ေလး​နဲ့​ လာြပီး​နား​ေထာင်တာ၊​ ညံ့​တာ​ေတွ​ေတာ့​ ငါတို့​ မြကား​ချင်ဘူး​၊​ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရီမိချင် ရီမိလိမ့်​မယ်။ ကျမကလဲ ကျမ သိတ်​ေတာ်တဲ့​အ​ေြကာင်း​ကို ​ေြပာြပချင်ပါတယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ ကံဆိုး​ချင်​ေတာ့​ ကျမဟာ ဘဝမှာ တခါမှ မ​ေတာ်ခဲ့​ဘူး​ေသး​ပါဘူး​။ (​ေအာ်ဟစ်သံများ​)

ဒီ​ေတာ့​ ကျမ ြပန်ြကည့်​လိုက်တဲ့​အခါမှာ ကိုယ့်​ကိုယ်ကို ညံ့​ေနတာပဲ​ေတွ့​ေတာ့​ ကျမရဲ့​ ပရိသတ်​ေရှ့​မှာ ကျမညံ့​တဲ့​အ​ေြကာင်း​ကိုပဲ ဝန်ခံတာဟာ ရိုး​သား​မှု အရှိဆံုး​ ြဖစ်လိမ့်​မယ်လို့​ ကျမ ​ေတွး​ပါတယ်။ အဲ့​ဒါ​ေြကာင့်​ အခုလို စင်ြမင့်​ေပါ် တက်လာြပီး​ ​ေတာ့​ ကျမညံ့​တဲ့​အ​ေြကာင်း​ေတွ ​ေြပာရတာ ကျမ အများ​ြကီး​ ဝမ်း​လဲနည်း​မိပါတယ်။ (လက်ခုပ်သံများ​) ဒါ​ေပမယ့်​ မတတ်နိုင်ပါဘူး​၊​ ကျမ ညံ့​တဲ့​အ​ေြကာင်း​က​ေတာ့​ ​ေြပာရမှာပဲ။
ကျမက​ေတာ့​ ညံ့​တဲ့​အ​ေြကာင်း​တခုပဲ ​ေြပာစရာ ရှိလို့​ပါ။ ဒီ​ေတာ့​ အဲဒီလို စိတ်ပျက်​ေနတဲ့​သူ၊​ ​ေဒါသထွက် ​ေနတဲ့​ သူ​ေတွအတွက် ကျမ အြကံ​ေကာင်း​ေလး​တခု​ေတာ့​ ​ေပး​နိုင်ပါတယ်။ ​ေတာ်တာ​ေတွကို ြမင်ချင် ြကား​ချင်ရင်​ေတာ့​ စာ​ေပ​ေဟာ​ေြပာပွဲကို လာစရာမလိုပါဘူး​။ ​ေတာ်တာ​ေတွကို ြမင်ချင်ြကား​ချင် ဂုဏ်ယူချင်တယ် ဆိုရင် ြမန်မာ့​ရုပ်ြမင်သံြကား​ကို ြကည့်​ြကပါ။ (​ေအာ်ဟစ် လက်ခုပ်သံများ​) အခုအချိန်က စြပီး​ေတာ့​ 'ဂျူး​' ရဲ့​ ညံ့​ဖျင်း​မှု​ေတွကို ဝန်ခံပါ​ေတာ့​မယ်ရှင်။

ကျမဟာ အများ​သိြကတဲ့​အတိုင်း​ ဆရာဝန် စာ​ေရး​ဆရာ ြဖစ်ပါတယ်။ (​ေအာ်ဟစ်သံများ​) ြကွား​တာ မဟုတ်ပါဘူး​။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ဆရာဝန်အလုပ်လဲ တြပိုင်နက်လုပ်တယ်။ စာ​ေရး​တဲ့​အလုပ် လဲ တြပိုင်နက်လုပ်တယ် ဆို​ေတာ့​ ဘယ်အလုပ်မှာများ​ ကျမ ညံ့​ပါသလဲလို့​ ​ေမး​ခဲ့​ရင် ကျမ ​ေြဖချင်လို့​ပါ။ ကျမဟာ အလုပ်နှစ်မျိုး​စလံုး​မှာ ညံ့​ဖျင်း​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမ ညံ့​ခဲ့​တဲ့​အ​ေြကာင်း​ေတွကို ​ေြပာြပပါမယ်။ ကျမဟာ ငယ်ငယ်က​ေလး​ကတည်း​က ညံ့​ပါတယ်။ ကျမ ငယ်ငယ်တုန်း​က ြမန်မာနိုင်ငံအ​ေြကာင်း​ ပထဝီဝင်ဘာသာမှာ သင်ရ​ေသာ်လဲ ြမန်မာနိုင်ငံရဲ့​ စီး​ပွါး​ေရး​အြမင် ဘာမှ မရှိခဲ့​ပါဘူး​။ (လက်ခုပ်သံများ​) ကျမ တတိယတန်း​အရွယ် ​ေလာက်မှာ ြမန်မာ့​ ပထဝီဝင်ဘာသာကို သင်ရပါတယ်။ အဲ့​ဒီမှာ ြမန်မာနိုင်ငံရဲ့​ သံယံဇာတ​ေတွအ​ေြကာင်း​ စာသင်ရပါတယ်။ ြမန်မာနိုင်ငံဟာ သယံဇာတ အလွန်​ေပါများ​ြကွယ်ဝတဲ့​ နိုင်ငံြဖစ်ပါတယ်။ ဆန်စပါး​ေတွ ထွက်တယ်။ ကျွန်း​သစ်​ေတွ ထွက်တယ်။ ​ေရနံ​ေတွလဲ ထွက်ပါတယ်။ ​ေရနံထွက်တာလဲ ကျမ မျက်ြမင်ကိုယ်​ေတွ့​ ပါပဲ။ ကျမက ​ေရနံ​ေချာင်း​သူ ြဖစ်ပါတယ်။

​ေရနံ​ေချာင်း​သူဆို​ေတာ့​ ကျမတို့​ ​ေရနံ​ေြမက​ေန ြဖတ်သွား​တဲ့​အခါမှာ ​ေရနံတူး​စင်ြကီး​နဲ့​ ​ေရနံတူး​ေနတာ ​ေတွ၊​ တူး​ြပီး​သား​ ​ေရနံတွင်း​ေတွက​ေန ပိုက်လံုး​ေတွနဲ့​ ​ေမာင်း​တံ​ေတွနဲ့​ စုပ်ယူြပီး​ေတာ့​ ​ေရနံ​ေလှာင်ကန်ထဲ ထည့်​ေနတာ​ေတွ ကျမ မျက်ြမင်ကိုယ်​ေတွပါပဲ။ အဲ့​ဒီ ​ေရနံ​ေလှာင်ကန်​ေတွထဲက များ​ြပား​လှတဲ့​ ​ေရနံ​ေတွ ဘယ်​ေရာက်သွား​လဲဆိုတာ​ေတာ့​ ကျမက မြမင်ရဘူး​ေပါ့​။ (လက်ခုပ်သံများ​) ကျမ ြမင်ရတာက ​ေရနံ​ေလှာင်ကန်ပဲ ြမင်ရတာကိုး​။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ အဲ့​ဒါ ​ေရနံနဲ့​ ပါတ်သက်တဲ့​ အပိုင်း​ပါ။ ​ေနာက်ထပ် သံယံဇာတ​ေတွ အများ​ြကီး​ ထွက်တယ်လို့​ သိရပါတယ်။ ဥပမာ တွင်း​ထွက်ပစ္စည်း​ေတွ၊​ ​ေကျာက်မီး​ေသွး​လဲ ထွက်ပါတယ်။ ပတ္တြမား​၊​ နီလာ၊​ ​ေရွှ၊​ ​ေရွှ​ေြကာြကီး​ေတွလဲ ြမန်မာနိုင်ငံမှာ အများ​ြကီး​ ရှိပါတယ်။ ဒီ​ေတာ့​ ဒီ ​ေရွှ၊​ ​ေငွ၊​ ​ေကျာက်သံပတ္တြမား​ေတွ အြပင် ​ေကျာက်မီး​ေသွး​၊​ ခဲမြဖူတို့​၊​ အြဖိုက်နက်တို့​ ြမန်မာနိုင်ငံမှာ မထွက်တဲ့​ တွင်း​ထွက်ဆိုတာ မရှိသ​ေလာက် အများ​ြကီး​ ထွက်ခဲ့​ပါတယ်။ ​ေနာက်ြပီး​ေတာ့​ ြမန်မာ့​ပိုင်နက် ပင်လယ်​ေရြပင်ဆိုတာ အများ​ြကီး​ ရှိပါတယ်။ ပင်လယ်ြပင်ကထွက်တဲ့​ ငါး​ပုစွန်​ေတွဟာ ြမန်မာြပည်သူလူထု စား​သံုး​လို့​ေတာင် မကုန်တဲ့​အတွက် စည်သွတ်ဗူး​ ​ေတွနဲ့​ ဒါမှမဟုတ် ​ေရခဲရိုက်ြပီး​ေတာ့​ နိုင်ငံြခား​ကို​ေတာင် တင်ပို့​ေရာင်း​ချလို့​ ရပါတယ်တဲ့​။ ဒီ​ေတာ့​ တတိယတန်း​ ​ေကျာင်း​သူ ကျမဟာ ကျမနိုင်ငံကို ကျမ ​ေတာ်​ေတာ် ဂုဏ်ယူခဲ့​ပါတယ်။ (လက်ခုပ်သံများ​) သယံဇာတ​ေတွ သိပ်များ​တာပဲ​ေပါ့​။ ဒါ​ေပမယ့်​ တ​ေန့​ကျ​ေတာ့​ ကျမက ​ေကျာင်း​စာအြပင် တြခား​ြပင်ပမဂ္ဂဇင်း​တခုကို သွား​ဖတ်မိပါတယ်။ သွား​ဖတ်​ေတာ့​ အဲဒီအချိန်မှာ ကျမ စာ​ေတာ့​ ဟုတ်တိပတ်တိ မဖတ်ဖူး​ေသး​ပါဘူး​။ ဒါ​ေပမယ့်​ ​ေဆာင်း​ပါး​တို့​ ပံုြပင်တို့​ဆိုရင် တ​ေြကာင်း​စ နှစ်​ေြကာင်း​စ ဖတ်တတ်​ေနပါြပီ။ အဲ့​ဒီမှာ ကံဆိုး​စွာနဲ့​ စာ​ေြကာင်း​ေလး​တ​ေြကာင်း​ သွား​ေတွ့​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ စာ​ေြကာင်း​ေလး​ကို ကျမ အခုထိ မ​ေမ့​နိုင်​ေသး​ပါဘူး​။'ြမန်မာနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့​အဆင်း​ရဲဆံုး​ နိုင်ငံများ​တွင် တတိယ​ေြမာက် လိုက်ပါသည်တဲ့​'။ (​ေအာ်ဟစ်သံများ​၊​ လက်ခုပ်သံများ​)

အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမက ပထဝီ သင်ခါစ တတိယတန်း​ေကျာင်း​သူ အြမင်နဲ့​ဆို​ေတာ့​ ကျမ ဒီလိုပဲ ြမင်တာ​ေပါ့​။ တကယ်တမ်း​ေတာ့​ နိုင်ငံတခု တိုး​တက်ြကီး​ပွါး​ဖို့​ သယံဇာတ ထွက်ရံုနဲ့​တင် မလံု​ေလာက်ပါဘူး​။ (လက်ခုပ်သံများ​) ဒါ ကျမရဲ့​ အ​ေြပာမဟုတ် ပါဘူး​။ ကမ္ဘာ့​စီး​ပွါး​ေရး​ ပညာရှင်​ေတွ​ေြပာတဲ့​ အ​ေြပာပါ။ သူတို့​က ဘယ်လို​ေြပာသလဲဆို​ေတာ့​ နိုင်ငံတခု တိုး​တက်ြကီး​ပွါး​ဖို့​ အချက်ြကီး​ (၄)ချက် လိုပါတယ်တဲ့​။ သယံဇာတ၊​ သဘာဝသယံဇာတ (Natural Resource) လို့​ေခါ်တဲ့​ သဘာဝသယံဇာတ​ေတွ ​ေပါများ​ဖို့​တဲ့​။ နံပါတ် (၂)က​ေတာ့​ အစဉ်အဆက်က ြကီး​ပွါး​ခဲ့​တဲ့​၊​ အစဉ်အဆက်က ရှိခဲ့​တဲ့​ အရင်း​အနှီး​၊​ နံပါတ် (၃) က Technology လို့​ေခါ်တဲ့​ နည်း​ပညာအသစ်အဆန်း​ေတွ၊​ နံပါတ် (၄) က​ေတာ့​ အဲ့​ဒီနည်း​ပညာကို ကျွမ်း​ကျင်သူ​ေတွ၊​ အဲဒီ ​ေလး​မျိုး​လံုး​ ရှိတဲ့​ နိုင်ငံဟာ (သို့​မဟုတ်) ​ေလး​မျိုး​မှာ သံုး​မျိုး​ေလာက် ရှိတဲ့​နိုင်ငံဟာ အဲ့​ဒီ နိုင်ငံဟာ ချမ်း​သာပါတယ်တဲ့​။

အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမတို့​ ြမန်မာနိုင်ငံက (၁) သယံဇာတ​ေတွ​ေတာ့​ ​ေပါများ​ြကွယ်ဝပါတယ်။ ​ေနာက် နံပါတ် (၂) (၃) (၄) ရှိ မရှိ​ေတာ့​ ကျမ မသိပါဘူး​။ (လက်ခုပ်သံများ​) အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမ ညံ့​တဲ့​အ​ေြကာင်း​က အဲ့​ဒီက စ ပါတယ်။ ​ေနာက်ထပ် ကျမ ညံ့​တဲ့​အ​ေြကာင်း​ကို ​ေြပာရရင်​ေတာ့​ြမန်မာနိုင်ငံရဲ့​ နိုင်ငံ​ေရး​နဲ့​ ပတ်သက်လို့​ ကျမ ညံ့​တာပါ။ နိုင်ငံ​ေရး​အြမင် ဘာမှ မရှိခဲ့​တဲ့​ ​ေကျာင်း​သူတ​ေယာက်အ​ေြကာင်း​ ကျမ ြပန်​ေြပာပါမယ်။ စတုတ္ထတန်း​ (ဒါမှမဟုတ်) ပဥ္စမတန်း​ အရွယ် ​ေလာက် က​ေလး​ဘဝမှာ ကျမတို့​ နိုင်ငံမှာ အ​ေရး​အခင်း​တခု ြဖစ်ခဲ့​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ အ​ေရး​အခင်း​မှာ ြမို့​ြကီး​ေတွ၊​ ရန်ကုန်၊​ မန္တ​ေလး​ေတွက​ေန ြပီး​ေတာ့​ စတင် ြဖစ်ပွါး​ခဲ့​ြပီး​ေတာ့​ ကျမတို့​ဆီကို တြဖည်း​ြဖည်း​နဲ့​ ပျံ့​နှံ့​လာခဲ့​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ အ​ေရး​အခင်း​က​ေတာ့​ တရုတ်-ဗမာ အ​ေရး​အခင်း​ပါ။ တရုတ်​ေတွနဲ့​ ဗမာ​ေတွ ချကုန်ြပီး​လို့​ (ရီသံများ​) ကျမတို့​ ြကား​ရပါတယ်။

ကျမတို့​ ​ေရနံ​ေချာင်း​မှာ တရုတ်လူမျိုး​ေတွ အများ​ြကီး​ ရှိပါတယ်။ ကျမတို့​ ​ေရနံ​ေချာင်း​က တရုတ်လူမျိုး​ေတွနဲ့​ ဗမာလူမျိုး​ေတွ​ေတာ့​ မချြကပါဘူး​။ ကျမတို့​ အချင်း​ချင်း​ေတာ့​ ခင်ခင်မင်မင်ပါပဲ။ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​မှာ အတန်း​ထဲမှာ ကျမတို့​နဲ့​ စာြပိုင်ဖက် တရုတ်မ​ေလး​ ၃ - ၄ ​ေယာက် ရှိပါတယ်။ သူတို့​နဲ့​ ကျမတို့​လဲ စာ​ေမး​ေဖာ် ​ေမး​ဖက် ရင်း​ရင်း​နှီး​နှီး​ ခင်ခင်မင်မင်ပါပဲ။ ဒါ​ေပမယ့်​ ြမန်မာနိုင်ငံမှာ​ေတာ့​ တရုတ်-ဗမာ အ​ေရး​အခင်း​ ြဖစ်​ေနြပီလို့​ သိရပါတယ်။ ဒီ​ေတာ့​ ကျမတို့​လဲ လက်ခံလိုက်ရံုပဲ​ေပါ့​။ တရုတ်​ေတွနဲ့​ ဗမာ​ေတွ ချကုန်ြပီ၊​ ဒီ​ေလာက်ပဲ သ​ေဘာထား​လိုက်ပါတယ်။ တရက်​ေတာ့​ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​တက်​ေနတဲ့​အချိန်မှာ ဆရာမက ကျမတို့​ကို ​ေြပာပါတယ်။ တို့​တ​ေတွ မနက်ဖန် ​ေရာက်လို့​ရှိရင် ဒီြမို့​ရဲ့​ လမ်း​ေတွ​ေပါ်မှာ ​ေကျာင်း​သား​ေတွ အား​လံုး​တန်း​စီ လမ်း​တ​ေလျှာက် ချီတက်ရမယ်တဲ့​ (လက်ခုပ်သံများ​) အဲဒီ​ေတာ့​ ကျမက ​ေကျာင်း​စာသင်တဲ့​အချိန်မှာ အြပင်ထွက် ရမယ်ဆို​ေတာ့​ သိပ်​ေပျာ်သွား​ပါတယ်။ (ရီသံများ​) အဲ့​ဒါနဲ့​ပဲ ကျမတို့​ တက်တက်ြကွြကွနဲ့​ပဲ လိုက်ဖို့​ စီစဉ်ပါတယ်။ ဆရာမက ​ေြပာတယ်။ နင်တို့​အား​လံုး​ စည်း​ကမ်း​ရှိရှိ ​ေသ​ေသဝပ်ဝပ် ချီတက်ရမယ်​ေနာ်တဲ့​။ နှစ်​ေယာက်တတွဲ တွဲလို့​ရတယ်။ နင်တို့​ ြကိုက်တဲ့​လူနဲ့​ နင်တို့​ တွဲြကပါတဲ့​။ အဲ့​ဒါနဲ့​ ကျမကလဲ ကျမရဲ့​ လက်တွဲ​ေဖာ်အြဖစ် တရုတ်မ​ေလး​ကို ​ေရွး​လိုက်ပါတယ်။ ကျမနဲ့​ ကျမသူငယ်ချင်း​ တရုတ်မ​ေလး​ဟာ တရုတ်ဗမာအ​ေရး​အခင်း​ မှန်ကန်​ေြကာင်း​ ​ေထာက်ခံဖို့​ ြမို့​ထဲမှာ ချီတက်လမ်း​ေလျှာက်ခဲ့​ပါတယ်။ (ရီသံများ​ လက်ခုပ်သံများ​) အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမတို့​က ၂ ​ေယာက်တတွဲ လမ်း​ေလျှာက် လမ်း​ေတွ​ေပါ်မှာ ချီတက်ြကတယ်။ ရိုး​ရိုး​တန်း​တန်း​ ချီတက်ြကတာ မဟုတ်ဘူး​။ ​ေရှ့​က တ​ေယာက်က စာရွက်​ေတွနဲ့​ တိုင်​ေပး​တယ်။ ကျမတို့​က ​ေနာက်က​ေနြပီး​ လိုက်​ေအာ်ရတယ်။ လိုက်​ေအာ်​ေတာ့​လဲ တို့​အ​ေရး​၊​ တို့​အ​ေရး​ ​ေပါ့​။ ​ေရှ့​က ဘာ​ေအာသလဲ​ေတာ့​ ကျမတို့​ ​ေကာင်း​ေကာင်း​ မြကား​ရဘူး​။ (ရီသံများ​) အဲ့​ဒီလိုနဲ့​ ​ေရှ့​ကတ​ေယာက်က တိုင်​ေပး​လိုက်၊​ ဘာမှမသိပဲ ​ေနာက်က တို့​အ​ေရး​ ​ေအာ်လိုက်၊​ ​ေအာ်ရင်း​နဲ့​ပဲ လမ်း​တကာကို ​ေရာက်ခဲ့​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီမှာ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​သား​ေတွကို လမ်း​ေလျှာက်ရတာ၊​ ​ေအာ်ရတာ ​ေမာရင် ​ေရ​ေသာက်ရ​ေအာင်၊​ အ​ေအး​ေသာက်ရ​ေအာင် ဆိုြပီး​ေတာ့​ အိမ်​ေတွက​ေနြပီး​ အိမ်​ေရှ့​မှာ စာပွဲ​ေလး​ေတွ ခင်း​ြပီး​ေတာ့​ ကျမတို့​ကို အစား​အစာ​ေတွ ​ေကျွး​ေမွး​ပါတယ်။ ကျမတို့​လဲ အလကား​ရတာမှန်သမျှ အကုန်စား​ပါတယ်။ (ရီသံများ​) အကျင့်​က ပါ​ေနတာကိုး​ (ရီသံများ​)
ဗမာက ​ေကျွး​ေကျွး​၊​ တရုတ်က ​ေကျွး​ေကျွး​ အကုန်စား​ပါတယ်။ (ရီသံများ​) ဒီလိုနဲ့​ပဲ နည်း​နည်း​ ​ေနြမင့်​လာတဲ့​အခါမှာ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​ကို ြပန်ရပါတယ်။ ​ေကျာင်း​ေရှ့​မှာ အင်မတန် ကျယ်ဝန်း​တဲ့​ ​ေြမတလင်း​ြပင်ြကီး​ ရှိပါတယ်။ အဲ့​ဒီမှာ အား​လံုး​စုရံုး​ြပီး​ေတာ့​ အတန်း​လိုက် အတန်း​လိုက် ကိုယ့်​လူစုနဲ့​ကိုယ် စုရံုး​ြကပါတယ်။

အဲဒီမှာ ကျမတို့​ ဆရာမက ဘာ​ေြပာလဲဆို​ေတာ့​၊​ ​ေအာ်... ကျမ ​ေမ့​ေနလို့​၊​ ကျမတို့​ လမ်း​ေလျှာက်တဲ့​ အခါမှာ ဒီအတိုင်း​ လက်လွတ်​ေလျှာက်ရတာ မဟုတ်ဘူး​။ '​ေခါင်း​' ြကီး​ေတွကို ြကိုး​နဲ့​ ဆွဲြပီး​ေတာ့​ ဒီ ​ေခါင်း​ြကီး​ေတွက​ေတာ့​ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​သား​ေလး​ေတွ ဆွဲနိုင်​ေအာင်ပါ။ စက္ကူ​ေတွနဲ့​လဲ ​ေခါင်း​ပံုစံ ြဖစ်​ေအာင် ​ေရး​ထား​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီထဲမှာလဲ ကျမတို့​ မျက်စိ​ေရှ့​မှာ စက္ကူစုတ်​ေတွ ထည့်​ထား​တာ ြမင်ရပါတယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ အဲ့​ဒီ စက္ကူစုတ်​ေတွကို ကျမတို့​က စက္ကူစုတ်​ေတွလို့​ မမှတ်ရဘူး​တဲ့​။ အဲဒီအထဲမှာ အ​ေလာင်း​ေတွ ပါတယ်လို့​ မှတ်ရမယ်တဲ့​။ အဲ့​ဒီမှာမှ ကျမ ပထမဦး​ဆံုး​ နံမည်တခုကို ြကား​ဖူး​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီနာမည်က​ေတာ့​ ​ေမာ်စီတုန်း​တဲ့​။ ​ေမာ်စီတုန်း​ဆိုတဲ့​နာမည်ကို အဲဒီအချိန်မှာမှ ပထမဦး​ဆံုး​ ြကား​ဖူး​တာပါ။ ​ေမာ်စီတုန်း​ ကျဆံုး​ပါ​ေစ ​ေပါ့​။ အဲ့​ဒီလို ဆိုတယ်လို့​ ကျမ ထင်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့​ ​ေကျာင်း​ေရှ့​ကို ြပန်​ေရာက်​ေတာ့​ ကျမတို့​ ဆရာမက အဲဒီ ​ေခါင်း​ြကီး​ကို မီး​ရှို့​ရမယ်လို့​ ​ေြပာတယ်။ ဒီ​ေတာ့​ ကျမက သူများ​ေအာ်ရင်သာ ​ေနာက်က​ေန တို့​အ​ေရး​ လိုက်​ေအာ်ရဲတာ။ ကျမက​ေတာ့​ မီး​ရှို့​ဖို​ေတာ့​ ​ေြကာက်ပါတယ်။ ​ေြကာက်​ေတာ့​ ကျမက ​ေနာက်ဆုတ်တယ်။ အဲ့​ဒီအချိန်မှာ ဆရာမက ကျမကို ​ေရှ့​ထွက်ခိုင်း​တယ်။ ကျမက အတန်း​ရဲ့​ ​ေမာ်နီတာ ြဖစ်ပါတယ်။ (ရီသံများ​)

"တင်တင်ဝင်း​ နင်​ေရှ့​ထွက် နင်မီး​ရှို့​ ရမယ်" လို့​ ​ေြပာတယ်။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမက မရှို့​ရဲဘူး​ဆိုြပီး​ ​ေနာက်ကို ကပ်တယ်။ အဲဒီ​ေတာ့​ ကျမတို့​ နှစ်​ေယာက်ရဲ့​ အြဖစ်အပျက်ကို မြကည့်​ရက်တဲ့​ နည်း​နည်း​အသက်ြကီး​တဲ့​ ​ေကျာင်း​သူတ​ေယာက်က ကျမတို့​နှစ်​ေယာက် ကိုယ်စား​ ​ေြဖရှင်း​ေပး​လိုက်ပါတယ်။ သူပဲ ဆက်ြပီး​ေတာ့​ မီး​ရှို့​တယ်။ (ရီသံများ​) ကျမဟာ ဒီလို နိုင်ငံ​ေရး​မရှိ​ေအာင် ညံ့​တယ်ဆိုတာ ကျမ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါ ကျမရဲ့​ စီး​ပွါး​ေရး​ ညံ့​ဖျင်မှု၊​ နိုင်ငံ​ေရး​ ညံ့​ဖျင်း​မှုပါ။ ဒါ​ေပမယ့်​ အဲဒီလိုသာ ညံ့​တယ်။ ကျမက ဘာြဖစ်ချင်သလဲဆို​ေတာ့​ ကျမဘဝမှာ အြဖစ်ချင်ဆံုး​ ဆန္ဒတခုက စာ​ေရး​ဆရာ ဘဝတခုပါပဲ။ စတုတ္ထတန်း​အရွယ် ကတည်း​က ကျမဟာ စာ​ေရး​ဆရာတ​ေယာက် ြဖစ်ချင်ခဲ့​ပါတယ်။ စာ​ေရး​ဆရာြဖစ်ဖို့​ ကျမကို တွန်း​အား​ေပး​တဲ့​ အချက်​ေတွ အများ​ြကီး​ ရှိပါတယ်။ အဲဒါက​ေတာ့​ ကျမ ဖတ်ခဲ့​တဲ့​ စာအုပ်​ေတွပါပဲ။ ကျမဟာ ​ေကျာင်း​စာက လွဲြပီး​ေတာ့​ အြပင်ဘက်စာ​ေပ​ေတွကို မဂ္ဂဇင်း​ေတွကို အများ​ ဖတ်ခဲ့​ ပါတယ်။ ​ေကျာင်း​စာထက် ပိုြပီး​ေတာ့​ ဖတ်ခဲ့​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမ မှတ်မိသ​ေလာက်​ေပါ့​၊​ ကျမ ဖတ်ခဲ့​တဲ့​ စာအုပ်​ေတွဟာ အများ​ြကီး​ပါပဲ။ စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ တက္ကသိုလ်ဘုန်း​နိုင်၊​ စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ ဓူဝံ၊​ ဆရာမြကီး​ ​ေဒါ်ခင်နှင်း​ယု၊​ ဂျာနယ်​ေကျာ်မမ​ေလး​၊​ သူတို့​ စာအုပ်​ေတွကို ကျမ ဖတ်ပါတယ်။ အဲ့​ဒီမှာ ကျမဘဝမှာ ပထမဦး​ဆံုး​ ဖတ်ဖူး​တဲ့​ စာအုပ်တအုပ်ကို အခုထိ မှတ်မိပါတယ်။ ဒါဟာ ကျမအတွက် ပထမဦး​ဆံုး​ ဝတ္ထုပါ။ အဲ့​ဒါက​ေတာ့​ စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ဓူဝံရဲ့​ 'မာလာ' လို့​ အမည်ရတဲ့​ ဝတ္ထု ြဖစ်ပါတယ်။ 'မာလာ' ဟာ လက်သံုး​လံုး​ေလာက် ထူတဲ့​ စာအုပ်ြကီး​တအုပ်ပါ။ သူ့​ အဲ့​ဒီစာအုပ်ကို ကျမရဲ့​ ကျမကိုယ်ပိုင်အြမင်နဲ့​ ဖတ်ခဲ့​တာ​ေတာ့​ မဟုတ်ပါဘူး​။ အဲ့​ဒီအချိန်တုန်း​က ကျမက ကာတွန်း​ေတွပဲ ဖတ်ပါတယ်။ ကာတွန်း​ေတာင်မှ ထူရင် မဖတ်ပါဘူး​။ ခပ်ပါး​ပါး​ပဲ ဖတ်ပါတယ်။ တရက်ကျ​ေတာ့​ ကျမ စတုတ္ထတန်း​ စာ​ေမး​ပွဲအြပီး​ ​ေကျာင်း​အား​တဲ့​ အချိန်မှာ ကျမ ​ေမ​ေမက စာအုပ်တအုပ် ယူလာ​ေပး​ပါတယ်။

"သမီး​ ဒီဝတ္ထုကို ဖတ်စမ်း​" လို့​ ကျမကို ​ေြပာပါတယ်။ အဲ့​ဒီဝတ္ထုက 'မာလာ' ဝတ္ထုပါ။ ကျမက စာအုပ်ြကီး​ကို ြကည့်​ြပီး​ေတာ့​ လန့်​သွား​တယ်။ "အား​ စာအုပ်ြကီး​က အထူြကီး​ပါလား​ေမ​ေမ" လို့​ ​ေြပာ​ေတာ့​ "​ေအး​ ထူ​ေတာ့​ ထူတယ်၊​ ဒါ​ေပမယ့်​ သမီး​ စိတ်ဝင်စား​မှာပါ" တဲ့​။ သမီး​တို့​ ​ေမာင်နှမ​ေတွဟာ စကား​ေြပာရင် အင်မတန် ရိုင်း​တယ်တဲ့​။ ကိုကိုရယ်၊​ ညီမ​ေလး​ရယ် ဘယ်​ေတာ့​မှ စကား​မ​ေြပာဘူး​၊​ ​ေမာင်နှမအချင်း​ချင်း​ အြကီး​နဲ့​အငယ်ကို နင်, ငါ သံုး​တယ်တဲ့​။ အဲ့​ဒါ မ​ေကာင်း​ဘူး​တဲ့​၊​ ဒီ​ေတာ့​ သမီး​ ဒီစာအုပ်ကို ဖတ်တဲ့​အခါမှာ ဖတ်ြပီး​သွား​ရင် သမီး​ ယဉ်​ေကျး​သိမ်​ေမွ့​လာလိမ့်​မယ်။ ဒီစာအုပ်ထဲမှာ လူ​ေတွဟာ စကား​ေြပာရင် သိပ်ယဉ်​ေကျး​တာပဲတဲ့​။ ဖတ်ြကည့်​ပါတဲ့​။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမကလဲ ​ေမ​ေမက ဖတ်ခိုင်း​တယ်ဆိုရင် ငါဖတ်ဖို့​ သင့်​တာ​ေပါ့​။ ကိုယ့်​ဖာသာကိုယ် ​ေတွး​ြပီး​ေတာ့​ ​ေမ့​ေမ့​ေရှ့​မှာပဲ အဲ့​ဒီစာအုပ်ကို ကျမ ဖွင့်​ဖတ် လိုက်ပါတယ်။ စ ဖွင့်​ဖွင့်​ချင်း​ပဲ အဲ့​ဒီစာအုပ်ကို ကျမ စိတ်ဝင်စား​သွား​တယ်။ သူက အခန်း​(၁) အဖွင့်​မှာ အကျဉ်း​ေထာင်တခုရဲ့​ ြမင်ကွင်း​နဲ့​ စထား​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ အကျဉ်း​ေထာင်ထဲမှာ၊​ အချုပ်ခန်း​ထဲမှာ၊​ သံတိုင်​ေတွ​ေနာက်မှာ အကျဉ်း​သား​ ၁၀ ​ေယာက် အကျဉ်း​ကျ ​ေနပါတယ်။ သူတို့​က​ေတာ့​ တိုင်း​ြပည်ကို ​ေတာ်လှန်ပုန်ကန်လို့​ ချုပ်ထား​တဲ့​ အကျဉ်း​သား​ ​ေတွပါ။ တ​ေယာက်က ​ေခါင်း​ေဆာင်၊​ အဲ့​ဒီ​ေခါင်း​ေဆာင်နာမည်က ဗိုလ်နန္ဒလို့​ ​ေခါ်ပါတယ်။ သူ့​ရဲ့​ ​ေနာက်ပါက ၉ ​ေယာက် ရှိပါတယ်။ သူတို့​ ၁၀ ​ေယာက်ကို ဒီက​ေန့​ ည​ေန ​ေနကွယ်လို့​ ရှိရင် လည်ပင်း​ကို ြကိုး​ကွင်း​စွပ်ြပီး​၊​ မ​ေသမချင်း​ ြကိုး​ေပး​သတ်ခံရဖို့​ ဘုရင်က အမိန့်​ ချြပီး​သား​ပါ။ ဒီ​ေတာ့​ သူတို့​ အား​လံုး​ဟာ ဒီက​ေန့​ ည​ေနမှာ ​ေသမယ်ဆိုတာ ​ေသချာ​ေန​ေတာ့​ ​ေတာ်​ေတာ် ​ေြကာက်ရွံ့​တုန်လှုပ်​ေနပါတယ်။ တပည့်​ေတွဟာ ငိုတဲ့​သူက ငို​ေနြကတယ်။ နံရံကို လက်သီး​နဲ့​ထိုး​ြပီး​ ​ေအာ်တဲ့​သူက ​ေအာ်​ေနြကတယ်။ ​ေနာက် ​ေဒါသတြကီး​ စကား​ေြပာတဲ့​သူက ​ေြပာ​ေနြကတယ်။ အဲ့​ဒါ​ေတွကို ြကည့်​ြပီး​ေတာ့​ သူတို့​ရဲ့​ေခါင်း​ေဆာင် ဗိုလ်နန္ဒက ​ေတာ်​ေတာ်စိတ်မ​ေကာင်း​ ြဖစ်တယ်။ "သူတို့​ခမျာ ငါ့​ရဲ့​ ​ေခါင်း​ေဆာင်မှုကို လိုက်ခဲ့​တဲ့​အတွက် သူတို့​ဟာ ြကိုး​ေပး​ြပီး​ အသတ်ခံရ​ေတာ့​မှာပါလား​၊​ သူတို့​ေတွ အ​ေသ​ေြဖာင့်​ေအာင်၊​ ​ေသြခင်း​တရား​ကို တည်တည်ြငိမ်ြငိမ် ရင်ဆိုင်နိုင် ​ေအာင် ငါ ကဗျာလကင်္ာတပုဒ် ရွတ်ြပမှ ြဖစ်မယ်" လို့​ သူ့​ဖာသာသူ ​ေတွး​ြပီး​ေတာ့​ သူ ကဗျာလကင်္ာတပုဒ် ရွတ်ြပပါတယ်။ အဲ့​ဒီကဗျာက​ေတာ့​ အနန္ဒသူရိယ အမတ်ြကီး​ ​ေရး​စပ်ခဲ့​တဲ့​ အမျက်​ေြဖ အလကင်္ာလို့​ အမည်ရတဲ့​ ကဗျာ​ေလး​တပုဒ်ပါ။ "သူတည်း​တ​ေယာက်၊​ ​ေကာင်း​ဖိ်ု့​ေရာက်မူ၊​ သူတ​ေယာက်မှာ၊​ ပျက်လင့်​ကာသာ၊​ ဓမ္မတာတည်း​" အဲ့​ဒီကဗျာပါ။ သူက အဲ့​ဒီကဗျာကို ရွတ်တဲ့​အခါမှာ စာ​ေရး​ဆရာက ဘယ်လိုဖွဲ့​ထား​သလဲဆို​ေတာ့​ ဗိုလ်နန္ဒသည် သူ၏ ​ေအာင်ြမင်လှ​ေသာ အသံဝါြကီး​နဲ့​ထိုကဗျာကို ရွတ်ဆို၏တဲ့​။ အဲ့​ဒီမှာ ကျမက နည်း​နည်း​ က​ေလး​ နား​မလည်ဘူး​ ြဖစ်သွား​တယ်။ ဗိုလ်နန္ဒကို ကျမသိတာက သူပုန်ဗိုလ်လို့​ ကျမသိပါတယ်။ သူပုန်ဗိုလ် တ​ေယာက်ကို ဘာြဖစ်လို့​ အဲ့​ဒီလို ဖွဲ့​သလဲ ​ေအာင်ြမင်လှ​ေသာ အသံဝါြကီး​ဆိုတာ သူပုန်ဗိုလ်ကို ဖွဲ့​ရမယ့်​ စကား​မဟုတ်ပါဘူး​။ ဒါဟာ သူရဲ​ေကာင်း​ေတွ ဟီး​ရိုး​ေတွကိုသာ သံုး​ရမယ့်​ စကား​ပါ။ ဒီ​ေတာ့​ ကျမအြမင်မှာ သူပုန်ဗိုလ်ဆိုတာ လူဆိုး​ပဲ၊​ လူဆိုး​တ​ေယာက်ကို ​ေအာင်ြမင်လှ​ေသာ အသံဝါြကီး​နဲ့​လို့​ ဖွဲ့​တာဟာ နည်း​လမ်း​ မကျဘူး​လို့​ ကျမရဲ့​ စတုတ္ထတန်း​ အြမင်နဲ့​ ​ေတွး​ပါတယ်။ အဲ့​ဒါနဲ့​ ​ေမ​ေမ့​ကို ​ေမး​မိတယ်။ ​ေမ​ေမလို့​ ဗိုလ်နန္ဒဟာ ဘာလဲလို့​၊​ အဲ့​ဒီလို ​ေမး​ေတာ့​ ​ေမ​ေမက ဇာတ်လိုက်တဲ့​၊​ (ရီသံများ​) ကျမပိုြပီး​ေတာ့​ နား​မလည်ဘူး​ ြဖစ်သွား​တယ်။ (ရီသံများ​) သူပုန်ဗိုလ်လို့​လဲ ​ေြပာ​ေသး​တယ်၊​ ဇာတ်လိုက်လို့​လဲ ​ေြပာ​ေသး​တယ်၊​ ကျမ အဲ့​ဒီမှာ အဲ့​ဒီနှစ်ခုကို ယှဉ်ြပီး​ နား​မလည်ဘူး​ေပါ့​။ ကျမ အြပင်မှာ သူခိုး​ေတွ၊​ ဓါး​ြပ​ေတွ၊​ သူပုန်​ေတွ၊​ ခါး​ပိုက်နှိုက်​ေတွ၊​ အဲ့​ဒါ​ေတွ အကုန်လံုး​က လူဆိုး​ေတွ စာရင်း​ထဲမှာ ပါတယ်။ ဒီ​ေတာ့​ ဒီလူဆိုး​တ​ေယာက်က ဘာြဖစ်လို့​ ဇာတ်လိုက်ြဖစ်သလဲ ကျမက ​ေမ​ေမ့​ကို ြပန်​ေမး​တယ်။ ​ေမ​ေမလို့​ ​ေမ​ေမ့​ဥစ္စာက ြဖစ်နိုင်ပါ့​မလား​၊​ သူပုန်က ဘယ်လိုလုပ်ြပီး​ေတာ့​ ဇာတ်လိုက် ြဖစ်မလဲ၊​ မြဖစ်နိုင်ဘူး​ ထင်တယ်လို့​ ကျမက​ေြပာ​ေတာ့​ ​ေမ​ေမက ြဖစ်နိုင်တာ​ေပါ့​ သမီး​ရယ်တဲ့​၊​ တခါတခါကျ​ေတာ့​ တိုင်း​ြပည်ကို အုပ်ချုပ်မင်း​လုပ်တဲ့​ ရှင်ဘုရင်က ဆိုး​ေနရင်၊​ ယုတ်မာ​ေနရင်၊​ ​ေကာက်ကျစ်​ေနရင် သူပုန်ဆိုတာလဲ ဇာတ်လိုက် ြဖစ်တတ်ပါတယ်တဲ့​။ (ရီသံများ​၊​ လက်ခုပ်သံများ​)

အဲ့​ဒီ​ေတာ့​မှ ကျမ ​ေရး​ေရး​ေလး​ သ​ေဘာ​ေပါက်သွား​ပါတယ်။ ကျမ ဒီဝတ္ထုကို ​ေတာ်​ေတာ် စိတ်ဝင်စား​သွား​ြပီ၊​ ဒါ​ေပမယ့်​ ထပ်ြပီး​ေတာ့​ ​ေမး​ေသး​တယ်၊​ ဟုတ်ပါြပီလို့​ အဲ့​ဒါဆိုလို့​ရှိရင် ဒီသူပုန်ဗိုလ်က ဇာတ်လိုက်ြဖစ်​ေနရတာ သူက ဘာြဖစ်လို့​ သူပုန်ဘဝကို ဘာြဖစ်လို့​ ​ေရာက်သလဲ ​ေမ​ေမလို့​ ကျမက ြပန်​ေမး​တယ်။ ြပန်​ေမး​ေတာ့​ ​ေမ​ေမကလည်း​ သူ့​သမီး​ကို စာဖတ်​ေစချင်​ေတာ့​ ရှင်း​ြပတယ်၊​ သူ့​ဘဝတဲ့​၊​ သူက​ေတာ့​ သူပုန်ဘယ်ဟုတ်မလဲ သမီး​ရယ်တဲ့​၊​ သူက ဘုရင့်​သား​ေတာ် တပါး​ပါ၊​ သူတက္ကသိုလ်ြပည်မှာ ပညာသွား​သင်​ေနတုန်း​က သူ့​အ​ေဖရဲ့​ ထီး​နန်း​စည်း​စိမ်ကို သူ့​အ​ေဖလက်​ေအာက်က စစ်သူြကီး​တပါး​က တိုက်ခိုက်ြပီး​ေတာ့​ သိမ်း​ယူထား​တဲ့​အတွက် သူဟာ ြပန်လာတဲ့​အခါကျ​ေတာ့​ သူပုန်ဘဝကို ​ေရာက်ရတာပါတဲ့​။ (လက်ခုပ်ဩဘာသံများ​) အဲ့​ဒီလို ​ေြပာပါတယ်။ (လက်ခုပ်သံများ​) အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမက ပိုြပီး​ စိတ်ဝင်စား​သွား​ပါတယ်၊​။ ဟုတ်ပါြပီ​ေမ​ေမ အဲ့​ဒါဆိုရင် သမီး​ ဒီဝတ္ထုကို ဖတ်ပါ​ေတာ့​မယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ သမီး​ ဒီဇာတ်လမ်း​အဆံုး​ကို သိပ်သိချင်တာလို့​၊​ အဲ့​ဒီ ဇာတ်လမ်း​အဆံုး​ကို​ေတာ့​ သမီး​ကို ြကိုြပီး​ေတာ့​ ​ေြပာပါအုန်း​လို့​။ သူက သူ့​အ​ေဖရဲ့​ ထီး​နန်း​စည်း​စိမ်ကို ြပန်ရရဲ့​လား​လို့​ ကျမ ​ေမး​လိုက်တယ်။ ကျမ​ေမး​လိုက်​ေတာ့​ ​ေမ​ေမက ရတယ် သမီး​တဲ့​။ ​ေနာက်ဆံုး​ကျ​ေတာ့​ သူရသင့်​တဲ့​ သူ့​အ​ေဖရဲ့​ စည်း​စိမ်ကို သူြပန်ရသွား​ပါတယ်တဲ့​။ အဲ့​ဒီလို ကျမကို ​ေြပာပါတယ်။ (ရီသံများ​၊​ လက်ခုပ်သံများ​) အဲ့​ဒါနဲ့​ပဲ ကျမ ဒီဇာတ်လမ်း​ကို ြကိုက်လို့​ ဒီဝတ္ထုကို ဖတ်ပါတယ်။ တကယ်လဲ ​ေမ​ေမ​ေြပာသလိုပဲ သူပုန်ဗိုလ်နန္ဒဟာ သူရသင့်​ရထိုက်တဲ့​ သူ့​အ​ေဖရဲ့​ ဒီနန်း​စည်း​စိမ်ကို ြပန်ရသွား​ပါတယ်။ ဘယ်လိုနည်း​နဲ့​ သူထီး​နန်း​စည်း​စိမ်ကို ြပန်ရသွား​လဲ၊​ အဲ့​ဒါကို သိချင်ရင်​ေတာ့​ ဓူဝံရဲ့​ 'မာလာ' စာအုပ်ကို ဖတ်ြကည့်​ပါ။ (လက်ခုပ်သံများ​) အဲ့​ဒါ ကျမရဲ့​ စာ​ေရး​ဆရာ ြဖစ်ချင်တဲ့​စိတ်အစပါပဲ။

ကျမဟာ လူ​ေတွကို စရိုက်အမျိုး​မျိုး​ ​ေရး​ဖွဲ့​ချင်တယ်။ လူဆိုး​ဆိုလဲ လူဆိုး​စရိုက်၊​ လူ​ေကာင်း​ဆိုရင်လဲ လူ​ေကာင်း​စရိုက် အဲ့​ဒီလို ​ေရး​ဖွဲ့​ေတာ့​ ဇာတ်လမ်း​ေတွ ဆင်ချင်တယ်။ အမှန်တရား​ဟာ ​ေရှ့​မှာ ​ေရာက်သင့်​တဲ့​ အချိန်မှာ​ေရှ့​မှာ ​ေရာက်ဖို့​ ကျမက ထည့်​ချင်တယ်။ အဲ့​ဒီလို စိတ်​ေလး​ေတွဟာ ဝတ္ထု​ေတွ ဖတ်ရင်း​ ဖတ်ရင်း​က​ေနြပီး​ ကျမကို ပိုပို ပိုပို တွန်း​အား​ေပး​လာ​ေတာ့​ ကျမဟာ စာ​ေရး​ဆရာ ြဖစ်ချင်တဲ့​ စိတ်တခုထဲနဲ့​ ကျမဟာ ြကီး​ြပင်း​ခဲ့​ ပါတယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ ကျမ ဆယ်တန်း​ေအာင်တဲ့​အခါ ​ေြခ​ေချာ် လက်​ေချာ်နဲ့​ ဂုဏ်ထူး​ ၅ ခု ရသွား​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ အဲဒီဂုဏ်ထူး​ ၅ ခု​ေလး​ကို ကျမက နှ​ေမျာြပီး​ေတာ့​ ​ေဆး​တက္ကသိုလ်ကို လိုက်ပါတယ်။ (ရီသံများ​) ကျမတို့​ ​ေခတ်တုန်း​က ဂုဏ်ထူး​ ၆ ခု​ေတွ၊​ ၅ ခု​ေတွ၊​ ၄ ခု​ေတွ အများ​ြကီး​ပါပဲ။ သူတို့​ေတွ အား​လံုး​ဟာ ​ေဆး​တက္ကသိုလ်ကိုဝင်ဖို့​ပဲ အာရံုရှိြကပါတယ်။ ရူပ​ေဗဒ၊​ ဓါတု​ေဗဒ​ေတွကို မဝင်ြကပါဘူး​။ မိဘ​ေတွ ကိုယ်တိုင်ကလည်း​ ​ေဆး​တက္ကသိုလ်ကို ဝင်​ေစချင်တယ်။ ကျမကိုယ်တိုင်ကလဲ ကျမရဲ့​ မိဘ​ေတွက ​ေဆး​တက္ကသိုလ်ကို လိုက်ဖို့​ ​ေြပာလို့​ ကျမကလဲ ဂုဏ်ထူး​ေလး​ကို အား​နာလို့​ ​ေဆး​တက္ကသိုလ်ကို ဝင်ခဲ့​ပါတယ်။ ဝင်ခဲ့​ေတာ့​ ကျမဟာ ဆရာဝန်ဘဝကို လံုး​ဝဝါသနာ မပါပဲ ​ေရာက်ခဲ့​တာဆို​ေတာ့​ အတန်း​ထဲမှာ ​ေဆး​ပညာကလွဲရင် အား​လံုး​ကို စိတ်ဝင်စား​ပါတယ်။ (ရီသံများ​)

ကျမ တ​ေန့​တ​ေန့​ ဖတ်တဲ့​ စာ​ေတွဟာ ​ေဆး​ပညာနဲ့​ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး​။ ကျမတို့​ ​ေရနံ​ေချာင်း​မှာ စာြကည့်​တိုက် ​ေကာင်း​ေကာင်း​ မရှိဘူး​၊​ ​ေဆး​ေကျာင်း​ ​ေရာက်​ေတာ့​ မန္တ​ေလး​ေဆး​တက္ကသိုလ်မှာ အင်မတန် ြကီး​မား​တဲ့​ စာြကည့်​တိုက်ြကီး​တခု ကျမသွား​ေတွ့​တယ်။ အဲ့​ဒီ စာြကည့်​တိုက်ြကီး​ထဲမှာ ကျမ မဖတ်ဖူး​တဲ့​ စာအုပ်​ေတွ၊​ ြကား​ဖူး​ြပီး​ေတာ့​ မဖတ်ဖူး​တာ၊​ ြကား​ေတာင် မြကား​ဖူး​တာ၊​ ြမန်မာလို အဂင်္လိပ်လို အစံုပါပဲ။ အဲ့​ဒါြကီး​ကို ကျမ ြမင်ြပီး​ေတာ့​ ငါ​ေတာ့​ ဒီ ​ေဆး​တက္ကသိုလ် ၇ နှစ် အတွင်း​ ဒီစာအုပ်​ေတွ ြပီး​ေအာင်ဖတ်မှ ြဖစ်မယ်လို့​ ဆံုး​ြဖတ်ပါတယ်။ အဲ့​ဒီလိုနဲ့​ ကျမ အြပင်စာ​ေတွ ဖတ်ခဲ့​တယ်။ အတန်း​ထဲမှာ စာသင်တဲ့​အခါမှာ ကျမက ​ေနာက်ဆံုး​က​ေန မတ်တတ်ရပ်ပါတယ်။ ဆရာ စာ​ေမး​လွတ်​ေအာင်လို့​ပါ။ ​ေရှ့​မှာ ရပ်လို့​ရှိရင် ဆရာက လှမ်း​လှမ်း​ြပီး​ စာ​ေမး​လို့​ပါ။ စာသင်ရတဲ့​အခါမှာလဲ ကျမ အား​ကျစိတ် လံုး​ဝမ​ေပါ်ပါဘူး​။ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​မှာ ​ေရာဂါနံမည်​ေတွ၊​ ကုထံုး​နာမည်​ေတွ အဲ့​ဒါ​ေတွ အား​လံုး​ဟာ လူနံမည်​ေတွနဲ့​ ချည်း​ပါပဲ။ ဥပမာ ​ေရာဂါတခုခုကို တ​ေယာက်​ေယာက်က ရှာ​ေတွ့​သွား​ြပီဆိုရင် အဲ့​ဒီလူရဲ့​ နာမည်ကို ​ေရှ့​မှာတပ်ြပီး​ေတာ့​ နံမည်နဲ့​ ​ေရာဂါနံမည် ​ေပး​ပါတယ်။ ဥပမာ ​ေကာ့​ ဆိုတဲ့​သူက ​ေရာဂါတခုကို ရှာ​ေဖွ​ေတွ့​ခဲ့​တယ်။ အဲ့​ဒီ ​ေကာ့​ ရှာ​ေတွ့​ခဲ့​တဲ့​ အဆုပ်​ေရာဂါကို ​ေကာ့​ Lung ​ေကာ့​ဒစိ​ေပါ့​။ ​ေကာ့​ရဲ့​ေရာဂါလို့​ နံမည် တပ်ပါတယ်။ ​ေနာက်ြပီး​ ပဲ​ေလာ့​ လို့​ေခါ်တဲ့​ ြပင်သစ်သမား​ေတာ်ြကီး​ တ​ေယာက်က ရှာ​ေတွ့​ခဲ့​တဲ့​ ​ေရာဂါ၊​ ​ေမွး​ရာပါ နှလံုး​ေရာဂါ၊​ အဲ့​ဒါဆိုလို့​ ရှိရင် ပဲ​ေလာ့​တက်ထွာ​ေလာ်ဂျီလို့​ သူတို့​က နံမည်​ေပး​ပါတယ်။ ပဲ​ေလာ့​ ရှာ​ေတွ့​ခဲ့​ေသာ ​ေရာဂါ၊​ အဲ့​ဒီလိုမျိုး​ေတွ ​ေထာင်​ေပါင်း​၊​ ​ေသာင်း​ေပါင်း​များ​စွာ ​ေန့​စဉ် ကျမတို့​ စာကျက်ရပါတယ်။ အဲ့​ဒီလို ကျက်​ေနတဲ့​အခါမှာ ဒီနံမည်​ေတွကို ကျက်ြပီး​ေတာ့​ ငါသူတို့​ ဘဝကို အား​ကျလိုက်တာ ဆိုတဲ့​စိတ်များ​ ဝင်ခဲ့​မိသလား​လို့​ အခု​ေန ကျမြပန်​ေတွး​ြကည့်​ေတာ့​ ကျမ နည်း​နည်း​မှ အား​ကျစိတ် မဝင်ခဲ့​ပါဘူး​။ တခါတခါ သူတို့​ကို ြငို​ေတာင်ြငိုြငင် မိပါတယ်။ သူတို့​ဟယ် ရှာလိုက် ​ေဖွလိုက်ြကတာ၊​ ​ေတွ့​ပဲ ​ေတွ့​နိုင်လွန်း​တယ်၊​ သူတို့​ ရှာြပီး​ေတာ့​ ​ေတွ့​ေတာ့​ ငါတို့​မှာ စာ​ေတွ ကျက်လို့​ကို မြပီး​နိုင်​ေတာ့​ဘူး​။ (ရီသံများ​၊​ လက်ခုပ်သံများ​) အဲ့​ဒီ​ေလာက်ထိ​ေအာင် ကျမ ​ေမတ္တာပို့​ခဲ့​ ပါတယ်။ ဒါ ကျမ ​ေဆး​ေကျာင်း​သူဘဝ ညံ့​ဖျင်း​မှု​ေတွပါ။

ဒီလိုနဲ့​ တနှစ်ြပီး​ တနှစ် ယက်ကန်ယက်ကန်နဲ့​ စာ​ေမး​ပွဲ​ေတွ နီး​ေတာ့​ စာ​ေလး​ကျက်လိုက်၊​ ​ေအာင်လိုက်၊​ တခါတ​ေလ တခါတည်း​နဲ့​ မ​ေအာင်လို့​ နှစ်ခါြပန် ​ေြဖရပါတယ်။ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​မှာ​ေတာ့​ ဆပ်ပလီမန်ထရီဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ဆပ်ပလီမန်ထရီက စာ​ေမး​ပွဲ ကျြပီး​ေတာ့​ ကျတဲ့​ဘာသာကိုပဲ ြပန်​ေြဖရတာပါ။ ​ေတာ်ပါ​ေသး​ရဲ့​ ဆပ်ပလီမန်ထရီသာ မရှိခဲ့​ရင် ကျမ တတန်း​နှစ်နှစ် ​ေလာက် ​ေနရဖို့​ အ​ေြကာင်း​ရှိပါတယ်။ အဲ့​ဒီလိုနဲ့​ ကျမ ဆရာဝန် ြဖစ်ပါတယ်။ ဆရာဝန်ြဖစ်လာ​ေတာ့​ ဒီလို ခပ်ညံ့​ညံ့​ ​ေဆး​ေကျာင်း​သူတ​ေယာက်က ဘယ်လိုဆရာဝန်မျိုး​ြဖစ်မလဲ။ ​ေတွး​ြကည့်​ရင်​ေတာ့​ သ​ေဘာ​ေပါက်နိုင်စရာ အ​ေြကာင်း​ရှိပါတယ်။

ဒါ​ေပမယ့်​ ကျမရဲ့​ ဆရာဝန်ဘဝကို ပိုြပီး​ေတာ့​ ပံု​ေပါ်သွား​ေအာင်၊​ ​ေကျာင်း​သူ​ေကျာင်း​သား​ေတွ ပိုြပီး​ေတာ့​ နား​လည်သွား​ေအာင် ကျမ ကာတွန်း​ေလး​တပုဒ်နဲ့​ ဥပမာ​ေပး​ချင်ပါတယ်။ အဲ့​ဒီကာတွန်း​ေလး​ကို ​ေရး​ဆွဲတဲ့​သူ ဘယ်သူလဲလို့​ ကျမ မမှတ်မိ​ေတာ့​ပါဘူး​။ ကျမညံ့​တဲ့​အထဲမှာ အဲ့​ဒါလဲ ပါပါတယ်။ ကျမက ဆရာ​ေအာ်ပီကျယ်ကို ​ေတာင် ​ေမး​ြကည့်​ပါ​ေသး​တယ်။ ကာတွန်း​ဟာ ကျမ အခုထိ သတိရ​ေန​ေသး​တယ်ဆရာလို့​ ဆရာများ​ ဆွဲခဲ့​ သလား​လို့​ ကျ​ေနာ် မဆွဲခဲ့​ ပါဘူး​တဲ့​။ ဒါ​ေပမယ့်​ ကျမရင်ထဲမှာ အဲ့​ဒီ ကာတွန်း​ေလး​ဟာ အခုချိန်ထိ နှစ်​ေပါင်း​များ​စွာ စွဲတင်ကျန်ရစ်ခဲ့​ပါတယ်။ ​ေအာ် ငါနဲ့​ တူလိုက်​ေလြခင်း​၊​ အဲ့​ဒီ ကာတွန်း​အ​ေတွး​ေလး​ကို ကျမ ​ေြပာြပမယ်။ သူက တမျက်နှာ ကာတွန်း​ပါ။ မဂ္ဂဇင်း​ရဲ့​ သရုပ်​ေဖာ်ပံု၊​ မဂ္ဂဇင်း​မှာ တမျက်နှာ ၄ ခု ​ေလာက်ပါတယ်။ တခါတ​ေလ ၆ ခု​ေလာက်ပါတယ်။ အခု ကျမကာတွန်း​ အကွက် ၆ ကွက်ပါတဲ့​ ကာတွန်း​ပါ။ သူက ပထမဦး​ဆံုး​ အကွက်မှာ လူမမာတ​ေယာက် ြကမ်း​ြပင်​ေပါ်မှာ ပက်လက်ြကီး​ စန့်​စန့်​ြကီး​ အိပ်​ေနတယ်၊​ လူနာရဲ့​ ​ေဘး​နား​ေလး​မှာ လူနာရဲ့​ ဇနီး​လို့​ ထင်ရတဲ့​ အမျိုး​သမီး​ေလး​က တ​ေယာက်၊​ သူက ကျံု့​ကျံု့​ေလး​ထိုင်ြပီး​ေတာ့​ စိတ်ပူ​ေနတဲ့​ မျက်နှာ​ေလး​နဲ့​ လူနာကို ြကည့်​ေနပါတယ်။ သူတို့​နှစ်​ေယာက်ရဲ့​ ​ေဘး​နား​မှာ​ေတာ့​ ဆရာဝန်တ​ေယာက် မတ်တတ်ရပ်​ေနပါတယ်။ အဲဒီဆရာဝန်က လူနာကို နား​ြကပ်က​ေလး​ နား​မှာ​ေထာက်ြပီး​ စမ်း​သပ်​ေနပါတယ်၊​ အဲဒါ ပထမဦး​ဆံုး​အကွက်။ ဒုတိယအကွက်က​ေတာ့​ အဲဒီဆရာဝန်ကို ကာတွန်း​ဆရာက ပံုြကီး​ချဲ့​ြပီး​ ဆွဲပါတယ်။ ဆရာဝန်ရဲ့​ မျက်လံုး​ေတွကို အဓိက ထား​တယ်။ ဆရာဝန်ရဲ့​ မျက်လံုး​က ဘာမှမသိတဲ့​ အူ​ေြကာင်​ေြကာင် မျက်လံုး​မျိုး​ပါ။ မျက်လံုး​ေလး​က လည်​ေနတယ်။ ဆရာဝန်ရဲ့​ ​ေခါင်း​ေပါ်မှာလဲ ကွက်ရှင်မတ်​ေပါ့​ ​ေမး​ခွန်း​လက္ခဏာ​ေလး​နဲ့​၊​ သူ့​ရဲ့​ေဘး​နား​မှာ ရှုပ်​ေနတဲ့​ သပွတ်အူလို ပံုစံ​ေလး​နဲ့​။ ဘာ​ေရာဂါပါလိမ့်​ သူ​ေတာ်​ေတာ်ဦး​ေဏှာက်​ေြခာက် ​ေနြပီလို့​ ကာတွန်း​ြကည့်​တဲ့​ပရိသတ် သိ​ေအာင် ကာတွန်း​ဆရာက ဆွဲထား​ပါတယ်။ အဲ့​ဒါက ဒုတိယအကွက်။ ​ေနာက် တတိယအကွက်​ေရာက်​ေတာ့​ ဆရာဝန်ကိုပဲ အသား​ေပး​ြပီး​ ဆွဲထား​တယ်၊​ ဆရာဝန်ရဲ့​ မျက်ဝန်း​မှာ ​ေစာ​ေစာက ြမင်​ေနရတဲ့​ အူ​ေြကာင်​ေြကာင် မျက်လံုး​မရှိ​ေတာ့​ဘူး​။ သူ့​မျက်လံုး​ေလး​ေတွက ​ေတာက်​ေနတယ်။ သူ့​ရဲ့​ ​ေခါင်း​ေပါ်မှာလဲ ​ေစာ​ေစာက ကွက်ရှင်မတ်​ေတွ၊​ သပွတ်အူ​ေတွ မရှိ​ေတာ့​ပဲနဲ့​ လင်း​ေနတဲ့​ ဖန်သီး​ေလး​တလံုး​ကို ​ေခါင်း​ေပါ်မှာ ဆွဲထား​ပါတယ်။ ဖန်သီး​ေလး​ေဘး​မှာ အ​ေချာင်း​ေချာင်း​ေလး​ေတွနဲ့​ သူဘာ​ေရာဂါလဲဆိုတာ ရှာလို့​ ရြပီဆိုတဲ့​ အဓိပ္ပါယ်၊​ ကျမတို့​ သိ​ေစပါတယ်။ ​ေနာက် စတုတ္ထကွက်မှာ​ေရာက်​ေတာ့​ ဆရာဝန်က သူတပ်ထား​တဲ့​ နား​ကျပ်ကို ချွတ်ြပီး​ လူနာရှင် အမျိုး​သမီး​ဘက်ကို လှည့်​ြပီး​ေတာ့​ စိတ်မ​ေကာင်း​တဲ့​ မျက်နှာ​ေလး​နဲ့​ ကျ​ေနာ် ဝမ်း​နည်း​ပါတယ်၊​ လူမမာဟာ အသက်မရှိ​ေတာ့​ပါဘူး​တဲ့​။ (ရီသံများ​) အဲ့​ဒီလို ​ေြပာလိုက်ပါတယ်။ အဲ့​ဒါက စတုတ္ထအကွက်​ေပါ့​။ ​ေနာက် ပဥ္စမအကွက်ကို ​ေရာက်​ေတာ့​ ​ေစာ​ေစာတုန်း​က ြကမ်း​ြပင်​ေပါ်မှာ ကျံု့​ကျံု့​ေလး​ထိုင်ြပီး​ စိုး​ရိမ်ပူပန်တဲ့​ မျက်နှာ​ေလး​နဲ့​ သူ့​ေယာကျာ်း​ကို ြကည့်​ေနတဲ့​ လူမမာရှင်အမျိုး​သမီး​က သူ့​ေယာကျာ်း​ဘက်ကို လက်ညှိုး​ ​ေငါက်​ေငါက်ထိုး​ြပီး​ေတာ့​ 'ရှင် ဆရာဝန်ထက် ပိုြပီး​ေတာ့​ မသိချင်နဲ့​' အဲ့​ဒီလို ​ေြပာလိုက်ပါတယ်။ (ရီသံများ​၊​ လက်ခုပ်သံများ​)

အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကာတွန်း​ထဲက ဆရာဝန်လို ကျမဟာ၊​ ကာတွန်း​ထဲက လူနာရှင်မိန်း​မလို အများ​ြကီး​ ြကံု​ေတွ့​တဲ့​အခါ ကျမရဲ့​ေဆး​ခန်း​ဟာ လူနာ​ေတာ်​ေတာ်များ​ပါတယ်။ ​ေရနံ​ေချာင်း​ြမို့​မှာ ​ေဒါက်တာ တင်တင်ဝင်း​ ဆိုတာ နံမည် ​ေတာ်​ေတာ်ြကီး​ပါတယ်။ ​ေစာ​ေစာက ​ေဒါက်တာ တင်​ေမာင်သန်း​ေြပာသွား​တဲ့​ ပူ​ေဖာင်း​ေလး​ေတွလဲ ပါတာ​ေပါ့​။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ဒါဟာ ကျမရဲ့​ ဆရာဝန်ဘဝ သရုပ်​ေပါ်​ေအာင် ကာတွန်း​ေလး​နဲ့​ ဥပမာ ​ေပး​တာပါ။ ကျမရဲ့​ ဆရာဝန်ဘဝကို ကျမ ထူး​ြခား​တဲ့​ အြဖစ်အပျက်က​ေလး​တခု ကျမ​ေြပာြပရင် ပိုြပီး​ေတာ့​ သ​ေဘာ​ေပါက် သွား​မယ်လို့​ ကျမ ထင်ပါတယ်။ ဒါဟာ ကျမလို ခပ်ညံ့​ညံ့​ဆရာဝန်​ေတွသာြကံုရမယ့်​ အချက်ပါ။ ​ေတာ်တဲ့​ ဆရာဝန်​ေတွ ဒါမျိုး​ လံုး​ဝ ြကံုရမှာ မဟုတ်ဘူး​။ ဒါဟာ ​ေသချာပါတယ်။ ကျမဟာ ဆရာဝန်ြဖစ်ြပီး​ေတာ့​ ၃ လ ​ေလာက်အချိန်မှာ ြကံုရတဲ့​ အြဖစ်က​ေလး​ပါ။ ၃ လ ဆို​ေတာ့​ ဘာအ​ေတွ့​အြကံုမှ မရှိ​ေသး​ပါဘူး​။ စမ်း​တဝါး​ဝါး​ ​ေဆး​ကု​ေနဆဲ၊​ ​ေကျာင်း​စာနဲ့​ ြပင်ပ​ေလာကနဲ့​ကို ထင်ဟပ်ြကည့်​ေနဆဲ အချိန်ပါ။ အဲ့​ဒီအချိန် တည​ေန ကျမ ​ေဆး​ခန်း​ဖွင့်​တဲ့​အချိန်မှာ ကျမရဲ့​ ​ေဆး​ခန်း​ထဲ လူနာနှစ်​ေယာက် ရှိပါတယ်။ တ​ေယာက်က ကျမ ကုလက်စ၊​ တ​ေယာက်က သူ့​အလှည့်​ေရာက်ဖို့​ ထိုင်​ေစာင့်​ေနတယ်။ အဲ့​ဒီအချိန်မှာ အြပင်ဘက်က​ေန အမျိုး​သမီး​တ​ေယာက် ခပ်သုတ်သုတ် ​ေဆး​ခန်း​ထဲ ဝင်လာပါတယ်။ ဆရာမ ဆရာမ လူနာအ​ေရး​ြကီး​ေနလို့​ အိမ်ပင့်​ချင်လို့​ပါတဲ့​။ အဲဒီလို ​ေြပာပါတယ်။ ကျမက လူနာတ​ေယာက်ကို ​ေဆး​ကုလက်စဆို​ေတာ့​ ခဏ​ေစာင့်​ပါဦး​၊​ ဒီက လူနာြပီး​ရင် လိုက်ခဲ့​ပါ့​မယ်​ေြပာ​ေတာ့​၊​ ဟာ ဘယ်​ေစာင်လို့​ ြဖစ်မလဲဆရာမတဲ့​၊​ ဟိုမှာက အ​ေရး​ြကီး​တယ်တဲ့​။ လူမမာက သတိ လစ်​ေနတာပါတဲ့​။ သတိလစ်တယ်ဆို​ေတာ့​ အ​ေရး​ြကီး​ြပီ​ေပါ့​၊​ ကျမက ကုလက်စလူနာကို ​ေဆး​ေတွ ဘာ​ေတွ ​ေပး​ြပီး​ေတာ့​ ​ေစာင့်​ေနတဲ့​ လူနာကို ​ေစာင့်​များ​ေစာင့်​နိုင်မလား​လို့​ ကျမအ​ေရး​ြကီး​တဲ့​ လူနာ​ေနာက်ကို လိုက်ချင်လို့​ပါလို့​ ခွင့်​ေတာင်း​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ လူနာကလဲ သ​ေဘာ​ေကာင်း​ပါတယ်၊​ လိုက်သွား​ပါဆရာမ ကျမ ​ေစာင့်​ပါမယ်တဲ့​။

အဲ့​ဒါနဲ့​ ကျမ ​ေဆး​အိတ်ကို ​ေပး​ြပီး​ေတာ့​ လူနာရှင် အမျိုး​သမီး​ေနာက် လိုက်သွား​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီအချိန်မှာ ကျမတို့​ ​ေနွရာသီပါ။ ​ေနွရာသီမှာ ​ေရနံ​ေချာင်း​ြမို့​မှာ ​ေတာ်​ေတာ် ပူပါတယ်၊​ ဘယ်​ေလာက်ထိ ပူသလဲဆိုရင် ​ေန့​လည် ၁၂ နာရီက​ေန ည​ေန ၄ နာရီြကား​မှာ ​ေရလံုး​ဝ မချိုး​ရဘူး​လို့​ အာဏာပိုင်​ေတွက တား​ြမစ်ထား​တဲ့​အထိ ကျမတို့​ ​ေရနံ​ေချာင်း​က ပူပါတယ်။ ​ေရချိုး​ြပီး​ေတာ့​ ြဗုန်း​ကနဲ လဲကျြပီး​ ​ေသဆံုး​သူ​ေတွ အများ​ြကီး​ပါပဲ။ အဲ့​ဒါ​ေြကာင့်​ အာဏာနဲ့​ တား​ြမစ်ထား​တဲ့​ အချိန်ပါ။ ​ေစတနာနဲ့​ အာဏာသံုး​တာပါ။ တခါတခါ အာဏာဟာ ​ေစတနာနဲ့​လဲ သံုး​တတ်ပါတယ်။ (ရီသံများ​၊​ လက်ခုပ်သံများ​)
အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမက လူနာအိမ်ကို လိုက်သွား​ပါတယ်။ လမ်း​မှာလဲ ကျမ စဉ်း​စား​ေနတာ​ေပါ့​။ ​ေရချိုး​ရင် အန္တရာယ်ရှိတဲ့​ အချိန်ပဲ။ ​ေမး​ြကည့်​တယ် ဘာြဖစ်တာလဲ​ေြပာ ဆို​ေတာ့​၊​ ကျမ အမြကီး​ပါတဲ့​၊​ ​ေဈး​က​ေန မြကာ​ေသး​ခင်က ြပန်လာပါတယ်တဲ့​။ ပူပူအိုက်အိုက်နဲ့​ ​ေဈး​က ြပန်ြပန်ချင်း​ ​ေရတန်း​ချိုး​လိုက်ပါတယ်။ ​ေရချိုး​ြပီး​ ကတည်း​က သတိလစ်သွား​တာ အခုချိန်ထိ သတိြပန်လည် မလာပါဘူး​တဲ့​။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ဒါဟာ ​ေရချိုး​မှား​လို့​ အပူရှပ်တယ်​ေပါ့​။ ဒါဆိုရင် သာမိုမီတာ တိုင်း​ရမယ်။ စိတ်ထဲမှာ စွဲသွား​တယ်။ လူနာအိမ်​ေရာက်​ေတာ့​ လူနာက အမျိုး​သမီး​ပါ။ ခပ်ဝဝ၊​ ထွား​ထွား​၊​ အဲ့​ဒီအမျိုး​သမီး​ကို ကျမက ​ေဘး​က​ေန ြကည့်​လိုက်​ေတာ့​ သူ့​ပံုစံက မလှုပ်မရှက် ပံုစံပါ။ အဲ့​ဒါနဲ့​ ကျမ သာမိုမီတာ​ေလး​ကို ယူြပီး​ေတာ့​ သူ့​ပါး​စပ်ကို တိုင်း​ဖို့​ သူ့​ပါး​စပ်ကို ဖွင့်​ပါတယ်။ သူ့​ပါး​စပ်က ဖွင့်​လို့​ မရဘူး​။ သွား​စိ​ေနတယ်။ ကျမကလဲ ဘယ်ရမလဲ သွား​စိ​ေန​ေတာ့​ သူ့​ချိုင်း​ထဲ တိုင်း​လိုက်တာ​ေပါ့​။ သာမိုမီတာနဲ့​ ချိုင်း​ထဲတိုင်း​ေတာ့​ အဖျား​ ရှိ မရှိ​ေပါ့​။ ကျမထင်သ​ေလာက် မဖျား​ဘူး​။ ဒါနဲ့​ ကျမက ​ေသွး​ေပါင်ချိန် ​ေတွ ဘာ​ေတွ တိုင်း​ြကည့်​ေသး​တယ်။ ​ေသွး​ဖိအား​က သိတ်ြပီ​ေတာ့​ များ​ဘူး​။ ​ေနာက်အဆုတ်ကို နား​ေထာင်ြကည့်​ ​ေတာ့​ အဆုပ်မှာ အသက်ရှူသံ လံုး​ဝ မြကား​ရပါဘူး​။ အဲ့​ဒါလဲ ကျမက အား​မ​ေလျှာ့​ေသး​ဘူး​။ နှလံုး​ကို ​ေထာက်စမ်း​ြကည့်​ ပါတယ်။ နှလံုး​ကလဲ တချက်မှ မခုန်ပါဘူး​။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ နား​ြကပ်​ေလး​ကိုချ လူမမာရှင်ဘက် လှည့်​ြပီး​ေတာ့​ ဝမ်း​နည်း​တဲ့​ မျက်နှာ​ေလး​နဲ့​ ​ေြပာ​ေတာ့​မလို့​ မ​ေြပာရ​ေသး​ဘူး​၊​ ​ေြပာမလို့​ ရှိ​ေသး​တယ်။ ကျမရဲ့​ ​ေခါင်း​ထဲမှာ အ​ေတွး​တချက် ဝင်လာပါတယ်။ အဲ့​ဒါက ဘာလဲဆို​ေတာ့​ ကျမတို့​ရဲ့​ ဆရာ့​ဆရာြကီး​ေတွက ကျမတို့​ကို သင်ထား​တာ ရှိပါတယ်။ လူမမာတ​ေယာက်ကို စမ်း​သပ်ြပီး​တဲ့​အခါ သူ​ေသြပီလို့​ မ​ေြပာမီ ​ေနာက်ဆံုး​ စမ်း​သပ်နည်း​ေတွနဲ့​ စမ်း​သပ်ရမယ်။ အဲဒီ ​ေနာက်ဆံုး​နည်း​ေတွနဲ့​ စမ်း​သပ်ြပီး​မှ လူနာ​ေသြပီလို့​ ခိုင်လံုမှသာ လူနာရှင်ကို အတည်ြပု​ေပး​ရမယ်လို့​ ​ေြပာ​ေတာ့​၊​ ဟုတ်ြပီ အဲ့​ဒါဆိုရင် လူနာတ​ေယာက် အသက်မရှူရံု၊​ နှလံုး​မခုန်ရံုနဲ့​၊​ ​ေသြပီလို့​ ​ေြပာလို့​ မြဖစ်​ေသး​ဘူး​။ ​ေနာက်ဆံုး​ စမ်း​သပ်နည်း​နဲ့​ စမ်း​သပ်ရဦး​မယ်၊​ အဲ့​ဒီနည်း​ကို ရှာပါတယ်။ ြဖစ်ချင်​ေတာ့​ ​ေနာက်ဆံုး​စမ်း​သပ်နည်း​ဟာ ဘာလဲလို့​ ကျမ မမှတ်မိ​ေတာ့​ပါဘူး​။ ကျမစဉ်း​စား​တယ်။ ငါ့​ကို ဆရာြကီး​ေတွက သင်​ေပး​လိုက်တယ်၊​ ဘာလဲ မသိဘူး​၊​ ​ေနာက်ဆံုး​နည်း​ ရှိတယ်တဲ့​။ စဉ်း​စား​တာ ​ေတာ်​ေတာ်ြကာတယ်။ ​ေဘး​ကလူ​ေတွကလဲ ကျမကို ​ေငး​ြကည့်​လို့​၊​ ကျမလဲ စဉ်း​စား​ရင်း​ စဉ်း​စား​ရင်း​ အ​ေြဖမ​ေပါ်​ေတာ့​ လူနာ​ေဆး​ထိုး​ဖို့​ လာချတဲ့​ ​ေရ​ေနွး​ဇလံုထဲကို ကျမ အပ်​ေတွထည့်​၊​ ပိုက်​ေတွထည့်​ ပိုက်က​ေလး​ကို ​ေရ​ေနွး​စုပ်လိုက် ြပန်ထုတ်လိုက်၊​ စုပ်လိုက် ြပန်ထုတ်လိုက်နဲ့​ ​ေခါင်း​ထဲက​ေတာ့​ သပွတ်အူ​ေတွ ​ေတာ်​ေတာ်များ​ေနြပီ။ ငါဘာလုပ်မလဲလို့​။ ကံ​ေကာင်း​ချင်​ေတာ့​ ကျမ သတိရသွား​ပါတယ်။ ဇ​ေဝဇဝါ မျက်လံုး​ေတွ အကုန်​ေဖျာက်ြပီး​ မျက်နှာထား​ ခပ်တည်တည်နဲ့​ အဲ့​ဒီအမျိုး​သမီး​ ဆီက​ေန ကျမကို လက်နှိပ်ဓါတ်မီး​တခု​ေပး​ပါလို့​ ​ေတာင်း​လိုက်ပါတယ်။

ကဗျာကယာပဲ လက်နှိပ်ဓါတ်မီး​ထိုး​ေပး​တယ်။ သူ့​ဆီက လက်နှိပ်ဓါတ်မီး​ကို ယူြပီး​ေတာ့​ လူမမာရဲ့​ မျက်လံုး​ကို ဖွင့်​ြပီး​ေတာ့​ ကျမ မီး​ထိုး​ြကည့်​ပါတယ်။ သာမန်လူ​ေတွဟာ မျက်လံုး​ကို မီး​ေရာင်နဲ့​ လျှပ်တြပက် ထိုး​လိုက်လို့​ ရှိရင် အဲ့​ဒီ မျက်လံုး​သူငယ်အိမ်က မီး​ေရာင်ကို တံု့​ြပန်တဲ့​အ​ေနနဲ့​ သူငယ်အိမ် ကျယ်ရာက​ေန ကျဉ်း​သွား​ရပါတယ်။ ကျံု့​ဝင်သွား​ရပါတယ်။ အခု ကျမရဲ့​ လူနာက လက်နှီပ်ဓါတ်မီး​နဲ့​ ထိုး​လိုက်​ေပမယ့်​ မျက်လံုး​သူငယ်အိမ် ကျယ်ြမဲကျယ်လျက်ပါ။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ဒီတဖက် မ​ေသချာ​ေသး​ဘူး​၊​ ​ေနာက်တဖက် ထပ်ထိုး​ြကည့်​ပါတယ်။ ထပ်ထိုး​ြကည့်​ေတာ့​ ​ေနာက်တဖက်ကလဲ ကျယ်ြမဲ ကျယ်လျက် နည်း​နည်း​မှကို မလှုပ်ပါဘူး​။ ​ေသချာြပီ ဆို​ေတာ့​မှ ကျမက လက်နှိပ်ဓါတ်မီး​ကို ချ၊​ စိတ်မ​ေကာင်း​တဲ့​ မျက်နှာ​ေလး​နဲ့​ လူမမာနား​ေတာ့​ မ​ေနရဲဘူး​၊​ ဝုန်း​ဆို ထထိုင်ြပီး​ ဖက်လိုက်မှာစိုး​လို့​၊​ လူနာရှင်ဘက်ကို ကပ်သွား​ြပီး​ေတာ့​ ကျမ ​ေြပာလိုက်ပါတယ်။ အမြကီး​လို့​ ​ေြပာရမှာ​ေတာ့​ ကျမ ဝမ်း​နည်း​ပါတယ်၊​ အမြကီး​ရဲ့​ လူမမာက အသက်မရှိ​ေတာ့​ ပါဘူး​လို့​၊​ ကျမ ​ေြပာလိုက်ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ လူနာရှင် မိန်း​မက ကျမ ထင်သား​ပဲ ဆရာမတဲ့​။ အဲ့​ဒီလို ​ေြပာပါတယ်။ ကျမ ​ေတာ်​ေတာ် ရှက်သွား​တယ်။ ငါ့​မှာ​ေတာ့​ ဒီလူနာ ​ေသ မ​ေသ စဉ်း​စား​လိုက်ရတာ၊​ သူက​ေတာ့​ ြကိုြပီး​ေတာ့​ သိ​ေနခဲ့​ပါလား​။ အဲ့​ဒီအချိန်မှာ ကျမဟာ ထိုင်ရာက​ေန ထြပီး​ေတာ့​ ထွက်​ေြပး​သွား​ချင်​ေလာက်​ေအာင် ရှက်ပါတယ်။ ရှက်တာနဲ့​အမျှ ​ေဒါသလဲထွက်။ ငါ့​ကို ဒီလူနာ ​ေသမှန်း​ သိလျက်နဲ့​ ​ေသ​ေနတယ်လို့​ ထင်​ေနလျက်သား​နဲ့​၊​ ငါ့​ေဆး​ခန်း​ကို ပိတ်ြပီး​ လာခဲ့​ရ​ေအာင် ငါ့​ကို ​ေခါ်တယ်။ ကျမဟာ ​ေဒါသနဲ့​ ​ေဟာက်ထည့်​လိုက်တယ်။ လူနာ​ေသတယ်လို့​ ထင်လျက်သား​နဲ့​ ကျမကို ဘာြဖစ်လို့​ လာ​ေခါ်တာလဲ၊​ ကျမမှာြဖင့်​ ​ေဆး​ခန်း​လူနာ​ေတွ ပစ်ထား​ခဲ့​ရတာ၊​ ရှင်အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး​။ ဘာလို့​ လာပင့်​တာလဲ ​ေဟာက်လိုက်​ေတာ့​၊​ လူနာရှင်အမျိုး​သမီး​က မျက်နှာ​ေလး​ ချြပီး​ ​ေြပာပါတယ်။ ဆရာမရယ် ​ေသတယ်လို့​ေတာ့​ ထင်ပါတယ်၊​ ဒါ​ေပမယ့်​ ဆရာမဆီက အတည်ြပုချက်​ေလး​ ယူချင်လို့​ပါတဲ့​။ (ရီသံများ​) အဲ့​ဒါ ကျမဘဝရဲ့​ အင်မတန် ထူး​ြခား​တဲ့​ အြဖစ်အပျက်က​ေလး​တခုပါ။ ဒီ​ေတာ့​ ကျမဟာ ဆရာဝန်ဘဝမှာလဲ ညံ့​ဖျင်း​တဲ့​ ဆရာဝန်ပါ။

ဘယ်​ေလာက် ညံ့​ဖျင်း​သလဲဆိုရင် ကျမ လူမမာ​ေတွ အိမ်​ေတွ လိုက်သွား​တယ်၊​ ခ​ေလး​ေမွး​ေပး​ရတယ်၊​ ညှပ်နဲ့​ ဆွဲ​ေမွး​ေပး​ရတယ် ဆိုရင်ပဲ ကျမဟာ သား​ဖွါး​မီး​ယပ်ပညာရှင်​ေတွလို ခံစား​ရပါတယ်။ ဘဝင်ြမင့်​ခဲ့​ပါတယ်။ အလံုး​ အြကိတ်​ေလး​ေတွ၊​ အဆီလံုး​ေလး​ေတွ ခွဲစိတ်ရတာကိုပဲ ကျမဟာ ခွဲစိတ်ကုဆရာဝန်ြကီး​လို ကျမ ဘဝင်ြမင့်​ခဲ့​တယ်။ အဲ့​ဒီအချိန်မှာ ကျမတို့​ နိုင်ငံရဲ့​ ြပင်ဘက်မှာ ​ေဆး​ပညာနဲ့​ ပါတ်သက်ြပီး​ ဘာ​ေတွ ​ေတွး​ထင်​ေနသလဲ၊​ ဘာ​ေတွ စီစဉ်​ေနြကသလဲ ကျမ မသိပါဘူး​။
ဒိထက်ပိုညံ့​တာတခုက ကျမတို့​ ဆရာဝန် ြဖစ်​ေတာ့​ေနာက်မှာ ကျမတို့​နိုင်ငံရဲ့​ ြပည်သူ့​ ​ေဆး​ရံု​ေတွမှာ တာဝန်ထမ်း​ေဆာင်ဖို့​ လိုပါတယ်။ ြပည်သူ့​ေဆး​ရံု ​ေတွမှာ တာဝန်ထမ်း​ေဆာင်ဖို့​က ဘွဲ့​ရရံုနဲ့​ မြဖစ်ပါဘူး​။ ကျမတို့​ တိုင်း​ြပည်တာဝန်ကို ထမ်း​ေဆာင်ချင်တဲ့​စိတ်ရှိရင် တိုင်း​ြပည်တာဝန်ကို ထမ်း​ေဆာင်ဖို့​ အခွင့်​အ​ေရး​ရ​ေအာင် စာ​ေမး​ပွဲ​ေတွ ​ေြဖရပါတယ်။ အဲ့​ဒီက စာ​ေမး​ပွဲ​ေတွက​ေတာ့​ ဝန်ထမ်း​ေရွး​ချယ်​ေလ့​ကျင့်​ေရး​အဖွဲ့​က ကျင်း​ပ​ေပး​တဲ့​ စာ​ေမး​ပွဲ​ေတွပါ။ အဲ့​ဒီ စာ​ေမး​ပွဲ​ေတွက ​ေြဖြပီး​ေအာင်မှသာ ကျမတို့​ဟာ တိုင်း​ြပည်တာဝန်ကို ထမ်း​ေဆာင်ခွင့်​ ရှိပါတယ်။ ကျမဟာ ဘွဲ့​ရရြခင်း​ တိုင်း​ြပည်ကို အင်မတန် အကျိုး​ြပုချင်ပါတယ်။ တိုင်း​ြပည်တာဝန်ကိုလဲ အင်မတန် ထမ်း​ေဆာင်ချင်ပါတယ်။ အဲ့​ဒါနဲ့​ပဲ ကျမ စာ​ေမး​ပွဲ​ေတွ ​ေြဖပါတယ်။ ​ေြဖတိုင်း​ ​ေြဖတိုင်း​ ကျပါတယ်။ ​ေနာက်ဆံုး​တြကိမ်မှာ​ေတာ့​ ​ေရး​ေြဖစာ​ေမး​ပွဲ ​ေအာင်သွား​တယ်။ ​ေအာင်သွား​ေတာ့​ ကျမတို့​ ကျက်ရတဲ့​ စာ​ေတွကလဲ နိုင်ငံ​ေရး​သိပ္ပံ ပါပါတယ်။ ြမန်မာစာ ပါပါတယ်။ ဗဟုသုတ ပါပါတယ်။ ​ေဆး​ပညာ​ေတာ့​ မပါပါဘူး​။ (ရီသံများ​) အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမတို့​ ​ေရး​ေြဖ​ေအာင်သွား​တဲ့​အခါ ကျမ ရန်ကုန်ကို လာြပီး​ နှုတ်​ေြဖ ​ေြဖရပါတယ်။ နှုတ်​ေြဖ​ေြဖ​ေတာ့​ ကျမတို့​ သူငယ်ချင်း​ သံုး​ေလး​ေယာက် စုြပီး​ တအိမ်မှာ တည်း​တယ်။ တည်း​ြပီး​ေတာ့​ ​ေနာက်ဆံုး​ေပါ် ဂျာနယ်​ေတွ၊​ ​ေဆး​ပညာနဲ့​ ပတ်သက်တာ​ေတွ ကျမတို့​ အကုန်ဖတ်ပါတယ်။ အဲ့​ဒီအချိန်တုန်း​က (အိတ်စ်) ​ေရာဂါ ကမ္ဘာမှာ လူသိခါစ၊​ ​ေရာ့​ဟဒ်ဆန်​ေြကာင့်​ အဲ့​ဒီ​ေရာဂါကို လူ​ေတာ်​ေတာ်များ​များ​က သိကုန်ြကပါြပီ။ ကျမတို့​ ​ေကျာင်း​တုန်း​က ဒီ​ေရာဂါဟာ မထင်ရှား​ေသး​တဲ့​အတွက် ကျမတို့​ သိပ်စာမကျက်ရပါဘူး​။ အဲ့​ဒီအချိန်မှာ အိတ်စ်​ေရာဂါနဲ့​ပတ်သက်တဲ့​ ​ေနာက်ဆံုး​ေပါ်နည်း​ေတွ၊​ ြဖစ်ပွါး​တဲ့​ အ​ေြကာင်း​ရင်း​ေတွ၊​ ဆက်သွယ်မှု​ေတွ အား​လံုး​ကို ကျမတို့​ တညလံုး​ ဖတ်ရတယ်။ ဖတ်ြပီး​ေတာ့​ ​ေနာက်တ​ေန့​ ကျမတို့​ အဆင်သင့်​ပဲ​ေပါ့​။ ​ေဆး​ပညာနဲ့​ ပတ်သက်လို့​ ဘာ​ေမး​ေမး​ အား​လံုး​ရြပီလို့​ ဆိုြပီး​ ရင်​ေကာ့​ြပီး​ စာ​ေမး​ပွဲခန်း​ထဲ ဝင်သွား​ပါတယ်။ ဝင်သွား​ေတာ့​ ကျမတို့​ကို ​ေမး​လိုက်တဲ့​ ​ေမး​ခွန်း​ေတွက ကျမထင်ထား​တဲ့​ ​ေမး​ခွန်း​ေတွ ဘာတခုမှ မ​ေမး​ပါဘူး​။ ကျမ မထင်မှတ်တဲ့​ ​ေမး​ခွန်း​ေတွပဲ ​ေမး​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ ​ေမး​ခွန်း​ေတွဟာလဲ ကျမတခါမှ မြကား​ဘူး​တဲ့​ ​ေမး​ခွန်း​ေတွပါ။ ဘာ​ေမး​ခွန်း​ေတွလဲ ဆိုတာ​ေတာ့​ ကျမ မ​ေြပာ​ေတာ့​ပါဘူး​။ မမှတ်မိလို့​ပါ။ အဲ့​ဒီ​ေမး​ခွန်း​ေတွကို ​ေမး​ြပီး​ေတာ့​ ကျမကလဲ မ​ေြဖနိုင်ပါဘူး​။ ကျမကို ​ေဆး​ပညာနဲ့​ ပတ်သက်တဲ့​တာ ​ေမး​ပါ။ ကျမ အကုန်ရပါတယ် ​ေြပာ​ေတာ့​ အဲ့​ဒါ​ေတွ မ​ေမး​ဘူး​တဲ့​၊​ ငါတို့​ ​ေမး​တဲ့​ ​ေမး​ခွန်း​ကိုပဲ ​ေြဖရမယ်တဲ့​။ ကျမ စာ​ေမး​ပွဲ ကျခဲ့​ပါတယ်။ ကျမ အင်မတန် ထမ်း​ေဆာင်ချင်တဲ့​ တိုင်း​ြပည်တာဝန်ကို မထမ်း​ေဆာင်ခဲ့​ရပါ။ အဲ့​ဒါ ကျမတို့​ ဘွဲ့​ရခါစ လွန်ခဲ့​တဲ့​ (၁၀) နှစ်က​ေပါ့​။ အခုအချိန်မှာ​ေတာ့​ အ​ေြခအ​ေန တမျိုး​ေြပာင်း​သွား​ပါြပီ။

တိုင်း​ြပည်တာဝန်ကို ထမ်း​ေဆာင်ဖို့​ ဖိတ်​ေခါ်လျက် ရှိပါတယ်။ ြမို့​နယ်​ေဆး​ရံု​ေတွ၊​ ​ေကျး​လက်ကျန်း​မာ​ေရး​ဌာန​ေတွမှာ ဆရာဝန်​ေတွ လို​ေနပါတယ်တဲ့​။ အရင်တုန်း​က တနှစ်တနှစ် ​ေအာင်ခဲ့​တဲ့​ ဆရာဝန်​ေတွ ငါး​ရာ ခုနှစ်ရာ​ေလာက် ရှိပါတယ်။ ​ေခါ်တဲ့​ဆရာဝန်က ၁၅၀ ​ေလာက်ပဲ ရှိပါတယ်။ အခု​ေတာ့​ တနှစ်တနှစ် ဘယ်​ေလာက်​ေအာင်သလဲ​ေတာ့​ မသိဘူး​။ ​ေခါ်တဲ့​သူ​ေတွက အများ​ြကီး​ပဲ။ ​ေြဖတဲ့​သူတိုင်း​ကို အ​ေအာင်​ေပး​ပါတယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ ​ေြဖတဲ့​သူ တ​ေြဖး​ေြဖး​ နည်း​သွား​ပါတယ်။ ကျမကိုယ်တိုင် အရင်တုန်း​က တိုင်း​ြပည် တာဝန်ထမ်း​ေဆာင်ချင်တဲ့​ ကျမဟာ အခုအ​ေြခအ​ေနမှာ သွား​ြပီး​ေတာ့​ ​ေြဖရင် ​ေအာင်မယ်ဆိုတာ ကျမ သိပါတယ်။ အခု​ေတာ့​ ကျမ တိုင်း​ြပည်တာဝန် ထမ်း​ေဆာင်ချင်တဲ့​စိတ် မရှိတာလား​၊​ အသက်ကပဲ ြကီး​သွား​တာလား​ မသိပါဘူး​။ စိတ်မဝင်စား​ေတာ့​ဘူး​။ အခု​ေတာ့​ ကျမဟာ ခပ်ညံ့​ညံ့​ ြပင်ပ​ေဆး​ကု ဆရာဝန်ဘဝနဲ့​ပဲ ဆက်ြပီး​ေတာ့​ ​ေနထိုင်လျက် ရှိပါတယ်။ အဲ့​ဒါက ကျမရဲ့​ ဆရာဝန်ဘဝ ညံ့​ဖျင်း​မှု​ေတွပါ။

ဆရာဝန်ဘဝ ​ေြပာြပီး​ေတာ့​ စာ​ေရး​ဆရာဘဝ ညံ့​ဖျင်း​မှု​ေတွကို ဝန်ခံလိုပါတယ်။ ကျမ စာ​ေရး​ဆရာအြဖစ် ဘာ​ေတွညံ့​သလဲ ဆိုတာက​ေတာ့​ ကျမရဲ့​ ဝတ္ထု​ေဆာင်း​ပါး​ေတွကို ဖတ်တဲ့​ ပရိသတ်​ေတွအ​ေနနဲ့​ ထူး​ြပီး​ေတာ့​ ဝန်ခံစရာ မလို​ေလာက်​ေအာင် သ​ေဘာ​ေပါက်ြပီး​သား​လို့​ ကျမ ယူဆပါတယ်။ ဒီ​ေတာ့​ ကျမစာ​ေရး​တာနဲ့​ ပတ်သက်လို့​ ကျမရဲ့​ အ​ေရး​အသား​ေတွ၊​ ဇာတ်လမ်း​တည်​ေဆာက်ပံု​ေတွ၊​ အ​ေတွး​အ​ေခါ်​ေတွ ညံ့​ဖျင်း​တာကို​ေတာ့​ ကျမ မ​ေြပာ​ေတာ့​ပါဘူး​။ ဒါ​ေပမယ့်​ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့​ ပတ်သက်ြပီး​ေတာ့​ ညံ့​ဖျင်း​တာကို​ေတာ့​ ကျမ ​ေြပာလိုပါတယ်။ ကျမဟာ စာ​ေရး​ဆရာ ြဖစ်လို့​သာ ြဖစ်လာရတယ်၊​ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး​။ စာ​ေရး​ဆရာ ဘာ့​ေြကာင့်​ ြဖစ်ချင်သလဲလို့​ တ​ေယာက်​ေယာက်က ​ေမး​လိုက်တဲ့​အခါမှာ ကျမ အိုး​နင်း​ခွက်နင်း​ အြမဲြဖစ်တတ်ပါတယ်။ ဘာ​ေြဖလို့​ ​ေြဖရမှန်း​ မသိပါဘူး​။ အဲ့​ဒါဟာ ကျမရဲ့​ ညံ့​ဖျင်း​မှုပါ။ အခုအချိန်ကျမှ ြပန်စဉ်း​စား​ြကည့်​ရတယ်။ အရင်တုန်း​က ကျမ မသိပါဘူး​။ အခုအချိန်လဲ ကျမ ဘာြဖစ်လို့​ ြပန်စဉ်း​စား​မိသလဲဆို​ေတာ့​ ဆရာမြကီး​ ​ေဒါ်ခင်မျိုး​ချစ်​ေရး​တဲ့​ ​ေဆာင်း​ပါး​တပုဒ် ဖတ်လိုက်ရလို့​ပါ။ ​ေဒါ်ခင်မျိုး​ချစ်ကို အား​လံုး​သိြကမှာပါ။ အဲ့​ဒီဆရာမြကီး​က စာ​ေရး​တဲ့​ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့​ ပတ်သက်လို့​ ​ေဆာင်း​ပါး​တပုဒ် ​ေရး​ဖူး​ပါတယ်။ သူက ဘာကို ဥပမာြပသလဲဆို​ေတာ့​ ဖိလစ်ပိုင်အမျိုး​သား​ အာဇာနည်​ေခါင်း​ေဆာင် ​ေဒါက်တာ ဟို​ေဆး​ရီ​ေဇာ်နဲ့​ ဥပမာ ြပပါတယ်။ ​ေဒါက်တာ ရီ​ေဇာ်ဟာ သူစာ​ေရး​တဲ့​ အချိန်တုန်း​က သူနိုင်ငံဟာ ကိုလိုနီနိုင်ငံပါ။ သူ့​တိုင်း​ြပည် လွတ်လပ်​ေရး​ မရ​ေသး​ပါဘူး​။ အဲဒီ​ေတာ့​ သူဟာ သူ့​တိုင်း​ြပည်လွတ်လပ်​ေရး​ရဖို့​ ကျ​ေနာ် စာ(၃)အုပ် ​ေရး​ပါမယ်တဲ့​။ အဲ့​ဒီစာ (၃) အုပ်​ေရး​ြပီး​တဲ့​ အထိ ကျ​ေနာ့်​တိုင်း​ြပည်ဟာ လွတ်လပ်​ေရး​ မရ​ေသး​ဘူး​ဆိုရင် ကျ​ေနာ် ကိုယ့်​ကိုယ်ကို သတ်​ေသ ပစ်လိုက်မယ်တဲ့​။ အဲ့​ဒီ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့​ ​ေကျညာြပီး​ စာ​ေရး​တဲ့​ သူတ​ေယာက်ပါ။ တကယ်လဲ သူစာအုပ် ​ေရး​ခဲ့​ပါတယ်။ စာအုပ်နှစ်အုပ် ​ေရး​ြပီး​တဲ့​အခါမှာပဲ သူ့​တိုင်း​ြပည်ဟာ လွတ်လပ်​ေရး​ ရသွား​ပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်က​ေတာ့​ နယ်ချဲ့​အစိုး​ရက သူပုန်ဆိုြပီး​ သတ်မှတ်ြပီး​ေတာ့​ ​ေသနတ်နဲ့​ ပစ်သတ်ကွပ်မျက်တာကို ခံခဲ့​ရပါတယ်။ သူဟာ သူရဲ​ေကာင်း​ ပီသစွာ ကျဆံုး​သွား​ပါတယ်။ အဲဒီ ​ေဒါက်တာရီ​ေဇာ်ရဲ့​ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆရာမြကီး​ ​ေဒါ်ခင်မျိုး​ချစ်က ​ေရး​ြပလိုက်တဲ့​အခါ ကျမ ကိုယ့်​ကိုယ်ကို သိပ်ရှက်သွား​ပါတယ်။ ငါ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့​ စာ​ေရး​တာလဲ။ သူများ​ေတွများ​ ရည်ရွယ်ချက်က မွန်ြမတ်လိုက်တာ။ ြမင့်​ြမတ်လိုက်တာ၊​ ငါ့​မှာ​ေတာ့​ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါလား​၊​ ကျမ​ေရး​ခဲ့​တဲ့​ ဝတ္ထု​ေတွ ​ေလး​ငါး​ပုဒ်၊​ လံုး​ချင်း​စာအုပ်နဲ့​ ဝတ္ထု​ေတွ ၃၀ ​ေကျာ်၊​ ငါဘာကို ​ေရး​တာလဲ၊​ အဲ့​ဒီတခါ ကျမ နည်း​နည်း​ေတာ့​ သ​ေဘာ​ေပါက်လာပါတယ်။ ကျမဟာ ရည်ရွယ်ချက်​ေတာ့​ ရှိခဲ့​ဟန် တူပါတယ်။ ဘာရည်ရွယ်ချက် လဲ ​ေတွး​ြကည့်​ေတာ့​ ကျမဝတ္ထု​ေတွထဲက ကျမ ြပန်ြပီး​ေတာ့​ ​ေလ့​လာြကည့်​ရသ​ေလာက်​ေတာ့​ ကျမဟာ အမျိုး​သမီး​တ​ေယာက် ြဖစ်တာနဲ့​အမျှ အမျိုး​သမီး​များ​ရဲ့​ ဂုဏ်သိက္ခာြမင့်​မား​ေရး​၊​ တိုး​တက်​ေအာင်ြမင်​ေရး​၊​ ကိုယ်ကျင့်​တရား​ ြမင့်​ြမတ်​ေရး​ အဲ့​ဒါ​ေတွကို ကျမ ဦး​တည်ခဲ့​ပံုရပါတယ်။ ကိုယ့်​ဖာသာကိုယ် ြပန်ြပီး​ေတာ့​ ဆင်ြခင်မိသ​ေလာက် ​ေြပာရရင် ဒါ​ေတွ​ေြကာင့်​ ​ေရး​မိခဲ့​တယ်နဲ့​ တူပါတယ်။ ဒါ​ေတာင် အခုချိန်ထိ မ​ေသချာ​ေသး​ပါဘူး​။ ဇ​ေဝဇဝါ ြဖစ်တုန်း​ပါပဲ။ ဟုတ်မှဟုတ်ရဲ့​လား​လို့​ ကျမကိုယ်ကျမ မ​ေသချာ​ေသး​ဘူး​။ ဒါ​ေပမယ့်​ ဒါ ထင်ြမင်ချက်တခုပါ။ ကျမ အဲ့​ဒီလို ရည်ရွယ်ချက်နဲ့​ ​ေရး​ခဲ့​မိတယ်လို့​ ကျမ ကိုယ့်​ဖာသာကိုယ်ပဲ ​ေကာက်ချက်ချရပါတယ်။

ဒါက ရည်ရွယ်ချက်နဲ့​ ပတ်သက်ြပီး​ေတာ့​ ကျမ ညံ့​တာ၊​ ​ေနာက်တခုက ကျမတို့​ဟာ ဝတ္ထုတပုဒ် ကဗျာတပုဒ် ​ေရး​တဲ့​အခါ ကိုယ့်​ရဲ့​စာကို စာဖတ်ပရိသတ် ဖတ်​ေစချင်တဲ့​ ရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်။ စာဖတ်ပရိသတ်ဆီကို ပို့​ချင်တဲ့​ ဆန္ဒ​ေလး​ေတွ အြမဲရှိပါတယ်။ ဒါ့​ေြကာင့်​ ကျမတို့​ စာ​ေတွ ​ေရး​ပါတယ်။ ကိုယ့်​ကိုယ်ကို ဖတ်ဖို့​ ​ေရး​တာထက် သူတပါး​ဖတ်ဖို့​ ​ေရး​တာက ပိုြပီး​ေတာ့​ များ​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမဟာ ပရိသတ်အတွက် ရည်ရွယ်ြပီး​ေတာ့​ ဝတ္ထု​ေတွ အများ​ြကီး​ ​ေရး​တယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ ပရိသတ်ဆီကို ရည်ရွယ်​ေသာ်လည်း​ ပရိသတ်ဆီကို မ​ေရာက်ပဲ မ​ေမျှာ်လင့်​ပဲ ​ေရ​ေြမာင်း​ထဲကို ​ေရာက်သွား​ခဲ့​ရတဲ့​ ဝတ္ထု​ေလး​ေတွ၊​ ကဗျာ​ေလး​ေတွ ရှိပါတယ်။ အယ်ဒီတာစာပွဲက ဆုတ်ြဖဲြပီး​ေတာ့​ ​ေရာက်တာ မဟုတ်ပါဘူး​။ အယ်ဒီတာ စာပွဲက​ေန ​ေကျာ်သွား​ြပီး​မှ အ​ေြကာင်း​ေြကာင်း​ေြကာင့်​ ကျမရဲ့​ ဝတ္ထု​ေလး​ေတွ ကဗျာ​ေလး​ေတွ ​ေရ​ေြမာင်း​ထဲကို ​ေရာက်သွား​တာ ကျမ ခဏခဏ ြကံုရပါတယ်။ ဒါဟာ ကျမရဲ့​ ညံ့​ဖျင်း​မှု​ေတွထဲမှာ ပါပါတယ်။ တကယ်​ေတာ့​ ကျမတို့​ဟာ စာဖတ်ပရိသတ်​ေတွဆီကို ပို့​တဲ့​အခါမှာ ပရိသတ်ဆီ​ေရာက်​ေအာင် ကျမတို့​ ​ေရး​နိုင်ရပါမယ်။ ဘယ်လို အတား​အဆီး​ပဲရှိရှိ ဘယ်လို အြဖတ်အ​ေတာက်ပဲ ရှိရှိ ဒါကို လှည့်​ပတ်ြပီး​ ပို့​နိုင်ရပါမယ်။ အ​ေရး​ြကီး​တာက ပန်း​တိုင်​ေရာက်ဖို့​ပဲ။ ဒါ​ေပမယ့်​ ကျမတို့​က အဲ့​ဒီလို မပို့​တတ်ဘူး​။ ကျမက ပိုြပီး​ေတာ့​ မပို့​တတ်ဘူး​။ အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမက ရည်ရွယ်ချက်နဲ့​ ပရိသတ်ဆီကို ​ေရာက်​ေအာင် ပို့​ေပး​လိုက်​ေပမယ့်​ တခါတခါကျ​ေတာ့​ ကံအ​ေြကာင်း​ မသင့်​လို့​ ပရိသတ်ဆီကို မ​ေရာက်​ေတာ့​ပဲ ​ေရ​ေြမာင်း​ထဲကို ​ေရာက်သွား​တာ ြကံုရပါတယ်။ အဲ့​ဒါဟာ ကျမရဲ့​ ညံ့​ဖျင်း​မှုပါ။ ​ေရ​ေြမာင်း​ထဲကို ​ေရာက်သွား​တဲ့​ ဝတ္ထု​ေလး​ေတွ အများ​ြကီး​ ရှိပါတယ်။ ကဗျာ​ေလး​ေတွ အများ​ြကီး​ ရှိပါတယ်။ အဲ့​ဒီထဲက ကျမ ကဗျာတပုဒ်အ​ေြကာင်း​ ​ေြပာြပချင်ပါတယ်။ ကဗျာ​ေလး​က တိုတို​ေလး​ပါ။

ကဗျာ​ေလး​ေခါင်း​စဉ်က '​ေလလွင့်​သူရဲ့​တိမ်' လို့​ အမည်​ေပး​ထား​ပါတယ်။ လွန်ခဲ့​တဲ့​ (၈) နှစ်​ေလာက်က ​ေရး​ထား​တာပါ။ ကျမ အဲ့​ဒီကဗျာကို ပရိသတ်ဆီပို့​ဖို့​ အခုအချိန်ထိ ၃ ြကိမ်တိတိ ပို့​ြပီး​ပါြပီ။ ၃ ြကိမ်လံုး​လံုး​ ​ေရ​ေြမာင်း​ထဲပဲ ​ေရာက်သွား​ပါတယ်။ ဒီ​ေတာ့​ အဲဒီကဗျာ​ေလး​ ဘာ​ေြကာင့်​ ​ေရ​ေြမာင်း​ထဲကို ​ေရာက်သလဲဆိုတာ ဝိုင်း​ြပီး​ေတာ့​ ဆန်း​စစ်​ေပး​ပါလို့​ ကျမ ​ေတာင်း​ပန်ချင်ပါတယ်။ ကျမ အဲ့​ဒီကဗျာ​ေလး​ကို ရွတ်ြပပါမယ်။ နဲနဲြကာြပီဆို​ေတာ့​ အလွတ်မရလို့​ စာရွက်ကို ြကည့်​ြပီး​ေတာ့​ ရွတ်ပါမယ်။

မုန်း​တီး​သူများ​
​ေန့​စဉ်စား​သံုး​ရင်း​
ခွန်အား​သစ်​ေတွ ြဖစ်ခဲ့​ြပီ။

မုန်း​တီး​မှု​ေတွ စား​ရတယ်ဆိုတာ တြခား​ စား​စရာ မရှိလို့​ စား​ရတာပါ။ ကျမမှာက ​ေန့​စဉ်နှင့်​အမျှ မုန်း​တီး​မှုကို စား​ရပါတယ်။ တချို့​ တချို့​ေသာ သူ​ေတွ၊​ ကံ​ေကာင်း​တဲ့​သူ​ေတွက​ေတာ့​ စား​စရာ​ေတွ အများ​ြကီး​ ရှိမှာ​ေပါ့​။ အဟာရရှိတဲ့​ အစား​အစာ​ေတွ အများ​ြကီး​ စား​တဲ့​အခါမှာ သူတို့​ရဲ့​ ဗိုက်​ေတွကလဲ တ​ေြဖး​ေြဖး​နဲ့​ ပိုပိုြပီး​ ပူလာပါတယ်။ (ရီသံ၊​ လက်ခုပ်သံများ​) အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ဒီပရိသတ်ထဲမှာ ဗိုက်ပူသူ ရှိရင် (ရီသံများ​) တချို့​ကျ​ေတာ့​ ဘီယာ​ေသာက်လို့​ ဗိုက်ပူတတ်ပါတယ်။ အဲ့​ဒါ​ေတွက တမျိုး​ေပါ့​။ ကျမမှာ​ေတာ့​ သူများ​လို စား​စရာ အဟာရလဲ သိတ်မရှိ၊​ လူပံုကို ြကည့်​လိုက်ပါ၊​ လူပံုကလဲ ပိန်ပိန် ပုပု ​ေသး​ေသး​ေလး​၊​ ဒါ အဟာရ မရှိ​ေလာက်ဖူး​ဆိုတာ သိ​ေလာက်ပါတယ်​ေနာ်။ ကျမတို့​မှာက ဆန်စပါး​။ ဝဝလင်လင် မစား​ရ။ တချို့​ေတာ့​ ဆန်စပါး​တင်မကဘူး​၊​ ဘိလပ်​ေြမ​ေတွ ဘာ​ေတွလဲ စား​တတ်ြကတယ်လို့​ ​ေြပာပါတယ်။ (ရီသံများ​) အဲ့​ဒီ​ေတာ့​ ကျမက စား​စရာ မရှိ​ေတာ့​ ​ေန့​စဉ်နှင့်​အမျှ ကိုယ့်​ရဲ့​ မုန်း​တီး​မှုကို ကိုယ့်​အမုန်း​ေတွကို ြပန်ြပီး​ စား​ရင်း​ ကိုယ့်​ကိုယ်ကို ခွန်အား​ြဖစ်​ေအာင် ​ေနခဲ့​ရပါတယ်။ အဲ့​ဒီအဓိပ္ပါယ်နဲ့​ ကျမဟာ ကဗျာ​ေလး​ကို အဲ့​ဒီလို ​ေရး​ဖွဲ့​ခဲ့​ပါတယ်။

မုန်း​တီး​မှုများ​
​ေန့​စဉ်စား​သံုး​ရင်း​
ခွန်အား​သစ်​ေတွ ြဖစ်ခဲ့​ြပီ။

နှစ်သံုး​ဆယ်ြကာတဲ့​ မီး​လျှံများ​
​ေလတိုက်စား​လို့​ ြငိမ်း​ခဲ့​ြပီ။

အဲ့​ဒါကလဲ အဲ့​ဒီကဗျာ​ေရး​ေတာ့​ ကျမက အသက် ၃၀ မို့​လို့​ နှစ် ၃၀ ြကာတဲ့​ မီး​လျှံများ​လို့​ ​ေရး​တာပါ။ (ရီသံများ​)

လွဲ​ေချာ်သွား​တဲ့​ နာရီများ​အတွက်
အိပ်မက်​ေတွကို ရှက်တိုင်း​
အနက်ရှိုင်း​ဆံုး​ဆိုတဲ့​ ​ေသာကများ​
ဘုရား​တရင်း​ စိန်​ေခါ်



email က​ေန ရလို့​ြပန် share တာပါ ..

က​ေလး​နှင့်​ စွန့်​စား​ချင်စိတ်

က​ေလး​နှင့်​ စွန့်​စား​ချင်စိတ်

ကျမ ငယ်ငယ်တုန်း​က ကျမနှင့်​အစ်ကို့​ ကို ​ေဖ​ေဖက က​ေလး​စီး​ေသာဗိုလ်အုန်း​သီး​ ဂျစ်ကား​ေလး​ဝယ်​ေပး​ခဲ့​သည်။ ဂျစ်ကား​ကတကယ့်​ လူြကီး​စီး​ဂျစ်ကား​အတိုင်း​ပါပဲ။ အစိမ်း​ေရာင်၊​ ​ေရှ့​ေလကာမှန်​ေနရာမှာ မှန်မပါ​ေသာ သံြပား​ေဘာင်ခတ်ြပတင်း​ေလး​။ လီဗာမပါ၊​ ဘရိတ် မပါ၊​ ​ေြခနင်း​ကွင်း​နှစ်ခုသာ၊​ ကွင်း​တခုစီ​ေပါ် ​ေြခတဖက်စီနင်း​လျက် ​ေရှ့​သို့​ကား​ေရွ့​ေအာင် ​ေမာင်း​ရသည်။ တ​ေယာက်တည်း​စီး​လျှင် ကိုယ့်​ဟာကိုယ်နင်း​ရြပီး​ ​ေမာင်နှမနှစ်​ေယာက်စီး​လျှင် အစ်ကိုက​ေရှ့​ကထိုင် စတီရာရင်ကိုကိုင် ကား​ေြခနင်း​ကိုနင်း​၊​ ကျမက​ေနာက်ခန်း​ မှာထိုင်လိုက်သည်။

အိမ်​ေရှ့​လမ်း​ေပါ်မှာ စီး​နင်း​ကစား​ရာက​ေန တရက်​ေတာ့​ ​ေြခရှည်ကာထိုကား​ေလး​ကို ရပ်ကွက်​ေကျာ်ြပီး​ ​ေမာင်း​ြကသည်။ ကုန်း​ဆင်း​ တခုတွင် ကား​ေလး​တိမ်း​ေမှာက်သွား​ခဲ့​ြပီး​ ​ေမာင်နှမနှစ်​ေယာက်လံုး​ လက်​ေတွ​ေြခ​ေတွ ပွန်း​ပဲ ​ေသွး​စို့​သွား​ခဲ့​သည်။ ကျမမှတ်မိ၏။ ကျမ ၏လက်ဖမိုး​မှ လက်ဆစ်​ေတွ​ေသွး​စို့​ြပီး​ ပွန်း​ပဲ့​ေနခဲ့​သည်။ ရပ်ကွက်​ေကျာ်ြပီး​ သွား​ရ​ေကာင်း​လား​ဟု ​ေမ​ေမကဆူ​ေသး​၏။ ​ေဖ​ေဖက​ေတာ့​ ကား​ကဘရိတ်မပါသြဖင့်​ ကုန်း​ဆင်း​တို့​ဘာတို့​တွင် တ​ေယာက်က​ေနာက် က​ေနဆွဲြပီး​ထိန်း​ေပး​ရမည်ဟု မှာသည်။ လက်​ေတွနာကျဉ် ​ေသာ်လည်း​ ကျမတို့​ေမာင်နှမ စိတ်လှုပ်ရှား​စွာရယ်​ေမာ နိုင်ခဲ့​ြကသည်။ ကျမ ၏ က​ေလး​ဘဝသည် ​ေဖ​ေဖနှင့်​ေမ​ေမ၏ လွတ်လပ်ခွင့်​ ​ေပး​မှု​ေြကာင့်​ ရင်ခုန်စရာ စွန့်​စား​မှုအတိြဖင့်​ ​ေကျနပ်စရာြဖစ်ခဲ့​ရသည်။

သူငယ်တန်း​ေအာင်​ေတာ့​ ​ေြပာင်း​ေရွ့​သွား​ရသည့်​ ကုန်း​ေစာင်း​ေရာက်​ေတာ့​လည်း​ အလယ်တန်း​ေကျာင်း​တွင် ​ေတာ်​ေတာ်ကျယ်ြပန့်​ ​ေသာ ​ေရကန်​ေဟာင်း​ြကီး​တခုရှိသည်။ မိုး​တွင်း​ဆိုလျှင်​ေရအ​ေတာ်အတန် ြပည့်​လျှံြပီး​ ြကာပင်​ေတွ​ေဗဒါပင်​ေတွ ​ေပါက်​ေရာက်သည်။ ​ေဆာင်း​တွင်း​ကာလနှင့်​ ​ေနွဦး​ကာလတို့​တွင် ​ေရစပ်စပ်ကျန်ရစ်ခဲ့​ေသာ ထိုကန်ြကီး​ ပတ်လည်တွင် ငှက်​ေပျာပင်များ​၊​ ပုန်း​ညက်ပင်များ​၊​ စိန်ပန်ပင်များ​ြဖင့်​ ​ေဝဆာြမိုင်ဆိုင်​ေနသည်။ ထိုကန်ြကီး​သည် ကျမတို့​က​ေလး​တသိုက်အတွက် စွန့်​စား​ခန်း​ြပဇတ်များ​ ကြပရာ​ေနရာ တခု ြဖစ်ပါသည်။

စစ်တိုက်တမ်း​ကစား​ ြကသည့်​အခါ ကျမတို့​အဖွဲ့​နှစ်ဖွဲ့​ ခွဲြပီး​တိုက်ြကသည်။ ငှက်​ေပျာလက် ​ေကျာရိုး​များ​၊​ အုန်း​လက်များ​ သစ်တို သစ်စ များ​ကို ​ေသနတ်လက်နက်အြဖစ် သံုး​ြကသည်။ မာလကာသီး​စိမ်း​ေသး​ေသး​များ​ကို လက်ပစ်ဗံုး​အြဖစ် သံုး​ြကသည်။ အများ​အား​ြဖင့်​ ကျမတို့​ ကစား​ြက​ေသာ တိုက်ပွဲမှာ ဂျပန်နှင့်​ ြမန်မာတပ်မ​ေတာ်တိုက်ပွဲြဖစ်သည်။ တပ်မ​ေတာ်သား​ လုပ်ချင်သူ​ေတွကများ​ြပီး​ဂျပန် လုပ်ချင်သူက နည်း​သြဖင့်​ အြမဲတမ်း​မဲနှိုက်ြပီး​ ခွဲရသည်။ ဂျပန်က ရှံုး​သူြဖစ်သည့်​အြပင် နာမည်ဆိုး​သူမဟုတ်လား​။ ကျမတို့​က သူရဲ ​ေကာင်း​သာြဖစ်ချင်သူ​ေတွကိုး​။

ကျမတို့​ကုန်း​ေစာင်း​တွင် ရုပ်ရှင်ရံုဟူ၍ တခုတည်း​သာရှိြပီး​ ထိုရံုတွင်ကျမတို့​ ြကည့်​ရသမျှ ဇာတ်ကား​ေတွမှာ စွန့်​စား​ခန်း​ေတွသာြဖစ်၏။ ဥပမာ ​ေဇာ်လွင်နှင့်​ တင်တင်လှ ပါဝင်​ေသာ ဥဒါန်း​မ​ေြက ဟူသည့်​ဇာတ်ကား​။ ကျမတို့​သည် အများ​အား​ြဖင့်​ ​ေန့​လည်ပိုင်း​ ကစား​ချိန်မုန့်​ စား​ဆင်း​ချိန် တို့​တွင် ​ေယာက်ျား​ေလး​ေတွနှင့်​ တန်း​တူ​ေသနတ်ပစ်တမ်း​၊​ တိုက်ပွဲတိုက်တမ်း​ ကစား​ခဲ့​ြကသည်။ ရန်သူဂျပန် ​ေတွ​ေရာ ြမန်မာမျိုး​ချစ် ဘီအိုင်​ေအ စစ်သား​ေတွ​ေရာ ​ေရကန်ြကီး​ကို ပတ်ြပီး​ ​ေြပး​ြက လွှား​ြက၊​ ပုန်း​ြကရသည်မှာ ရင်ခုန်စရာ​ေကာင်း​သည်။

ထိုအ​ေြကာင်း​ကို ကျမတို့​သမိုင်း​သင်ခန်း​စာ ထဲမှာလည်း​ ​ေလ့​လာခဲ့​ြကသည်။ တခါတုန်း​က ကျမတို့​ေကျာင်း​ပတ်ဝန်း​ကျင်တွင် တကယ် ပဲ ဂျပန်စစ်သား​ေတွ စခန်း​ချခဲ့​ြကသည်။ သည်​ေနရာမှာ ြမန်မာမျိုး​ချစ်တပ်မ​ေတာ်သား​ေတွက ဂျပန်​ေတွကို တိုက်ဖို့​စည်း​ရံုး​ခဲ့​ြက ​ေဆွး​ ​ေနွး​ခဲ့​ြကသည်။ ​ေရကန်ြကီး​သာမက ​ေကျာင်း​ေဘး​က ​ေရနံရည်ဝ​ေန​ေသာ ညို​ေမှာင်သည့်​ ​ေြခတံရှည်သစ်သား​ အိမ်ြကီး​ကလည်း​ ​ေတာ်လှန်​ေရး​ ရာဇဝင်နှင့်​ဆက်စပ်​ေနသည်။ အဲသည်မှာက ဂျပန်စစ်ဗိုလ်များ​ စတည်း​ချခဲ့​ြကသည်ဟု ဆိုပါသည်။ ကုန်း​ေစာင်း​ြမို့​သည် ကျမကို ပင်လယ်နှင့်​တူ​ေသာ မိန်မများ​ ဝတ္ထု​ေရး​ြဖစ်ဖို့​ အဓိကတွန်း​အား​ေပး​ေသာ စွန့်​စား​သည့်​မိန်မများ​ ရှင်သန်ြကီး​ြပင်း​ရာ ဝန်း​ကျင် ြဖစ်သည်။ ဗိုလ်တဲြကီး​အနား​ ​ေရ​ေြမာင်း​ြကီး​၏​ေဘး​မှာ တန်း​စီ​ေန​ေသာ လူတဖက်မက ပင်စည်ြကီး​မား​သည့်​ ကုက္ကိုလ်ပင်အိုြကီး​များ​၊​ မန်ကျည်း​ပင်အိုြကီး​များ​သည် ကျမတို့​အား​ တကယ့်​အြဖစ်ပံုြပင်များ​ကို ​ေြပာြပ​ေနသည့်​ ြကွင်း​ကျန်ရစ်​ေသာ သမိုင်း​ဝင်အရာများ​ြဖစ် သည်။

သို့​ေသာ် က​ေလး​ဘဝ၏ အရိုင်း​ဆန်​ေသာစွန့်​စား​မှုမှာ သဘာဝက​ေပး​သည့်​ ​ေတာင်ကုန်း​ေတွ၊​ သစ်​ေတာ​ေတွ ​ေရကန်​ေတွနှင့်​သာ သက်ဆိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ြမို့​မှာလည်း​ စွန့်​စား​လိုသူ က​ေလး​ငယ်များ​အတွက် ရှာ​ေတွ့​စရာ​ေနရာ​ေတွ အများ​ြကီး​ရှိသည်။ ​ေရနံ ​ေချာင်း​မှာ က​ေလး​ေတွ​ေကျာင်း​တက်ြကသည့်​အခါ ဘယ်မိဘကမှ ​ေကျာင်း​သွား​ေကျာင်း​ြပန် လိုက်ပို့​ေပး​စရာမလို။ အ​ေဝး​ေြပး​ကား​ ​ေတွ ​ေမာင်း​ေသာကား​လမ်း​မတ​ေလျှာက် လမ်း​ေဘး​ကပ်ြပီး​ က​ေလး​ေတွ​ေကျာင်း​သွား​ရတာြဖစ်​ေပမဲ့​ ဘာမှစိုး​ရိမ်တြကီး​ ပူပန်စရာ မလိုခဲ့​။ မိုး​သည်း​ထန်သည့်​ တ​ေန့​ခင်း​တုန်း​က​ေတာ့​ ​ေကျာင်း​အသွား​ ြဖတ်ရသည့်​ြမို့​လယ်​ေချာင်း​မှာ ​ေရ​ေတွလျှံလို့​ အနီး​အနား​က အိမ်​ေတွ​ေမျာ၊​ အိမ်တိုင်​ေတွကျွတ် ြဖစ်ကုန်လို့​ က​ေလး​မိဘ​ေတွ ​ေကျာင်း​သို့​လိုက်​ေခါ်ရသည်အထိ စိုး​ရိမ်စရာြဖစ်ခဲ့​ဖူး​သည်။ ထိုအ ြဖစ်မျိုး​က​ေတာ် ​ေတာ်ရှား​ပါသည်။ မိဘတို့​သည် က​ေလး​ေတွကို အ​ေတာ်အတန်လွတ်လပ်စွာ သွား​လာခွင့်​၊​ ကိုယ့်​ပတ်ဝန်း​ကျင်ကို ကိုယ်ရှာ​ေဖွစူး​စမ်း​ခွင့်​ ​ေပး​ထား​ခဲ့​သည်။

ထို့​ေြကာင့်​ ကျမတို့​အိမ်နီး​ချင်း​ေတွကို ကျမတို့​သိသည်။ အတန်း​ေဖါ်ကစား​ဖက် သူငယ်ချင်း​မှာ ​ေမာင်နှမဘယ်နှ​ေယာက်ရှိမှန်း​ သိ သည်။ သူ့​အ​ေမက ​ေဈး​ထဲတွင် ငါး​ေရာင်း​သလား​၊​ စက်ချုပ်တာလား​၊​ နတ်က​ေတာ်လုပ်တာလား​၊​ သူ့​အ​ေဖက ချမ်း​သာ​ေသာ ​ေဆး​ လိပ်ခံုပိုင်ရှင်လား​ အကုန်သိသည်။ ​ေရနံဆီမီး​ခွက်ထွန်း​ဖို့​ ​ေရနံဆီသွား​ဝယ်​ေတာ့​လည်း​ ည​ေနချမ်း​ေမှာင်ရီပျိုး​စအချိန်။ ြမို့​မ​ေတာင် ရပ်ကွက် စလင်း​တန်း​အထိ သွား​ဝယ်ဖို့​ ကျမတ​ေယာက်တည်း​ကိုပဲ ​ေမ​ေမက ခိုင်း​ခဲ့​တာပါပဲ။ ​ေရနံဆီ​ေရာင်း​ေသာ အိမ်က​ေန ြပန် လာရသည့်​လမ်း​သည် က​ေလး​တ​ေယာက်အတွက်​ေတာ့​ လံု​ေလာက်သည့်​စွန့်​စား​မှု ြဖစ်သည်။ သည့်​ထက်ပိုတာက စလင်း​တန်း​မှ ​ေဈး​ ဘက်သို့​ြပန်အတက်မှာ ြကီး​မား​ေသာ​ေညာင်ပင်ြကီး​၏ ပင်စည်တွင် ထိုး​စိုက်ထား​ေသာ ထီး​ြဖူ ထီး​နီ​ေလး​ေတွ၊​ တွဲလွဲချိတ်ထား​ေသာ ြမင်း​ရုပ် ဆင်ရုပ် နတ်ရုပ်​ေတွ၊​ ​ေခါစာပစ်​ေသာ ြကိမ်ြခင်း​ ဝါး​ြခင်း​အခွံ​ေတွက နတ်ကိုး​ကွယ်ြခင်း​နှင့်​ နတ်ကိုင်ြခင်း​၊​ ဖျား​နာြခင်း​ဆို​ေသာ ြကား​ဖူး​နား​ဝဇာတ်လမ်း​ေတွကို လက်​ေတွ့​ြပ​ေနသလိုရှိသည်။ တခါမှ မြမင်ဖူး​ေသာ နတ်စိမ်း​ဆိုတာနှင့်​ ဆက်စပ်​ေန​ေသာ ထိုအရာများ​ သည် က​ေလး​တ​ေယာက် အတွက်​ေြကာက်စရာလည်း​ ​ေကာင်း​ြပီး​ စိတ်ဝင်စား​စရာလည်း​ ​ေကာင်း​သည်။

ကျမတို့​၏ က​ေလး​ဘဝသည် တနည်း​အား​ြဖင့်​ စိတ်လှုပ်ရှား​စရာ​ေတွနှင့်​ ြကွယ်ဝြပည်စံုခဲ့​သည်။ ​ေရနံ​ေချာင်း​ြမို့​၏ ​ေရနံ​ေငွ့​လွှမ်း​ ​ေန​ေသာ ​ေြခာက်​ေသွ့​သည့်​ ​ေတာင်ကုန်း​လမ်​ေတွမှာ​ေရနံ​ေြမသပိတ်၏ အ​ေငွ့​အသက်များ​ကိုြမင်​ေတွ့​ရှူရှိုက်ရသည်။ စတုတ္ထတန်း​မှာ ​ေရနံ​ေြမသပိတ်သမိုင်း​ကို ကျက်မှတ်စဉ်က သိခဲ့​သည့်​သခင် ဖိုး​လှြကီး​ဆိုတာသည် တက္ကသိုလ်ဘုန်း​နိုင်၏ ကမ္ဘာကုန်ကျယ်သ​ေရွ့​ ဝယ်ဝတ္ထုကို ဖတ်ြပီး​ေတာ့​ေတာ်​ေတာ် ရုပ်လံုး​ြကွလာ၏။ ​ေရနံ​ေချာင်း​ြမို့​မှာရှိသည့်​ သခင်ဖိုး​လှြကီး​လမ်း​သည် ကျမတို့​အိမ်နှင့်​ ​ေတာ် ​ေတာ်​ေဝး​ေသာ် လည်း​ထိုလမ်း​ကို ကျမတို့​ညီအမ စူး​စမ်း​ရှာ​ေဖွ ​ေလျှာက်လှမ်း​ြကသည်။ ​ေဟာဒီလမ်း​ဟာ ​ေရနံ​ေြမသပိတ်တပ်သား​ေတွ ​ေလျှာက်လှမ်း​ခဲ့​ တဲ့​လမ်း​ေပါ့​။ ကျမတို့​ေြခဖဝါး​ေအာက်က ​ေကျာက်စရစ်လွှမ်း​ေသာ ကတ္တရာလမ်း​ေဟာင်း​သည် သမိုင်း​ြဖစ်ရပ်မှန်​ေတွကို ကျမတို့​အား​ ပံုြပင်အြဖစ် ​ေြပာြပ​ေနခဲ့​သည်။

စွန့်​စား​ခန်း​ပံုြပင် ဝတ္ထု​ေတွကို က​ေလး​ေတွနှစ်သက်သည်။ ပတ်ဝန်ကျင်မှာ လူြကီး​ထိန်ကွပ်မှု ​ေစာင့်​ြကည့်​မှုမပါဘဲ ကိုယ်ချည်း​ပဲ လှုပ် ရှား​ ​ေဆာင်ရွက်ရသည်ကို က​ေလး​ေတွရင်ခုန်မက်​ေမာ၏။ နယ်က က​ေလး​ေတွ၊​ သဘာဝနှင့်​ထိစပ်​ေသာ က​ေလး​ေတွက သဘာ ဝ​ေတာအုပ်​ေတွဆီ ြမစ်ကူး​ေချာင်း​ြခား​ ကျွန်း​ေတွဆီ သွား​ချင်သည်။ လိပ်ြပာ​ေလး​ေတွ ခူ​ေကာင်​ေလး​ေတွကို ြမင်ချင်သည်။ ပုဇင်း​ေတွ ကို ဖမ်း​ချင်သည်။ ကျမ၏တူ​ေလး​ တူမ​ေလး​ေတွသည် ြမို့​ြပမှာ​ေနတာမို့​ သဘာဝ​ေတာအုပ်နှင့်​ ​ေဝး​သည့်​အခါ သူတို့​အတွက် စွန့်​ စား​ခန်း​က တမျိုး​တဖံုရှိ၏။ သူတို့​ကို မိဘကဝယ်​ေပး​သည့်​ စက်ဘီး​နှစ်မျိုး​ရှိသည်။ တခုကဖိုက်ဘာခံု​ေတွနှင့်​ သံုး​ဘီး​စက်ဘီး​ လှလှ ​ေလး​။ ​ေနာက်တ ခုက ခပ်ြမင့်​ြမင့်​ နှစ်ဘီး​ စက်ဘီး​ေလး​။ အစ်မက ထိုနှစ်ဘီး​ေလး​ြဖင့်​ ရပ်ကွက်ထဲမှာ ​ေလျှာက်နင်း​ရတာ​ေပျာ်ရွှင်သည်။ ​ေမာင်​ေလး​က သံုး​ဘီး​စက်ဘီး​ေလး​ြဖင့်​ အိမ်​ေရှ့​လမ်း​တလျှာက် ​ေခါက်တုန့်​ေခါက်ြပန်နင်း​ရသည်ကို ​ေပျာ်ရွင်သည်။ ရာသီဥတုသာယာ သည့်​ ည​ေန တိုင်း​သူတို့​စက်ဘီး​ေလး​ ​ေတွြဖင့်​ ရက်ကွက်ကို ပတ်ြကသည်။ ြပန်လာသည့်​အခါ သူတို့​လမ်း​မှာြကံု​ေတွ့​ခဲ့​ရသည့်​ ​ေခွး​ေတွ၊​ ဘဲငန်း​ေတွ၊​ အြခား​လူ​ေတွ အ​ေြကာင်း​ ​ေြပာြပြကသည်။

"သား​သား​ေရှ့​မှာ ​ေခွး​အြကီး​ြကီး​က သား​သား​ကိုစိုက်ြကည့်​ေနတာ၊​ သား​သား​စက်ဘီး​ကို မရပ်ဘဲတအား​နင်း​ြပီး​ သူ့​ေရှ့​က​ေန ​ေြပး​လာ ခဲ့​ရတာ​ေပါ့​ ​ေမာလိုက်တာ" ရင်တဆတ်ဆတ်ခုန်​ေနဆဲ မျက်နှာထား​နှင့်​ ​ေရအိုး​မှ​ေရကို အ​ေမာတ​ေကာ ​ေသာက်​ေနသည့်​ က​ေလး​ငယ် သည် တက်ြကွရွှင်လန်း​မှုအြပည့်​။ ​ေနာက်တ​ေန့​တွင် ထိုလမ်း​သို့​ ထပ်သွား​ရန်အဆင်သင့်​။

သူတို့​ကို စွန့်​စား​မှုအတွက်လွတ်လပ်ခွင့်​ ​ေပး​သည့်​အခါ က​ေလး​ေတွ၏ အသက်အန္တရယ်ကို ကျမတို့​ထည့်​မစဉ်း​စား​သင့်​ဘူး​လား​။ စဉ်း​စား​ေပး​သင့်​တာ​ေပါ့​။ ကျမတို့​ ခဏခဏြကံဖူး​ေနသည့်​ ​ေြကကွဲစရာ၊​ ထိန့်​လန့်​စရာ ဇာတ်လမ်း​မှန်​ေတွရှိသည်။ က​ေလး​ေတွကို ဖမ်း​ဆီး​ေခါ်သွား​ြပီး​ လျှာကိုြဖတ်ပစ်တာတို့​ သူ​ေတာင်း​စား​လုပ်ခိုင်း​တာတို့​က ဆိုတုန်း​ကတည်း​က ြဖစ်ရပ်​ေတွ။ ယခုအခါ က​ေလး​ငယ် ​ေတွသည် အမျိုး​မျိုး​အြမတ်ထုတ်ခံ​ေနရသည်။ သူတို့​၏ လုပ်အား​သာမက လိင်ဆက်ဆံြခင်း​ြဖင့်​ပါ အြမတ်ထုတ်ခံရသည်။ ကံဆိုး​မိုး​ ​ေမှာင်ကျြပီး​ အသတ်ခံရသည့်​ က​ေလး​ေတွလည်း​ရှိခဲ့​ြက၏။

ထိုအထိတ်တလန့်​ ​ေြကကွဲစရာ ဇာတ်လမ်း​မှန်တို့​သည် ဟိုတုန်း​ကထက် ယခု​ေခတ်မှာအ​ေရအတွက် ပိုလာသလား​။ အ​ေမရိကန်ြပည် ​ေထာင်စုမှာ ၁၉၉၉ ခုနှစ်တုန်း​က က​ေလး​ေတွကို ဖမ်း​ဆီး​သွား​သည့်​အမှု​ေပါင်း​ ၁၁၅ ခုရှိခဲ့​သည်၊​ ​ေနာက်နှစ်​ေတွမှာလည်း​ ထိုအ​ေရအ တွက်သည် သိသိသာသာတိုး​လာသည်ဟု မဟုတ်ဘဲ ထိုအ​ေရအတွက် ပတ်ဝန်ကျင်မှာ​ေတာ့​ ရှိ​ေနတာပဲတဲ့​။ ဆိုလိုတာက က​ေလး​တ ​ေယာက်အတွက် ြဖစ်နိုင်​ေချအန္တရာယ်သည် ပိုလာြခင်း​ေလျာ့​လာြခင်း​မရှိ။ လိုအပ်သည်ထက်ပိုြပီး​ ကာကွယ်​ေပး​ထား​သည့်​တိုင်​ေအာင် က​ေလး​တို့​၏ အန္တရာယ်ြဖစ်နိုင်​ေချက ​ေလျာ့​နည်း​မသွား​ခဲ့​။ က​ေလး​တို့​မှာသာ ပိုပိုသာသာတင်း​ကျပ် ကာကွယ်ထား​ခံရသည့်​ အတွက် က​ေလး​ဘဝ စွန့်​စား​မှု​ေတွ ရင်ခုန်မှု​ေတွနှင့်​ေဝး​ရသည်။

ယခု​ေခတ်မှ က​ေလး​ေတွကိုအိမ်မှ ​ေကျာင်း​အထိလူြကီး​က လိုက်ပို့​ေပး​၊​ ထမင်း​ကို ​ေကျာင်း​အထိလိုက်ြပီး​ေကျွး​၊​ အြပန်တွင် လူြကီး​က ​ေကျာင်း​အြပင်က​ေန ​ေစာင့်​ြကို၊​ အိမ်ြပန်။ ဒါက က​ေလး​ကိုအန္တရာယ် အ​ေပါင်း​မှြကိုတင်ကာကွယ်​ေပး​ြခင်း​ြဖစ်သည်။ က​ေလး​ကို ​ေရွှ ​ေပး​ မဆင်ရဟူ​ေသာ ကာကွယ်တား​ြမစ်မှုသည် ထို​ေြကကွဲစရာဇာတ်လမ်း​ေတွမှ ကာကွယ်ဖို့​ြဖစ်သည်။ ​ေရွှသည် လူတို့​အတွက် မက် ​ေမာစ ရာမို့​ ​ေရွှကိုလိုချင်ြပီး​ က​ေလး​ကို တခုခုအန္တရာယ်ြပုမှာ စိုး​ရိမ်လို့​ြဖစ်သည်။ သို့​ေသာ်​ေရွှမပါဘဲလည်း​ က​ေလး​တို့​သည် အန္တ ရာယ်​ေတာ့​ရှိ ​ေနတာ​ေတာ့​အမှန်ပါ။ အန္တရာယ်ရှိလို့​ထိန်ချုပ် ကာကွယ်​ေပး​တာက လမ်း​မှန်း​ပါတယ်။ သို့​ေသာ် တဖက်မှာက က​ေလး​ တို့​အတွက်ကိုယ်တိုင် စူး​စမ်း​ရှာ​ေဖွထုတ်​ေဖာ်မည့်​ ​ေြမပံု​ေတွ၊​ ရတနာသိုက်​ေတွ၊​ ခရီး​စဉ်​ေသး​ေသး​ေလး​ေတွ၊​ လမ်း​ခရီး​မှာ​ေတွ့​ရမည့်​ သူငယ်ချင်း​သစ်​ေတွ ​ေပျာက်ကွယ်ကုန်ရသည်။

က​ေလး​တို့​သည် ပထဝီကို စိတ်ဝင်စား​ဖို့​လိုအပ်၏။ ကိုယ့်​ေဒသပတ်ဝန်ကျင်ကို ​ေြပာြပ​ေသာ ​ေဒသန္တရ ပထဝီထိုမှစြပီး​ ပထဝီကိုစိတ်ပါ ဝင်စား​ြကသည်။ ကိုယ့်​ေဘး​မှာ ​ေတာင်ကုန်း​ရှိသလား​၊​ ကိုယ့်​ေဘး​မှာြမစ်ြကီး​တစင်း​ရှိသလား​၊​ သဲ​ေသာင်​ေတွရှိသလား​၊​ ြမစ်ထဲမှာ ငါး​ေတွ ရှိသလား​၊​ တံငါသည်​ေတွ ငါး​ဖမ်း​ြကသလား​၊​ ထိုြမစ်က ဘယ်ြမို့​က​ေနလာြပီး​ ဘယ်ြမို့​ဆီသို့​ ဆက်သွား​သလဲ။ က​ေလး​ေတွ သည်တိရစ္ဆာန်​ေလး​ ​ေတွကိုစိတ်ဝင်စား​၏။ ရန်ကုန်လိုြမို့​ြကီး​မှာ တိုက်ခန်း​အလံုပိတ်၊​ ြခံတံတိုင်း​အလံုပိတ်ထဲတွင် ​ေနထိုင်ြကရ​ေသာ က​ေလး​တို့​သည် တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်သို့​ သွား​လျင် ​ေပျာ်ရွှင်ြကသည်။ အ​ေသး​ဆံုး​ပူး​ေလး​ေတွ၊​ ြကက်တူ​ေရွး​ေလး​ေတွ၊​ ယုန်​ေလး​ေတွကအ စ ဆင်ြကီး​ေတွအထိ သူတို့​ရင်ခုန်လို့​မြပီး​ေတာ့​ေပ။ တ​ေန့​တ​ေန့​ ​ေကျာင်း​သွား​ေကျာင်း​ြပန် ကား​ေပါ်ကမဆင်း​ရ​ေသာ သူတို့​ေလး​ေတွ သည် တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်ထဲတွင် ​ေတာင်ကုန်း​ေတွလည်း​ တက်ြကွစွာ ​ေြပး​တက်​ေြပး​ဆင်း​၏။ သူတို့​အတွက်စွန့်​စား​ခန်း​သည် လူြကီး​ေတွ ​ေတာ့​ပါ​ေန​ေသး​တာမို့​ ပံုြပင်​ေတွထဲကလို အြပည့်​အဝ​ေတာ့​မဟုတ်။ သို့​ေသာ် က​ေလး​ေတွချည်း​ အုပ်စုဖွဲ့​ကစား​ရ၊​ စွန့်​စား​ရသည့်​ အရသာကို မသိနိုင်သည့်​ က​ေလး​များ​အတွက် အဲသည်​ေလာက်ကကိုပဲ ​ေတာ်​ေတာ်ဟုတ်​ေနပါသည်။

စာဖတ်တတ်သည့်​ အရွယ်​ေရာက်လာ​ေတာ့​စာထဲက​ေန စူး​စမ်း​ရှာ​ေဖွမှုနှင့်​ စွန့်​စား​မှုကိုဖတ်ြပီး​ နှစ်သိမ့်​ြကရသည်။ ကဗျာ​ေတွပံုြပင်​ေတွ မင်း​သုဝဏ်၏ ကဗျာ​ေတွက အသံလည်း​ချိုြပီး​ သဘာဝ ဝန်း​ကျင်ကိုလည်း​ က​ေလး​တို့​ရင်း​နှီး​ကျွမ်း​ဝင်​ေအာင် မိတ်ဆက်​ေပး​သည်။ တခါ တုန်က ြပင်သစ်ယဉ်​ေကျး​မှုဌာန အြကီး​အကဲအရာရှိတ​ေယာက်၏ ညစာစား​ပွဲတွင် မိမိအတွက် ပထမဆံုး​စွဲမက်ရသည့်​ က​ေလး​ဘဝ ကဗျာ​ေတွအ​ေြကာင်း​ နိုင်ငံစံု ​ေြပာြဖစ်ြကသည့်​ အခါကျမရွတ်ြပခဲ့​သည့်​ ကဗျာကလယ်​ေစာင့်​တဲ ကဗျာြဖစ်သည်။



မိုး​ေရတက်​ေရ တ​ေဖွး​ေဖွး​
ကွင်း​ကျယ် အ​ေဝး​ေဝး​
လယ်​ေစာင့်​တဲ​ေလး​ ​ေြခတံရှည်
မိုး​ကုတ်​ေအာက်မှာတည်
ြကာနီတပွင့်​ ြဖူတပွင့်​
တဲနှင့်​ ပနံတင့်​။



မိုး​ထဲ​ေလတဲတွင် ​ေရလွှမ်း​ေနသည့်​ ​ေြခတံရှည်ရှည် ချစ်စရာလယ်​ေစာင့်​တဲ ​ေလး​တခု၊​ သူ့​ေဘး​က ​ေရထဲမှာြကာပွင့်​ေတွက အနီနှင့်​ အြဖူ။

က​ေလး​တ​ေယာက်ကို သဘာဝပတ်ဝန်း​ကျင်နှင့်​ မိတ်ဆက်​ေပး​လိုက်သည့်​ကဗျာ။ ထိုကဗျာကိုဖတ်ြပီး​ က​ေလး​၏အ​ေတွး​ထဲတွင် ပံု​ေဖာ် ြကည့်​လိမ့်​မည်။ ဘာများ​ကွာြခား​မလဲ။ ကျမတို့​ငပု​ေတာ ြမို့​နယ်ြကာကွင်း​ေကျး​ရွာရှိ ကန်သံုး​ဆယ် ြကာကွင်း​မူလတန်း​ေကျာင်း​တွင် က​ေလး​များ​အတွက် ြပပွဲ၊​ ြပိုင်ပွဲနှင့်​ စာဖတ်ပွဲများ​လုပ်​ေပး​စဉ်က မင်း​သုဝဏ်၏ကဗျာနှစ်ပုဒ်ကို သရုပ်​ေဖာ်ပန်း​ချီ ​ေရး​ဆွဲသည့်​ြပိုင်ပွဲ ထည့်​ သွင်း​ခဲ့​သည်။ ပထမရက်မှာ လယ်​ေစာင့်​တဲ၊​ ​ေနာက်တရက်မှာ ဝကင်္ပါြဖစ်သည်။ အံ့​ဩစရာပင် ပထမတန်း​၊​ ဒုတိယတန်း​၊​ တတိယတန်း​ က​ေလး​တို့​သည် ထိုကဗျာနှစ်ပုဒ်ကို တထိုင်တည်း​နှင့်​ပန်း​ချီ​ေရး​ဆွဲ သရုပ်​ေဖာ်ြကသည်။ ဒုတိယတပုဒ်က ပိုခက်သည်။



​ေအး​ရပ်သာတဲ့​ ပ​ေညာင်ညို
ဥဩတွန်သံချို
ဒိုး​ယိုစီး​တဲ့​ နဒီတွင်း​
သမင်​ေရ​ေသာက်ဆင်း​၊​
ြမက်ခင်း​လဲ့​လဲ့​ ​ေြမညီညီ
ကံ့​ေကာ်ဝတ်မှံုစီ
ဇာလီ​ေပျာ်တဲ့​ ​ေကျာင်း​သခင်္မ်း​
လူ​ေလး​ သွား​ချင်စမ်း​။



သူတို့​ကို ရှင်း​ြပ​ေပး​ရတာက ဒိုး​ယိုစီး​တဲ့​ ဆိုသည့်​စကား​ပဲ ြဖစ်သည်။ နဒီဆိုတာြမစ်ဟု ​ေတာ်​ေတာ်များ​များ​သိ​ေနခဲ့​ြကသည်။ ကံ​ေကာ်ပင် ကိုမြမင်ဖူး​ဘူး​ဆိုသည့်​ ထိုြမစ်ဝကျွန်း​ေပါ်က​ေလး​တချို့​အတွက် ကံ​ေကာင်း​တာက သူတို့​ေကျာင်း​မှာ သူတို့​ပန်း​ချီ​ေရး​ဆွဲ ဖို့​ချထား​သည့်​ ထိုင်ခံု​ေတွကို အရိပ်​ေပး​ေနသည့်​ အပင်ြကီး​သည် ကံ​ေကာ်ပင်ြဖစ်​ေနခဲ့​သည်။ ​ေဟာဒါ ကံ​ေကာ်ပင်​ေပါ့​ဟု သူတို့​ဆရာမက ​ေြပာြပလို့​ သူတို့​သိရ​ေတာ့​ ရယ်​ေမာြကပါသည်။ ကံ​ေကာ်ပွင့်​ေတွကို​ေတာ့​ အဝါ​ေရာင်ဝတ်မှံု​ေလး​ေတွ နှင့်​ ​ေရး​ဆွဲတတ်ြက၏။ သူတို့​ကို ပန်း​ချီဆု ​ေပး​ဖို့​ ကျမတို့​အုပ်စုတွင် ပန်ချီဆရာတ​ေယက်မှ မပါ။ ဆု​ေရွး​ချယ်ဖို့​ အတွက် အခွင့်​မရှိ။ အတန်း​လိုက်သူတို့​ယှဉ်ြပိုင် စဉ်က ဆု​ေရွး​ချယ် ​ေပး​ခဲ့​သည့်​ ပန်း​ချီဆရာ ကာတွန်း​ဆရာ ကို​ေဇာ်​ေမာင်၏ ဆု​ေရွး​ချယ်ြခင်း​ဆိုင်ရာ လမ်း​ညွှန်မှုကို လိုက်နာြပီး​ ဆု​ေပး​ခဲ့​ရပါသည်။

အဲလစ်စ်နှင့်​ အံဖွယ်ကမ္ဘာ စသည့်​နိုင်ငံြခား​မူရင်း​ စာအုပ်​ေတွကို လက်လှမ်း​မမီနိုင်​ေသး​သည့်​ က​ေလး​တို့​အတွက် ကာတွန့်​ေအာင်ရှိန်၏ က​ေလး​ဇာတ်လိုက်​ေတွပါဝင်သည့်​ ကာတွန့်​ေတွရှိသည်။ အဲသည်မှာ တဆင့်​တက်​ေတာ့​ ဂရင်း​ညီ​ေနာင်၏ ပံုြပင်​ေတွရှိသည်။ ဝတ္ထုဖတ် နိုင်သည့်​အရွယ်​ေရာက်​ေတာ့​ ​ေရွှဥ​ေဒါင်း​၏ ဝတ္ထု​ေတွရှိသည်။ ဆယ်​ေကျာ်သက်သို့​ေြပာင်း​ကာစ က​ေလး​တို့​ မိန်း​ခ​ေလး​ေရာ၊​ ​ေယာက်ျား​ ​ေလး​ပါအလွန်နှစ်သက်သည်။ ​ေယာက်ျား​ေလး​ေတွအဖို့​ေတာ့​ အတိုင်း​ထက်အလွန်​ေပါ့​။ ဒဂုန်​ေရွှမျှား​၏ ဘာသာြပန်စွန့်​စား​ခန်း​ဝတ္ထု ​ေတွကိုလည်း​ က​ေလး​ေတွနှစ်သက်ြက၏။ ကျမဆယ်​ေကျာ်သက် က​ေလး​ေတွကို​ေတွ့​သည့်​အခါ ဘာစာအုပ်​ေတွြကိုက်လဲဟု ​ေမး​တိုင်း​ ​ေရွှဥ​ေဒါင်း​နှင့်​ ဒဂုန်​ေရွှမျှား​ ပါဝင်တတ်သည်ကို သတိထား​မိသည်။ ကျမကိုယ်တိုင် ​ေရွှဥ​ေဒါင်း​၏ ရှုပနန္ဒီ ကိုစွဲစွဲမက်မက် ဖတ်ခဲ့​ရ သည်ကို သတိရမိပါသည်။ က​ေလး​တို့​၏ စူး​စမ်း​ရှာ​ေဖွစွန့်​စား​ချင်သည့်​ သဘာဝစိတ်ဆန္ဒကို ထိုစာအုပ်များ​၏ ရသက ြဖည့်​စွမ်း​ေပး​ သည်။ စာအုပ်တို့​သည် သူတို့​အတွက်စိတ်ြဖင့်​ ခရီး​နှင်စရာယာဉ်​ေတွြဖစ်သည်။

ကျမဘဝတွင် ပထမဆံုး​ဖတ်ခဲ့​ရသည့်​ ဓူဝံ၏မာလာဝတ္ထုတိုကို ကျမအခုချိန်အထိ မ​ေမ့​ေတာ့​ပါ။ အဲသည်အထဲကဖိုခ​ေနာက်ဆိုင် တိုင်း​ ြပည်သံုး​ခု ြကား​က​ေတာအုပ်ြကီး​သည် ​ေတာ်လှန်​ေရး​သမား​ သူရဲ​ေကာင်း​ ဗိုလ်နန္ဒ အ​ေြခစိုက်ရာနယ်​ေြမြဖစ်သည်။ မတရား​တာကို လက်ပိုက်ြကည့်​မ​ေနဘဲ အသက်နှင့်​ရင်း​ြပီး​ ကူညီ​ေြဖရှင်း​ေပး​ေသာ သူရဲ​ေကာင်း​သည် ကျမအတွက် ​ေလး​စား​အထင်ြကီး​စရာ​ေပါ့​။ ည သန်း​ေခါင်တွင် ဘီလူး​စား​ခံရတတ်လို့​ မသွား​ရဲြကသည့်​ ​ေတာင်​ေြခတခုဆီက လျှို့​ဝှက်ချက်ကို ထုတ်​ေဖာ်သည့်​ ထိုသူရဲ​ေကာင်း​၏ ​ေဆာင်ရွက်ချက်များ​၊​ သူဖမ်း​ဆီး​ရမည့်​ ဘုရင်မကို မဖမ်း​ဆီး​ရံုတွင်မကနိုင်ငံဖွံ့​ြဖိုး​တိုး​တက်​ေအာင် စစ်အင်အား​ြကီး​မား​ေအာင်ပင် သူက ကူညီလိုက်​ေသး​သည်။ ထိုဘုရင်မနှင့်​ သူရဲ​ေကာင်း​ြကား​က ဖွင့်​မ​ေြပာလဲ သိ​ေနသည့်​ချစ်ြခင်း​ေမတ္တာ၊​ ​ေနာက်ဆံုး​သူ့​ကတိကို ထိန်း​ချုပ် ြပီး​ သူ့​အသက်ကို ဓား​စာခံသူ့​တပည့်​ ​ေနာက်လိုက် လူကိုး​ေယာက်အသက်နှင့်​ လဲယူဖို့​သာယာ​ေရွှြပည် ဘုရင်ြကီး​ဆီသို့​ တဦး​တည်း​ တိတ်တဆိတ်ြပန်အသွား​၊​ ဘုရင်မကလဲ သူရဲ​ေကာင်း​မရှိသည်ကို သိသည့်​အခါထိုနိုင်ငံသို့​ လိုက်သွား​ြပီး​၊​ သူ့​ကိုယ်သူအပ်နှင်း​လျက် ဗိုလ်နန္ဒအတွက် လွတ်ြငိမ်း​ချမ်း​သာခွင့်​ေတာင်း​သည့်​အချိန်၊​ ထိုဇာတ်သိမ်း​ခန်း​သည် ဇာတ်၏အထွဋ်အထိပ် ြဖစ်သည်။

သူတို့​ဆီက ဟယ်ရီ​ေပါ်တာ ဝတ္ထု​ေတွအရှိန်အဟုန်ြဖင့်​ လူြကိုက်များ​သည်မှာ က​ေလး​တို့​ကိုယ်တိုင်ပါဝင် လှုပ်ရှား​သည့်​ လျှို့​ဝှက်ဆန်း​ ြကယ်စွန့်​စား​မှု အ​ေြခခံ ဇာတ်လမ်း​များ​ြဖစ်လို့​ ​ေနမှာပါ။ က​ေလး​ေတွချည်း​လူြကီး​ အကူအညီသိပ်မပါဘဲ အန္တရယ်ဆိုး​ေတွနှင့်​ြကံု၊​ က​ေလး​တို့​၏ ြကံရည်ဖန်ရည် စွမ်း​ရည်​ေတွနှင့်​ပဲ အဲသည်က​ေနလွတ်​ေြမာက်၊​ ဘယ်​ေလာက်​ေကျနပ်အား​ရစရာ ​ေကာင်း​လိုက်ပါသလဲ။

အခု​ေခတ်မှာ အများ​အား​ြဖင့်​ေတွ့​ရသည့်​ က​ေလး​တို့​၏စွန့်​စား​မှုက ဂိမ်း​ေတွပဲ ြဖစ်သည်။ ဂိမ်း​ထဲမှာ ​ေသနတ်ပစ်သည်။ ဂိမ်း​ထဲမှာဗံုး​ ​ေဖာက်ခွဲသည်။ ဂိမ်း​ထဲမှာ​ေြမလျှိုး​မိုး​ပျံသည်။ ကျမတူအငယ်​ေလး​တ​ေယာက် ​ေဆာ့​သည့်​ ဂိမ်း​မှာ​ေတာ့​ ဇာတ်လိုက်က သူ့​လိုအရွယ် ​ေကာင်​ေလး​။ နွား​ြခံထဲမှာ နွား​နို့​ညှစ်တာလည်း​ပါ၏။ ကျမသ​ေဘာကျစွာ ြပံုး​ရယ်မိသည်။ သူ့​ဘဝမှာနွား​ကို ​ေသ​ေသချာချာကိုင်မ ြကည့်​ဖူး​တာကျမသိသည်။ နွား​နို့​ညှစ်ဖို့​ေတာ့​ ​ေဝး​ေလစွ။ ဒါ​ေပမယ့်​ ဂိမ်း​ထဲမှာနွား​နို့​ညှစ်သည်ဆို​ေတာ့​ ဒါလည်း​တမျိုး​ေတာ့​ စိတ်​ေြဖရာ ရတာ​ေပါ့​ေလ။ သို့​ေသာ် သူတို့​တကယ်ြကံု​ေတွ့​ရသည်က အလင်း​ေရာင်​ေတွ ပံုရိပ်​ေတွပါ။ ဘယ်မှာလဲ နွား​၊​ ဘယ်မှာလဲ နွား​၏ အ​ေမွှး​နု နု​ေလး​ေတွ၊​ ဘယ်မှာလဲ နွား​စာခွက်၏ ​ေကာက်ရိုး​ရနံ၊​ ဘယ်မှာလဲ နွား​ေချး​နံ။

က​ေလး​ေတွ သွား​ရင်း​လာရင်း​ သစ်ပင်​ေတွကိုြကည့်​ရြမင်ရသည် ဆိုလျှင်လည်း​ဒါက ကား​မှန်ြပတင်း​မှ တဆင့်​ြမင်ရသည့်​ ြမင်ကွင်း​ ​ေတွ၊​ သစ်ရွက်စိမ်း​စိမ်း​ ပန်း​ေမွှး​ေမွှး​ကို လက်ြဖင့်​ထိတို့​ြကည့်​ရတာမဟုတ်။ လိပ်ြပာ​ေလး​ေတွ ပုဇဉ်း​ေလး​ေတွ တီ​ေကာင်​ေတွကို လက် ြဖင့်​ထိ ကိုင်ြကည့်​ရတာမဟုတ်။ သူတို့​လမ်း​ေလျှာက်ရသည့်​ ​ေြမက သူတို့​အိမ်​ေရှ့​တိုက်ခန်း​ေရှ့​က ​ေြမသာလျှင်ြဖစ်သည်။ စက်ဘီး​ေလး​ ​ေသာ်မှ စီး​ခွင့်​မရှိ။ ကံ​ေကာင်း​လို့​ ြခံဝင်း​ကျယ်ကျယ် ရှိသူက​ေတာ့​ စက်ဘီး​စီး​ခွင့်​ ရှိတာ​ေပါ့​။ သာမန်ကျမတို့​လို ကန်ထရိုက်တိုက်​ေတွမှာ ​ေနရသည့်​က​ေလး​ေတွ ဘယ်​ေနရာသွား​ြပီး​ စက်ဘီး​စီး​မလဲ။ ​ေဘာလံုး​ကန်သည့်​ ကွင်း​မရှိ၊​ ြကက်​ေတာင်ရိုက်သည့်​ ကွင်း​မရှိ၊​ ပန်း​ြခံ ​ေတာင် ကျမတို့​နား​မှာမရှိ​ေတာ့​ပါဘူး​။ စိမ်း​လန်း​သည့်​ေနရာ လိုအပ်သည်။ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား​ေဆာင်ရွက်မှု လိုအပ်သည်။ စွန့်​စား​ရင် ခုန်မှုကို က​ေလး​ေတွသိဖိုလိုသည်။ ​ေပျာ်ရွှင်မှုသာမက နာကျင်မှုကိုလည်း​ က​ေလး​ေတွသိသင့်​ သည်ဟုဆိုလျှင် လက်ခံနိုင်ြကပါ့​မလား​။

လိုအပ်သည်ထက်ပိုြပီး​ အတင်း​ကာ​ေရာအကာအကွယ်​ေတွ ​ေပး​ခံ​ေနရသည့်​ က​ေလး​တို့​သည် ဘဝအတွက် လိုအပ်သည့်​သတ္တိ​ေတွ ဘယ်ကရမလဲ၊​ ​ေြဖာင့်​မှန်ြပီး​ အား​နည်း​သူကို ဖိနှိပ်ခံလူကို ကူညီကယ်တင်​ေပး​ဖို့​ အမှန်တရား​အတွက် စွန့်​စား​လိုစိတ်​ေတွ၊​ တွန်း​အား​ ​ေတွကိုဘယ်က ရနိုင်ပါ့​မလဲ။ အနည်း​ဆံုး​သူတို့​၏ မျိုး​ဆက်အနာဂတ်က​ေလး​ေတွ စွန့်​စား​မှု၏ အရသာကိုသိ​ေအာင် ​ေြပာြပဖို့​ ပံုြပင်​ေတွ ဖန်တီး​ေပး​ဖို့​ အနုပညာကို​ေရာ သူတို့​ဘယ်က ရနိုင်​ေလမလဲ။

ဂျူး​
ကလျာ မဂ္ဂဇင်း​ ​ေအာက်တိုဘာ ၂၀၀၉

၄ ​ေကျာင်း​ထွက်

၄ ​ေကျာင်း​ထွက်

ရဲရင့်​ေအာင် (နယူး​ေဒလီ)

'ဂျိန်း​' ဆိုတဲ့​ တံခါး​ပိတ်သံြကီး​ဟာ ဘဝကို ထက်ပိုင်း​ချိုး​ချလိုက်သလား​ ထင်ရတယ်။ တကယ့်​ကို သူစိမ်း​ဆံတယ်။ လူမှာ သိမ်ငယ်လိုက်တဲ့​ြဖစ်ြခင်း​။ ​ေထာင်ဘူး​ဝက​ေန ပံုစံခန်း​ထဲ မဝံ့​မရဲ ​ေလျှာက်လာရတယ်။ ရှိနှင့်​ေနြပီး​သူ​ေတွရဲ့​ စူး​ရဲလှတဲ့​ အြကည့်​ေတွကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း​မရှိ။ အနား​ကို ​ေသွး​ေအး​ေအး​နဲ့​ ဝိုင်း​အံုလာတဲ့​အခါ အား​ငယ်စိတ်နဲ့​ နှလံုး​ခုန်နှုန်း​ဟာ အြမင့်​ဆံုး​ဆီ ခုန်တက်သွား​တာ။ ရင်ထဲမှာ ကတုန်ကရင်ြဖစ်လာလို့​ တကိုယ်လံုး​ နတ်ပူး​သလိုလို တုန်ရင်လှိုက်​ေမာလာတယ်။ ​ေလှာင်ချိုင့်​ထဲက ငရဲသား​ေတွက စား​ေတာ့​ဝါး​ေတာ့​မတတ်။ ဒီလိုအြဖစ် မြကံုဖူး​ခဲ့​။

'ဟဲ့​ေကာင် … ​ေလး​ဖက်ကုန်း​ေလျှာက်' ။ ြကမ်း​ြပင်ထက် လက်နှစ်ဖက်နဲ့​ ဒူး​ေထာက်ရတယ်။ အလျား​ ​ေပ ၃ဝ ​ေလာက်ရှိတဲ့​ အခန်း​နံရံနှစ်ဖက်ကို ဦး​ေခါင်း​နဲ့​ ​ေခါက်တံု့​ေခါက်ြပန်တိုက်ြပီး​တဲ့​အခါ အခန်း​ထဲမှာ ပါဝါအာဏာ အရှိဆံုး​ တန်း​စီး​နဲ့​ စည်း​ကမ်း​ထိန်း​ဆီ ြပား​ြပား​ဝပ် အခစား​ဝင်ရတယ်။ ​ေကျး​ေတာ်မျိုး​ ကျွန်​ေတာ်မျိုး​ ြဖစ်က​ေရာ့​ပဲ။ 'ပံုစံထိုင်' ဆိုတဲ့​ အသံြကီး​ ထွက်လာတယ်။ အ​ေနအထိုင် မတတ်​ေတာ့​ ထွား​ကျိုင်း​တုတ်ခိုင်တဲ့​ မိုက်ခဲ​ေတွရဲ့​ ​ေြခဖ​ေနာင့်​နဲ့​ လက်သီး​လက်ဝါး​ေတွက ြပင်း​အား​ေကာင်း​ မိုး​သီး​ေတွပမာ ဆင်း​ချလာတယ်။ နား​အံုထဲ မိုး​ြကိုး​ေတွ ပစ်၊​ ရင်ဝမှာ မိုး​ြကိုး​သွား​ေတွ စူး​နစ်နဲ့​ ခန္ဓာကိုယ်တခုလံုး​ ​ေထာင်း​ေထာင်း​ညက်​ေြခ ခံရ​ေလြပီ။

​ေတွ့​ေတွ့​ချင်း​ ​ေဆာက်နဲ့​ထွင်း​ဆိုသလို ဦး​ချိုး​၊​ ချိုချိုး​လုပ်ြပီး​မှ ပံုစံြပတန်း​စီး​က ပံုစံ​ေတွ ြပ​ေပး​တာပါ။ အထိုင်အထ ပံုစံကျရမယ်၊​ ဆက်ဆံပံု ဆက်ဆံနည်း​ မှန်ကန်ရမယ်။ ဒီ့​ေနာက် ပါဝါရှင်နှစ်​ေယာက်ဆီ ​ေမာ်ပင်မြကည့်​ရဲတဲ့​ သိုး​သူငယ်လို ခယရတယ်။ ​ေမး​သမျှ ​ေြဖ​ေပ​ေတာ့​ … ​ေြပာသမျှ နာခံ​ေပ​ေတာ့​။

'အြပင်မှာ မင်း​ဟာ ဝန်ြကီး​သား​ပဲြဖစ်ြဖစ်၊​ ြမို့​ေတာ်ဝင်ပဲြဖစ်ြဖစ်၊​ ဘာ​ေကာင်ပဲြဖစ်ြဖစ် ဒီထဲကို ဝင်လာကတည်း​က ဘူး​ဝဆိုတဲ့​ အဝင်​ေပါက်မှာ အား​လံုး​ထား​ခဲ့​ရမယ်' တဲ့​။ (ဒီစကား​က အာပလာဆိုတာ ​ေနာက်ပိုင်း​မှ သိရတာပါ။ လူတိုင်း​အတွက် မဟုတ်ပါဘူး​။ ပံုစံြကည့်​ြပီး​ ဟိန်း​ေဟာက်ြခိမ်း​ေြခာက်တာပါ။) ကိုယ်ကလည်း​ အ​ေကာင်ြကီး​ြကီး​ အြမီး​ရှည်ရှည် မဟုတ်။ သာမန်လူလို့​ ဆိုလိုက်ရင်ကို လံု​ေလာက်ပါရဲ့​။ အထူး​အြခား​ မရှိ။ စား​ဝတ်​ေန​ေရး​ မ​ေလာက်င၊​ ြကံရာ မရရာမှ မူး​ယစ်​ေဆး​ဝါး​ အ​ေရာင်း​အဝယ်နဲ့​ ြငိြပီး​ ဝင်ရတာ။ ​ေထာင်အဝင်မှာ ငုတ်တုတ်ထိုင် စစ်​ေဆး​ခံရ၊​ အမည် ​ေနရပ်လိပ်စာ အမှု ​ေရး​မှတ်၊​ ​ေထာင်ဝင်နံပါတ်​ေပး​ြပီး​ အကျဉ်း​ေဆာင်ထဲ မဝင်ရခင် ပံုစံခန်း​မှာ ပံုစံ​ေပး​လိုက်တာပါပဲ။ ပွဲဦး​ထွက် ြကိုဆိုဧည့်​ခံပံုက အ​ေတာ်ယဉ်လှသကိုး​။

စီရင်ချက်ချြပီး​ အကျဉ်း​သား​ေတွနဲ့​ တရား​ဆိုင် အချုပ်သား​ေတွ အ​ေဆာင်ထဲမှာ ရှိတယ်။ အ​ေဆာင်​ေတွထဲ ဝင်ဖို့​အ​ေရး​ ဝင်​ေြကး​က စလာတယ်။ ​ေနရာ​ေတွက ခွဲြခား​ထား​လို့​ စိတ်ြကိုက်​ေနရာရဖို့​ ​ေငွထိုး​နိုင်တယ်။ ညကင်း​မ​ေစာင့်​ချင်ရင်၊​ ြကမ်း​မတိုက်ချင်ရင်၊​ မိလ္လာမထမ်း​ချင်ရင်၊​ စိုက်ခင်း​မှာ လုပ်ချင်ရင်၊​ စား​ဖိုမှာ ကျချင်ရင် … ချင်ရင်၊​ မချင်ရင်​ေတွ အများ​သား​။ ဘာအတွက် ဘယ်​ေလာက်ဆိုတာ ​ေဈး​နှုန်း​ရှိြပီး​သား​။ ​ေဈး​ဆစ်ဖို့​ မစဉ်း​စား​နဲ့​၊​ မရ​ေရး​ချ မရ။ အြပတ် ​ေဈး​ကိုင်တာ။ အဲလိုဆက်​ေြကး​ေတွကို အချုပ်ကင်း​ကျ ကင်း​မှူး​ေတွကို ခွဲတမ်း​ေပး​ရတယ်။ မ​ေပး​လို့​က​ေတာ့​ ​ေနာက်ထပ်အချုပ်သား​ေတွကို တြခား​အခန်း​ထဲ ထည့်​ေပး​လိုက်မယ်။ သူ့​ေနရာမှာ သူ့​ဩဇာနဲ့​သူ ရှိ​ေနတာ။ သူ့​ခွဲတမ်း​နဲ့​ သူ။ တန်း​စီး​ေတွနဲ့​ ကင်း​မှူး​ေတွရဲ့​ြကား​က အ​ေပး​အယူ။

ဝန်​ေဆာင်ခကို ​ေပး​မယ့်​အ​ေြကာင်း​ ကတိ​ေပး​ရံုနဲ့​ သူတို့​ဂွင်ထဲမှာ အသား​မကျ​ေသး​ဘူး​။ အခန်း​ထဲရှိတဲ့​ မိတ်​ေဆွ နှစ်​ေယာက်ကို နှုတ်ဆက်ခွင့်​ မ​ေပး​ေသး​ဘူး​။ တံြမက်စည်း​၊​ ​ေရအိုး​၊​ ​ေရခွက်၊​ စာအုပ်မှတ်တမ်း​ေြကး​ေတွနဲ့​ ​ေထာင်ဝင်စာလာရင် ​ေကာ်ဖီမစ်၊​ စား​ေသာက်စရာ၊​ သြကား​နဲ့​ ​ေဆး​လိပ်​ေတွပါ အချိုး​ကျ ​ေပး​ရမှာကို သ​ေဘာတူရတယ်။ ​ေရှ့​ေရး​အထိပါ ြကိုး​ကိုင်လိုက်တာ။ ဒီလိုမဟုတ်ရင် အခန်း​ေထာင့်​မှာ ဆီး​ရွက်​ေလာက်မျက်နှာနဲ့​ ထိုင်​ေန​ေပ​ေရာ့​။ ဒါ​ေြကာင့်​ ​ေရလာမှ ဆီလာမှာမို့​ နှုတ်ကတိ​ေပး​ခဲ့​ရတာ။ သဒ္ဓါတရား​ထက် ြကီး​မား​တဲ့​ ခန္ဓာ၊​ ရက်စက်တဲ့​ စိတ်ဓာတ်၊​ လက်ရဲဇက်ရဲ အြပုအမူ၊​ သုန်မှုန် မျက်နှာထား​၊​ အုပ်စုြကီး​ြကား​မှာ အ​ေြကာက်တရား​ ြကီး​စိုး​ေနလို့​ပါ။ ကိုယ့်​မှာ လွန်ဆန်နိုင်စွမ်း​မှ မရှိတာ။ ​ေထာင်ထဲကို ရာဇဝတ်မှုနဲ့​ ပထမဆံုး​ စကျတုန်း​က​ေပါ့​။

​ေထာင်သက်တမ်း​ ရင့်​လာတာနဲ့​အမျှ ​ေထာင်​ေြကာနပ်လာြပီ။ သက်သာရာ သက်သာ​ေြကာင်း​ ရှာ​ေဖွလာဘ်ထိုး​ ရာထူး​တိုး​ဖို့​ အ​ေြကာင်း​ဖန်တတ်ြပီ။

''မိန်း​ေဂျး​'' ။ မိန်း​ေဂျး​ဆိုတာက အထူး​တာဝန်ယူရတဲ့​၊​ ​ေထာင်ဝန်ထမ်း​ေတွရဲ့​ ခိုင်း​ေစခံရတဲ့​ ​ေကျး​ကျွန်​ေတွလို့​ပဲ အဓိပ္ပာယ်​ေပါက်တယ်။ ဘယ်လိုပဲြဖစ်ြဖစ် အဲဒီကျွန်က အ​ေန​ေချာင် အစား​ေချာင်။ ​ေထာင်ပါး​ဝလာလို့​ ​ေထာင်ပိုင်၊​ ​ေထာင်မှူး​ကို ချဉ်း​ကပ်လာဘ်ထိုး​ြပီး​ မိန်း​ေဂျး​ေနရာကို အရယူတယ်။ အ​ေဆာင်တိုင်း​နဲ့​ ​ေထာင်တွင်း​ ​ေနရာတကာ သွား​လာနိုင်တဲ့​ အခွင့်​အ​ေရး​ ရတယ်။ အကျဉ်း​အကျပ်ထဲမှာမို့​ အ​ေတာ်ပဲ လွတ်လပ်လှပါ့​။ ဒါတင် ဘယ်ကမလဲ၊​ မျိုး​မျိုး​မျက်မျက်​ေလး​ေတွလည်း​ ရှိမှ ရှိ။

အကျဉ်း​သား​ေတွကို ​ေထာင်ဝင်စာ လာ​ေတွ့​ရင် အဝင်အထွက်စစ်၊​ ​ေတွ့​ဆံုချိန် တင်း​ကျပ်ထား​တာ ​ေလျှာ့​ေပါ့​ေပး​၊​ ပစ္စည်း​သွင်း​တာ​ေတွ ြကီး​ြကပ်၊​ အ​ေဆာင်တွင်း​ ​ေဖာက်ခွဲမှု မရှိ​ေစဖို့​ လှည့်​ပတ်စံုစမ်း​၊​ ြပင်ပက ဝယ်ချင်တာရှိရင် အကျိုး​ေဆာင်နဲ့​၊​ အလုပ်ကို ြဖစ်လို့​။ သိတယ်မလား​၊​ ​ေရမလာရင်​ေတာ့​ ဆီဘယ်​ေပး​မလဲ။

​ေထာင်ရဲက ​ေခါ်ရင် 'ရှိ' ခနဲ ချက်ချင်း​ေြဖဖို့​၊​ အသံကျယ်ဖို့​၊​ ​ေလသံမှန်ဖို့​၊​ မျက်နှာ​ေပး​ေကာင်း​ဖို့​၊​ အ​ေြပး​ေလး​သွား​ဖို့​၊​ အြကိုက်​ေဆာင်ဖို့​ အသား​ကျလာတယ်။ အမည်၊​ အ​ေဆာင်၊​ အခန်း​၊​ ​ေထာင်ဝင်နံပါတ်ပါ ​ေထာင်ဝင်စာ ​ေြပစာ ြဖတ်ပိုင်း​ေတွယူြပီး​ အကျဉ်း​သား​ေတွကို သတင်း​ပို့​၊​ ​ေထာင်ဝတ်စံု ဝတ်ခိုင်း​၊​ ပံုစံ ထိုင်ခိုင်း​၊​ စစ်​ေဆး​၊​ ​ေထာင်ဝင်စာ ​ေတွ့​ဆံုခန်း​ ​ေခါ်သွား​၊​ ​ေနရာယူခိုင်း​။ ​ေတွ့​ရတာ အချိန်နည်း​လို့​ အား​မရ​ေသး​ရင် ရဲနဲ့​ ညှိ​ေပး​၊​ သ​ေဘာတူရင် ​ေငွယူြပီး​ အချိန်တိုး​ေပး​ေပါ့​။

​ေထာင်​ေဆး​ခန်း​က ​ေပး​ေလ့​ရှိတဲ့​ Peracetamol နဲ့​ မလံု​ေလာက်ဘူး​လား​။ ယား​နာ​ေပျာက်​ေဆး​ လိုချင်သလား​၊​ ​ေကာင်း​ရာမွန်ရာ ​ေဆး​မျိုး​ေတွ လိုချင်သလား​၊​ စာပါ ဖတ်ချင်သလား​။ ရ​ေစရမယ်။ အြပင်က မိသား​စုဝင်​ေတွဆီ သတင်း​ေရာက်​ေစရမယ်။ လာပို့​ရင် အလွယ်တကူ ​ေပး​သွင်း​နိုင်တယ်။ ရဲနဲ့​ စစ်​ေဆး​ခန်း​က ဝန်ထမ်း​ေတွအတွက် ဘာမှ မပူနဲ့​။ သူ့​ဟာနဲ့​သူ အချိုး​ကျ​ေလး​ ကသွား​လိမ့်​မယ်။ သိတဲ့​အတိုင်း​ ​ေရစီး​ဖို့​ပဲ။

ဒါတင်ဘယ်ကမလဲ။ အစား​အ​ေသာက်ဆိုတာ အ​ေရး​ြကီး​မှြကီး​။ အမဲသား​ေြကာ်၊​ ငပိ​ေြကာ်၊​ ခရမ်း​ချဉ်သီး​နဲ့​ ​ေဂါ်ဖီ၊​ ဘာြဖစ်ြဖစ် ​ေပး​သာ​ေပး​လှည့်​။ တခန်း​ဝင် တခန်း​ထွက်နဲ့​ စစ်ရင်း​ေဆး​ရင်း​ အကျဉ်း​သား​ဆီ ​ေရာက်သွား​လိမ့်​မယ်။ ဒါ​ေပမဲ့​ ြဖတ်စား​လာဘ်စား​ကို ြကည်ြဖူဖို့​ လိုတယ်။ မ​ေကျမချမ်း​ပံုစံ မျက်နှာရိပ် မျက်နှာကဲ မြပ​ေလနဲ့​။ ​ေနာက်တခါ အခွင့်​အ​ေရး​ ​ေဝလာ​ေဝး​။

မိန်း​ေဂျး​တာဝန်ယူချိန် ​ေထာင်ထဲကို ကမ္ဘာ့​ြကက်​ေြခနီအဖွဲ့​ ICRC ဝင်တာနဲ့​ ြကံုရပါ​ေသး​ရဲ့​။ သူတို့​လာမယ်ဆိုလို့​ အခန်း​တိုင်း​ သန့်​ရှင်း​ေရး​လုပ်၊​ ​ေဟာင်း​နွမ်း​အဝတ်အစား​ေတွကို အသစ်နဲ့​ အစား​ထိုး​၊​ ြပီး​ေတာ့​ ပံုစံထိုင်​ေပါ့​ေလ။ ICRC က ​ေထာင်အာဏာပိုင်​ေတွနဲ့​အတူ သန့်​ရှင်း​ေရး​၊​ ကျန်း​မာ​ေရး​၊​ အစား​အ​ေသာက် စစ်သ​ေပါ့​။ ​ေမး​ချင်တဲ့​ အကျဉ်း​သား​ကို ​ေကာက်သာ​ေမး​။ အား​လံုး​ ​ေအာ်ဟစ်​ေြပာရ​ေလ့​ရှိတဲ့​ 'အား​လံုး​ … ​ေကာင်း​ပါသည် ခင်ဗျား​' ချည်း​ပဲ။ တချို့​က မှန်တာ​ေြပာရင် ​ေထာင်ဆရာဝန်က စိတ်​ေဖာက်ြပန်သူအြဖစ် ဆင်​ေြခ​ေပး​ြပီး​ ​ေလျှာ်ပစ်မလား​၊​ ​ေနာက်ပိုင်း​မှာ အခွင့်​အ​ေရး​ေတွ ဆံုး​ရှံုး​မလား​၊​ တခုခု​ေတာ့​ တခုခုပဲ။ ဒီ့​ထက် ဆိုး​မယ်ဆိုရင် အလုပ်ြကမ်း​တမ်း​ ရဲဘက်စခန်း​နဲ့​ ဒုက္ခဆိုး​ရှာ စစ်​ေပါ်တာ ြဖစ်က​ေရာ့​။ ဒါ​ေြကာင့်​ ​ေရငံုနှုတ်ပိတ် ခပ်မဆိတ် ​ေနရတယ်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ်​ေလာက်ကစြပီး​ ၆-၇ နှစ်​ေလာက်ပဲ ICRC က နှစ်စဉ် လာဖူး​တာ။ အခု မလာ​ေတာ့​ဘူး​။

အစား​အ​ေသာက်​ေရာ ဘာထူး​လဲ။ စိုက်ခင်း​က ဟင်း​သီး​ဟင်း​ရွက် သန်​ေပ့​ေကာင်း​ေပ့​ဆို ​ေထာင်ပိုင်​ေထာင်မှူး​ အမှူး​ြပုြပီး​၊​ အဆင့်​အလိုက် ခွဲတမ်း​ေပး​ဖို့​ လက်မ​ေနှး​ေစနဲ့​။ ကျန်တာ​ေတွကိုမှ ဧရာမ ဒန်အိုး​ြကီး​ထဲထည့်​ြပီး​ တာလ​ေဘာဟင်း​ ချက်​ေပ​ေတာ့​။ ဆီမပါြပား​မပါ မည်ကာမတ္တ အသား​ဟင်း​က တပတ် ၂ ခါ စား​ရတယ်။ ဓား​ခုတ် မညီတဲ့​ အသား​ေတာင် တ​ေယာက်ကို ၅ ကျပ်သား​ထက် မပို​ေစဘူး​။ (အခု ဘူး​သီး​ေတာင်​ေထာင်မှာ ၂ ကျပ်သား​ပဲ ရ​ေတာ့​မယ်လို့​ ြကား​ရလို့​ စိတ်မ​ေကာင်း​ဘူး​။) ဆို​ေတာ့​ တပိဿာ၊​ လူ ၂ဝ ခွဲတမ်း​။ ထမင်း​ တပန်း​ကန်မှာ စပါး​လံုး​က လက်တဆုပ်စာ။ အဝင်ဆိုး​သလား​ မ​ေမး​နဲ့​။ ​ေရွး​ချင်သူ ​ေရွး​စား​၊​ ဒါက အလုပ်ြကီး​တလုပ် ြဖစ်လိမ့်​မယ်။ ​ေကာင်း​ေပ့​ညွန့်​ေပ့​ေတွ ချက်ြပီး​ တာဝန်ကျ ​ေထာင်မှူး​ဆီ အစစ်ခံရတယ်။ အစား​အ​ေသာက် ​ေကာင်း​ေြကာင်း​ မှတ်တမ်း​တင်ရတယ်။ လာတာက အဲသလို။

ကျန်း​မာ​ေရး​ မ​ေကာင်း​လို့​ ဝန်ထမ်း​ရဲ​ေဘာ်နဲ့​ ​ေထာင်မှူး​ကို အာ​ေပါက်မတတ် တိုး​လျှိုး​ေတာင်း​ပန်ြပီး​မှ ​ေထာင်​ေဆး​ခန်း​ဆီ လှမ်း​ေတာ်မူရတယ်။ အဆံုး​မှာ​ေတာ့​ Peracetamol ပဲ။ ဒါ​ေတွ​ေြကာင့်​ ​ေထာင်ဝင်စာ၊​ ​ေထာင်ြပင်ပက ​ေဆး​ဝါး​၊​ အစား​အ​ေသာက်နဲ့​ ​ေငွ​ေြကး​က အ​ေတာ်တန်ဖိုး​ရှိတယ်။ ခိုး​ဆိုး​လုယက် ​ေသာင်း​ကျန်း​ရက်စက်သူလည်း​ လူပါပဲ။ ဒီအလုပ်​ေလာက်ပဲ အား​ကိုး​ခဲ့​သူမျိုး​ဆိုရင်​ေတာ့​ ​ေငွကို ရရာရ​ေြကာင်း​ ​ေချာင်း​ေြမာင်း​ေတာ့​တာပဲ။ ဆိုး​သွမ်း​ပါ​ေပ့​၊​ နည်း​စံုလမ်း​စံု ကမ်း​ကုန်ပါပဲ။ လှုပ်သာလှည့်​သာဖို့​ ရတဲ့​နည်း​နဲ့​ လာဘ်ထိုး​လား​ ထိုး​ရရဲ့​၊​ ​ေဖာ်လံဖား​လား​ ဖား​ရရဲ့​။ အပိဆံုး​ အြပား​ဆံုး​ အကျဉ်း​သား​ေတွအတွက် ​ေထာင်ဟာ ငရဲတကာ့​ ငရဲအြကီး​စား​။

အခွင့်​ထူး​ခံ​ေတွလည်း​ ရှိတာပါပဲ။ သူတို့​ကို ​ေထာင်ထဲမှာ သက်​ေတာင့်​သက်သာ ထား​ရတယ်။ ​ေထာင်ထဲမှာပါ အြပစ်မရှိ အြပစ်ရှာခံရတဲ့​ နိုင်ငံ​ေရး​ အကျဉ်း​သား​ေတွ ဒါမျိုး​မ​ေနရဘူး​။ ရာဇဝတ်သား​လိုပဲ ​ေနရတာ။ အခု​ေတာ့​ ငါး​ဖယ်က ​ေြပာင်း​ြပန်။ ကိုယ်လိုသူလို ရာဇဝတ်သား​ကို အထက်အာဏာပိုင်​ေတွက ပစား​ေပး​ထား​တာ။ တကယ့်​ကို 'ဘုရား​က ​ေအာက်၊​ ​ေမျာက်က အထက်'။ စစ်အာဏာပိုင်​ေတွနဲ့​ ​ေပါက်​ေရာက်ဝင်ဆံ့​ရင်၊​ ချမ်း​သာရင်၊​ ​ေပး​ကမ်း​နိုင်ရင် အဆင်ကို ​ေြပလို့​။ အကျဉ်း​သား​ချင်း​ မတူ​ေရး​ချ မတူ။ ရဲတို့​၊​ တန်း​စီး​တို့​ေတာင် မတို့​ရဲ မထိရဲဘူး​။ ​ေထာင်စည်း​ဝိုင်း​ရဲ့​ အတွင်း​နဲ့​ အြပင်ကို ဖန်ခုန်တမ်း​ကစား​သလို တံခါး​မရှိ၊​ ဓား​မရှိ ဝင်လိုက် ထွက်လိုက်။

'အ​ေရး​ပါ အရာ​ေရာက်ြပီ​ေဟ့​' ဆိုရင် လက်ထဲက ​ေငွပ​ေဒသာပင်ဟာ လှိမ့်​သီး​လာတာ။ ဒါ​ေြကာင့်​ ြပန်လွတ်မှာ စိုး​ရိမ်သူ၊​ ​ေထာင်မှာ ​ေငွရှာြပီး​ အိမ်ြပန်ပို့​သူ၊​ ရာဇဝတ်မှု​ေလး​ေတွ ထပ်လုပ်ြပီး​ ​ေထာင်ထဲ ထပ်တလဲလဲ ြပန်ဝင်သူ၊​ အဲသလို ​ေထာင်​ေပျာ်​ေတွ မျိုး​စံုရှိတယ်။ ဝင်​ေငွ​ေကာင်း​မယ့်​ ​ေနရာရဖို့​ ြကံရဖန်ရ၊​ ညစ်ပတ်ရ၊​ ရက်စက်ရနဲ့​မို့​ ​ေထာင်ဆိုတာ လူဆိုး​ကို လူ​ေကာင်း​ြဖစ်ဖို့​ သ​ေဘာတရား​နဲ့​ လက်​ေတွ့​ မပါတဲ့​ ​ေနရာ။ မလွတ်မလပ်နဲ့​၊​ ကျပ်တည်း​ကျဉ်း​ေြမာင်း​တာ မနှစ်သက်လို့​ အများ​က ​ေနာက်တခါ ​ေထာင်မလာချင်တာ။ ဒါ​ေပမဲ့​ လက်​ေတွ့​မှာ ဆိုး​သွမ်း​ဖို့​အ​ေရး​ ဝန်မ​ေလး​ဘူး​။ လူနည်း​စုကို ​ေြပာပါတယ်။ အများ​စုက ​ေထာင်အတတ်​ေတွကို အြပင်မှာ မကျင့်​သံုး​ဘူး​လို့​ ယံုပါရဲ့​။

အခွင့်​အ​ေရး​နဲ့​ ​ေငွ​ေြကး​ ရတက်မ​ေအး​တဲ့​ ​ေထာင်ြပင်ပ ဘဝဥခွံ​ေလး​မှာပါ အသာစီး​ ရ​ေရး​၊​ အထက်စီး​ ​ေရာက်​ေရး​ အ​ေတွး​ေတွ ​ေပါက်လာတယ်။ အဲဒီအတွက် ဆန္ဒအား​ြကီး​လာတယ်။ ရိုး​ရိုး​ေြဖာင့်​ေြဖာင့်​သွား​ဖို့​က လက်လှမ်း​မမီ။ မ​ေကာင်း​လိုက်တဲ့​ မ​ေကာင်း​။ ​ေထာင်ထဲက သင်လာတဲ့​ ပညာ​ေတွကို မကျင့်​သံုး​မိဖို့​ သတိသာ ထား​ေပ​ေတာ့​။ လူ့​ပတ်ဝန်း​ကျင်ကို ​ေကာင်း​မွန်သန့်​စင်ဖို့​အ​ေရး​ ဖာ​ေထး​ရှင်း​လင်း​ေပး​လိုတဲ့​ ​ေစတနာ ပရပွသာ ​ေထာင်ထဲမှာ စနစ်တကျ ရှိ​ေနမယ်ဆိုရင် လူသာဓု​ေခါ်၊​ နတ်သာဓု​ေခါ်​ေပါ့​။ တကယ့်​ကို ​ေခါ်ချင်စမ်း​ပါရဲ့​ သာဓု သံုး​ခွန်း​ …။

(​ေတွ့​ဆံု​ေမး​ြမန်း​ခွင့်​နှင့်​ စာမူ​ေရး​သား​ခွင့်​ ​ေပး​သြဖင့်​ ကာယကံရှင် ကို​ေယာဟန်ကို ​ေကျး​ဇူး​တင်ပါသည်။ ြမန်မာြပည်တွင် နိုင်ငံ​ေရး​လှုပ်ရှား​မှုများ​ေြကာင့်​ ​ေထာင်နှစ်ခါ ထပ်ကျခဲ့​သလို၊​ စကင်္ာပူတွင် ရက်လွန်​ေနထိုင်သြဖင့်​ အကျဉ်း​ကျခဲ့​ဖူး​သူ ြဖစ်​ေသာ​ေြကာင့်​ သူ့​ကို တင်စား​ေခါ်​ေဝါ်သည့်​အ​ေနြဖင့်​ ​ေဆာင်း​ပါး​ေခါင်း​စဉ်ကို '၄ ​ေကျာင်း​ထွက်' ဟု အမည်​ေပး​ပါသည်။ အကျဉ်း​မျှ တင်ြပြခင်း​သာ ြဖစ်ပါသည်။)

(အင်း​စိန်​ေထာင်၌ အကျဉ်း​သား​များ​အ​ေပါ် ​ေထာင်အာဏာပိုင်များ​က ခွဲြခား​ဖိနှိပ်မှုများ​ ရှိ​ေနသြဖင့်​ အကျဉ်း​သား​ အခွင့်​အ​ေရး​နှင့်​ တရား​မျှတ​ေရး​အတွက် နိုင်ငံ​ေရး​အကျဉ်း​သား​ ကိုညီညီ​ေအာင် လက်တ​ေလာ အစာငတ်ခံ ဆန္ဒြပ​ေနချိန်နှင့်​ ယ​ေန့​ ကျ​ေရာက်သည့်​ ၆၁ နှစ်​ေြမာက် အြပည်ြပည်ဆိုင်ရာ လူ့​အခွင့်​အ​ေရး​ေန့​ အထိမ်း​အမှတ်အြဖစ် ယခု ​ေဆာင်း​ပါး​ကို ​ေရး​သား​ရပါသည်။ - ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၀ ရက် -)

စုန်လိုက် ဒဿန၏ အန္တာရယ်

[8888peoplepower] အီး​ေမး​လ်အုပ်စုမှ ကူး​ယူရရှိ​ေဖါ်ြပပါသည်။

The voice 6-2, November 16.22, 2009 မှာပါတဲ့​ ဆရာ​ေမာင်စူး​စမ်း​ရဲ့​ ​ေဆာင်း​ပါး​တို ​ေလး​ကိုဖတ်ရပါတယ်၊​ ဆရာ့​ကိုစိတ်ဝင်စား​သူတ​ေယာက်လည်း​ ြဖစ်​ေနလို့​ပါ၊​ မ.ဆ.လ ​ေခတ်မှာ ​ေဘာဂ​ေဗဒ ဘာသာရပ်ကို စြပီး​သင်ယူခဲ့​စဉ်ကပင် ဆရာ​ေမာင်စူး​စမ်း​ ဆိုတဲ့​ အမည်နဲ့​ ရင်း​နှီး​ြပီး​ သား​ြဖစ်ခဲ့​ပါတယ်၊​ အစွန်း​ထွက်တန်ဘိုး​တို့​၊​ ကုန်ထုတ်စွမ်း​အား​ ကုန်ထုတ်ဆက် ဆံ​ေရး​ ဆိုတဲ့​ ​ေဝဟာရ​ေတွကို ြကား​လိုက်ရင်ပဲ ​ေမာင်စူး​စမ်း​ဆိုတဲ့​ အမည်နာမကို ​ေြပး​ြပီး​ ြမင်မိပါ​ေတာ့​တယ်။ ဆရာသည် ဆိုရှယ်လစ်​ေဘာဂ​ေဗဒဘာသာရပ်မှာ​ေတာ့​ ပါရဂူတဦး​ပါပဲ၊​ ဒါ​ေြကာင့်​လည်း​ မ.ဆ.လ ​ေခတ်တ​ေခတ်လံုး​ဆရာရဲ့​စာ​ေတွ ဆရာ့​ ရဲ့​ ဆိုရှယ်လစ်စီး​ပွါး​ေရး​ သ​ေဘာတရား​ေတွကို ​ေကျာင်း​ သား​ေတွ ​ေလ့​လာမှတ်သား​ခဲ့​ြကရပါတယ်။

ဆရာသည် တချိန်က ဗမာြပည်ကွန်ြမူနစ်ပါတီက ဗဟိုလ်​ေကာ်မတီတဦး​ ြဖစ်ခဲ့​ဘူး​တယ်လို့​ လည်း​သိခဲ့​ရပါတယ်၊​ ဗ.က.ပ ရဲ့​ မူဝါဒလမ်း​စဉ်အ​ေပါ်မှာ သ​ေဘာထား​ကွဲလွဲလို့​လား​၊​ လူပုဂ္ဂိုလ်​ေတွ အ​ေပါ်မှာ အြမင်မြကည်လင်လို့​လား​ ဆိုတာ​ေတာ့​ မသိပါ။ ဗ.က.ပ က ထွက်ြပီး​ မ.ဆ.လ ကို ကူး​ေြပာင်း​ လိုက်တာကို​ေတာ့​ သိပါတယ်၊​ ဒါ​ေြကာင့်​ ဗ.က.ပ ၊​ မ.ဆ.လ တို့​နဲ့​ ပါတ်သတ်ြပီး​ သ​ေဘာတရား​ေရာ လက်​ေတွ့​ပါ ကျွမ်း​ကျင်​ေနြပီြဖစ်တဲ့​ ဝါရင့်​ ဆရာ ြကီး​ ြဖစ်လို့​လည်း​ ​ေလး​စား​မိပါ တယ်။



ဒီဘက်​ေခတ်​ေရာက်​ေတာ့​လည်း​ ဆရာသည် နိုင်ငံ​ေရး​ကို အစွဲအလမ်း​ြကီး​တဲ့​ နိုင်ငံ​ေရး​ သမား​ြကီး​တ​ေယာက်ြဖစ်​ေနသလား​ ​ေတာ့​ မ​ေြပာတက်ပါ၊​ အင်အယ်ဒီမှာ လူြကီး​တ​ေယာက် ြဖစ်​ေန တာကိုလည်း​ ​ေတွ့​ရြပန်ပါတယ်၊​ အခု ဆရာသည် အင်အယ်ဒီနဲ့​ ဘယ်လိုဆက်ဆံ​ေရး​မျိုး​ ရှိမရှိဆို တာ မသိပါ၊​ န.အ.ဖ စစ်အစိုး​ရလက်ထက်မှာ တရား​ဝင်ထုတ်​ေဝ​ေနတဲ့​ စာ​ေစာင်​ေတွ၊​ ဂျာနယ် ​ေတွ ထဲမှာ​ေတာ့​ ဆရာ့​စာ​ေတွကို ဆက်လက်ြပီး​ေတွ့​ေနရြပန်ပါြပီ၊​ ကမ္ဘာ့​စီး​ပွါး​ေရး​ ​ေြပာင်း​လဲြဖစ်​ေပါ်မှု့​ ​ေတွနဲ့​ ပါတ်သက်ြပီး​ အ​ေတွး​အ​ေခါ်ရှု့​ေဒါင့်​၊​ ​ေဘာဂ​ေဗဒရှု့​ေဒါင့်​တို့​မှ ဆရာ့​ေရး​သား​တင်ြပချက် ​ေတွကိုလည်း​ ယ​ေန့​ အထိ ကျ​ေနာ်တို့​ တန်ဖိုး​ထား​ ​ေလ့​လာ​ေနရတံုး​ပါ၊​ ဆရာ့​ကို ဆိုရှယ်လစ် စီး​ပွါး​ေရး​ ​ေဘာဂ​ေဗဒပညာရှင်ြကီး​တဦး​ အ​ေနနဲ့​ ​ေလး​စား​လျှက်ပါ၊​ ဒါ​ေပမယ့်​ ကျ​ေနာ့်​လို သာမန်စာ ဖတ်တတ်သူတဦး​အ​ေနနဲ့​ ဆရာ့​စာ​ေရး​ပံု​ေရး​နည်း​ေတွ၊​ စကား​လံုး​အသံုး​အနှုန်း​ေတွနဲ့​၊​ ြမန်မာမှု့​ြပု ထား​တဲ့​ ​ေဝါဟာရ​ေတွက ခက် လွန်း​ နက်လွန်း​လို့​ နား​မလည်တာ​ေတွများ​တဲ့​ အတွက် ကိုယ့်​ရဲ့​ ညံ့​ဖျင်း​မှုကိုပဲ အြပစ်တင်မိ​ေနပါ ​ေတာ့​ တယ်၊​ ဆရာသည် ြမန်မာစာ​ေရး​တဲ့​ ​ေနရာမှာ ဆရာ​ေတာ် သျှင်ဥက္ကဌ ကဲ့​သို့​ပင် ပညာရှင်ပီပီသသ နက်ရှိုင်း​စွာ​ေရး​နှိုင်တဲ့​အတွက် ​ေလး​စား​ရပါ​ေသး​တယ်၊​ နား​မလည်တာက​ေတာ့​ စာဖတ်သူ​ေတွရဲ့​ ညံ့​ဖျင်း​မှုပါပဲ။

ဆရာရဲ့​ နိုင်ငံ​ေရး​သမား​ခံယူမှု့​ မခံယူမှု့​နဲ့​ ပါတ်သတ်ြပီး​ ဆရာ့​စာကိုလည်း​ ဖတ်မိဘူး​ပါတယ်၊​ဒါက ဆရာ့​အပိုင်း​ပါ၊​ သို့​ေသာ် ဆရာ ​ေရး​တဲ့​ ဒီမိုက​ေရစီ သည် အထက်ကလာမည် ဆိုတာမျိုး​၊​ ​ေရွး​ေကာက်ပွဲနှင့်​ မဟာဗျူဟာ​ေြမာက် ရုပ်​ေြပာင်း​ပွိုင့်​ဆိုတဲ့​ စာ​ေတွ ကိုဖတ်ရြပန်​ေတာ့​လည်း​ ဆရာ သည် နိုင်ငံ ​ေရး​နယ်ထဲမှ နိမိတ်ပံု​ေဆာင် ဆရာြကီး​တဦး​ြဖစ်​ေနပါ​ေသး​လား​လို့​ နား​လည်မိြပန်ပါ တယ်။ ဒီမိုက​ေရစီသည် အထက်ကပဲလာမည်လို့​ ဆရာ​ေရး​ တံုး​က လည်း​ ကျ​ေနာ်က ဒီမိုက​ေရစီ သည် ဒီမိုက​ေရစီရှိတဲ့​ ​ေနရာ ကပဲလာနှိုင်တယ်လို့​ ြပန်ြပီး​ေရး​ခဲ့​ဘူး​ပါတယ်။ အခုလည်း​ ​ေရွး​ေကာက် ပွဲနှင့်​ မဟာဗျူဟာ ​ေြမာက်ရုပ်​ေြပာင်း​ပွိုင့်​ဆိုတဲ့​ စာတမ်း​ ကို ဖတ်ရြပန်ပါြပီ၊​ အဲဒီ့​အထဲက နိုင်ငံ​ေရး​နှင့်​ ဒီပလို​ေမစီ ”​ေခါင်း​တွဲနှင့်​ေနာက်တွဲ” ဆိုတာ​ေတွကို ြကိုက်ပါတယ်၊​ ဘဝင်မကျတာ က ”ြမန်မာ့​နိုင်ငံ​ေရး​ အနာဂတ်တွင် အိုင်ဒီအိုလိုဂျီကဏ္ဍ၊​ သမိုင်း​ကဏ္ဍ၊​ မဟာ​ေခါင်း​ေဆာင်တို့​၏ ကဏ္ဍသည် ကုန်ဆံုး​ြပီ၊​ ​ေပါ် မည့်​ ြမန်မာ့​ နိုင်ငံ​ေရး​ ပံုသဏ္ဍန်သည် (လမ်း​ညွန်ဒီမိုက​ေရစီ)တွင် အင်စတီကျူး​ရှင်း​ (တပ်မ​ေတာ်နှင့်​ လွှတ်​ေတာ်) တို့​က အဆံုး​အြဖတ်​ေပး​ေသာ ကဏ္ဍြဖစ် တည် လာ မည်” ဆိုသည့်​ ဆရာ့​ေဟာကိန်း​ြဖစ်ပါတယ်။

ဆရာ​ေမာင်စူး​စမ်း​က ြမန်မာ့​နိုင်ငံ​ေရး​ အနာဂတ်တွင် အိုင်ဒီအိုလိုဂျီကဏ္ဍ၊​ သမိုင်း​ကဏ္ဍ၊​ မဟာ​ေခါင်း​ေဆာင်တို့​၏ ကဏ္ဍသည် ကုန်ဆံုး​ြပီလို့​ဆိုလိုက် ​ေတာ့​ ကျ​ေနာ်လည်း​ ဘယ်လိုနား​လည် ရမှန်း​မသိ​ေတာ့​ပါဘူး​။ ကမ္ဘာြကီး​မှာ မည်သည့်​ လူ့​အဖွဲ့​အစည်း​မှာ မဆို အိုင်ဒီအိုလိုဂျီကဏ္ဍ ကုန်ဆံုး​တယ်လို့​ ရှိဘူး​ပါသလား​၊​ ဆရာ​ေြပာသလိုဆိုရင် ဗမာြပည်မှာ​ေတွး​ေခါ်ပညာရှင်​ေတွ မ​ေပါ် ​ေပါက်နှိုင်​ေတာ့​ဘူး​လား​၊​ မိမိကိုယ်စား​ြပု​ေနတဲ့​ နိုင်ငံနဲ့​ လူ့​အဖွဲ့​အစည်း​ တိုး​တက် ြဖစ်ထွန်း​ေရး​ အတွက် ​ေတွး​ေခါ်​ေမျှာ်ြမင်စဉ်း​ စား​ဖို့​ မလိုအပ်​ေတာ့​ဘူး​လား​၊​ လူတိုင်း​မှာ လွတ်လပ်စွာ​ေတွး​ေခါ် ခွင့်​နဲ့​ လွတ်လပ်စွာ ​ေဖါ်ထုတ် ခွင့်​ဆိုတာ မရှိရ​ေတာ့​ဘူး​လား​၊​ ကမ္ဘာ့​ဒဿန ပညာသမိုင်း​မှာ ​ေဆာ့​ခရစ်တီး​၊​ ပ​ေလတို၊​ အရစ္စတိုတယ်၊​ ​ေဟဂယ် တို့​မှအစ ဒါဝင်၊​ ​ေဖါရီး​ယား​၊​ စိန့်​ဆိုင် မွန်၊​ ကား​(လ်)မာ့​က်(စ်)၊​ နစ်​ေရှး​တို့​အပါအဝင် ယ္ခု​ေခတ်​ေအာ်စကာ အီကာစိုတို့​အထိ လွတ်လပ်စွာ ​ေပါ်ထွန်း​ လာခဲ့​ြကတဲ့​ အိုင်ဒီ လို ဂျစ်ြကီး​ ​ေတွပင် မဟုတ်ပါလား​၊​ ဆရာ့​အ​ေြပာအရဆိုရင် အနာဂတ် ြမန်မာ့​ နိုင်ငံ​ေရး​မှာ အိုင်ဒီအိုလိုဂျီကဏ္ဍသည် န.အ.ဖ က စိတ်တိုင်း​ကျ​ေရွး​ေကာက်ပွဲမှ ြဖစ်​ေပါ်လာ မည့်​ (တပ်မ​ေတာ်နှင့်​ လွှတ်​ေတာ်)ကသာ ​ေပါ်​ေပါက်လာရမည်၊​ အြခား​မည်သည့်​ ​ေနရာကမှ ြဖစ်ထွန်း​ခွင့်​ မရှိလို့​ြဖစ် ​ေနပါ​ေရာ့​လား​၊​ ဆရာက ဦး​ေနှာက် မဲ့​ ြမန်မာ့​လူ့​အဖွဲ့​အစည်း​ အြဖစ်ပံု​ေဖါ်ချင် ဟန် ရှိ​ေန ပါ​ေပါ့​လား​။

ြမန်မာ့​နိုင်ငံ​ေရး​အနာဂတ်မှာ သမိုင်း​ကဏ္ဍလည်း​ကုန်ဆံုး​ြပီလို့​ ဆရာကဆိုြပန်ပါတယ်၊​ ဘယ်သမိုင်း​ကဏ္ဍကို ဆရာကဆို လို တာလဲ၊​ ကွန်ြမူနစ်သမိုင်း​ နိဂံုး​ချုပ်ချိန်ဆိုတာ နဲ့​ေတာ့​ ​ေရာြပီး​ မ​ေြပာသင့်​ပါဘူး​၊​ လူ့​သမိုင်း​ကဏ္ဍဆိုတာ လူ​ေတွနဲ့​မကိုက်ညီ ​ေတာ့​လို့​ ချုပ်ဆံုး​မှု့​ေတွရှိြက​ေပမယ့်​ လူ​ေတွနဲ့​ ကိုက် ညီမယ့်​ သမိုင်း​ကဏ္ဍသစ်​ေတွက ​ေပါ်လာရစြမဲပါ၊​ အ​ေဟာင်း​အ​ေဟာင်း​ ​ေတွကို ြပုြပင်ရင်း​ အသစ်အသစ်​ေတွကို ဖန်တီး​ေနြကတဲ့​ ြဖစ်စဉ်သည်ပင်လျှင် သမိုင်း​မဟုတ်ပါလား​။ ြမန်မာနိုင်ငံမှာလည်း​ ြမန်မာ့​လူအဖွဲ့​အစည်း​နဲ့​ ကိုက်ညီမယ့်​ သမိုင်း​ကိုြမန်မာ​ေတွ ဖန်တီး​ေနြကမှာပါ၊​ စစ်တပ်ကဦး​စီး​ထား​တဲ့​ လွှတ်​ေတာ်ကသာ ြမန်မာ့​သမိုင်း​ကို ဖန်တီး​ခွင့်​ရှိတယ် လို့​ေတာ့​ ြမန်မာ့​ သမိုင်း​ကို စစ်တပ်ထံ ”ဝ” ကွက်မအပ်သင့်​ပါဘူး​။

​ေနာက်တချက်က မဟာ​ေခါင်း​ေဆာင်တို့​ရဲ့​ ကဏ္ဍလည်း​ ကုန်ဆံုး​သွား​ြပီလား​၊​ေခတ်​ေဟာင်း​က အယူအဆအတိုင်း​ နိုင်သူက သမိုင်း​ဝင်၊​ရှံုး​သူက သမိုင်း​ ကျဉ်ဆိုတာမျိုး​ေတာ့​ မလုပ်သင့်​ပါဘူး​၊​ လူ့​သမိုင်း​မှာရှံုး​သည်ြဖစ်​ေစ နိုင်သည်ြဖစ်​ေစ လူသား​အကျိုး​ အတွက် အမှန်တရား​ဘက်မှ ရပ်တန့်​ ခဲ့​သူ​ေတွရဲ့​ သမိုင်း​ဟာ ဘယ်​ေတာ့​မှ ​ေပျာက်ပျက်သွား​မည် မဟုတ်ပါဘူး​၊​ တို့​ေတာင်း​တဲ့​ ကာလ​ေလး​ တခုကို ြကည့်​ြပီး​ မဟာ​ေခါင်း​ေဆာင်တို့​ရဲ့​ ကဏ္ဍသည် ကုန် ဆံုး​သွား​ြပီ ဆိုတဲ့​ ​ေကာက်ချက် က​ေတာ့​ ရိုင်း​လွန်း​ တယ်လို့​ ထင်ပါတယ်၊​ နှစ်​ေပါင်း​နှစ်ဆယ်​ေကျာ် ဒီမိုက​ေရစီ ​ေခါင်း​ေဆာင်ြကီး​များ​ရဲ့​ ကဏ္ဍသည် အ​ေြကာင်း​မမည် အရာမ ​ေရာက် ဘဲ ရပ်တန်း​က ရပ်သွား​ြပီ၊​ စစ်တပ်က ဖန်တီး​မယ့်​ လမ်း​စဉ်အတိုင်း​လိုက်ဖို့​သာ ြဖစ်​ေတာ့​သည်လို့​ ဆရာက မှတ်ချက်ချ လိုက်တာပဲ၊​ ​ေခါင်း​ေဆာင် ဆိုတာ လည်း​ လူ​ေတွပါပဲ၊​ လူ​ေတွ့​သည် ကိုယ့်​သမိုင်း​ကို ကိုယ်​ေရး​ ​ေနြကတာပါ၊​ အ​ေတွး​အ​ေခါ်၊​ အယူ အဆ၊​ လမ်း​စဉ်​ေတွ နဲ့​ အတူ သမိုင်း​မှတ်ချက်​ေတွ အ​ေပး​ခံ ​ေနြကရတာပါ။ အခန်း​ကဏ္ဍသည် ြပီး​ဆံုး​သွား​သည်ဟု မရှိ ခဲ့​ပါဘူး​။

ဆရာ​ေမာင်စူး​စမ်း​သည်ပင်လျှင် ဗ.က.ပ ဗဟိုလ်​ေကာ်မီတီအခန်း​ကဏ္ဍမှ မ.ဆ.လ ပါတီကို အလုပ်အ​ေကျွး​ြပုခဲ့​သူ ြဖစ်ခဲ့​တယ်၊​ ြပီး​ေတာ့​ အင်အယ်ဒီ ဗဟိုလ်မှာ ဆရာ့​ကို​ေတွ့​ရြပန်တယ်၊​ ​ေဟာအခု န.အ.ဖ ​ေခတ် စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ ြဖစ်​ေနြပန်ပါတယ်၊​ ဆရာ့​ကဏ္ဍ​ေတွက အ​ေြပာင်း​အလဲ ​ေတွပဲမဟုတ် ပါလား​ ြပီး​ဆံုး​သွား​ြခင်း​၊​ ကုန်ဆံုး​သွား​ြခင်း​မျိုး​ေတာ့​ ဆရာ မ​ေသမြခင်း​ မြဖစ်တန်ရာပါ ဘူး​၊​ ထို့​နည်း​အတူပဲ​ေပါ့​ မဟာ​ေခါင်း​ေဆာင်ြကီး​ေတွရဲ့​ ကဏ္ဍ သည် သူတို့​လှုပ်ရှား​ေနသ၍ ြပီး​ဆံုး​ မသွား​ပါဘူး​။
​ေပါ်မည့်​ြမန်မာ့​နိုင်ငံ​ေရး​ ပံုသဏ္ဍာန်သည် (တပ်မ​ေတာ်နှင့်​လွှတ်​ေတာ်) တို့​က အဆံုး​အြဖတ် ​ေပး​ေသာ ကဏ္ဍြဖစ်တည်လာ မည်လို့​ ဆရာက​ေဟာကိန်း​ ထုတ်လိုက်တယ်၊​ ဒါ​ေတွက​ေတာ့​ ဆရာ​ေြပာမှချည်း​မဟုတ်ပါဘူး​၊​

အရပ်ထဲမှာလည်း​ေြပာ​ေနြကတာပါပဲ၊​ ြပည်တွင်း​ေရာြပည်ပမှာပါ အတိုက်အခံ​ေတွရဲ့​ လှုပ်ရှား​မှု့​ေတွက န.အ.ဖ ကိုထိထိ​ေရာက် ​ေရာက် မသက်​ေရာက်ခဲ့​ေသး​ဘူး​ ဆိုတာ လူတိုင်း​သိ​ေနြကတာပါပဲ၊​ ၉၀ ခုနှစ်က တရား​ဝင်​ေရွး​ေကာက်ပွဲ (ကမ္ဘာကလည်း​ အသိ အမှတ်ြပု) မှာ တရား​ဝင်အနိုင်ရရှိခဲ့​တဲ့​ အင်အယ်ဒီပါတီကို အာဏာမလွှဲ၊​ အသိမအမှတ်​ေတာင် မြပုပဲ နှိပ်ကွတ်​ေနခဲ့​တာ ဘယ် သူ က ဘာများ​တက်နှိုင်ြကလို့​လဲ၊​ ြပည်တွင်း​ကလည်း​ မတက်နှိုင် ြပည်ပကလည်း​ မကူညီနဲ့​ ​ေရစံု​ေမျာခဲ့​ရတဲ့​အ​ေြခအ​ေနကို အတိုက်အခံ​ေတွဘက်က လည်း​ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး​ဆို​ေတာ့​ န.အ.ဖ ကခင်း​တဲ့​လမ်း​ကို ​ေလျှာက်ဖို့​မှ အပ အြခား​မရှိဘူး​ဆိုတဲ့​ အ​ေြဖကို ဆိုက်​ေနြပီဆိုတာက​ေတာ့​ လူတိုင်း​ ​ေတွ့​ြမင်​ေနရတဲ့​ အချက်ပါ၊​ ဆရာက​ေဟာကိန်း​ထုတ်မှ မဟုတ်ပါ ဘူး​။ ြမန်မာ့​အ​ေြခအ​ေနသည် အင်ဒိုနီး​ရှား​တို့​လို ထိုင်း​တို့​လို စစ်အာဏာရှင်စံနစ်မှ ဒီမိုက​ေရစီသို့​ တြဖည်း​ြဖည်း​ေြပာင်း​ သွား​ေအာင် ပင် မနည်း​လုပ်ယူြကရအံုး​မှာပါ။

ြမန်မာ့​အ​ေရး​နဲ့​ အြမဲလိုလိုပတ်သက်​ေနသည့်​ အ​ေမရိကန်ပင်လျှင် နှစ်​ေပါင်း​နှစ်ဆယ် ​ေလာက် ဆက်စပ်ခဲ့​အြပီး​မှာ စစ်အစိုး​ရ ကိုပဲ ြပန်လည်အာရံုကျ လာတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်၊​ စစ်​ေအး​တိုက်ပွဲက ကမ္ဘာမှာြပီး​သွား​တယ်ဆို​ေပမယ့်​ ြမန်မာြပည်မှာက မြပီး​ေသး​ပါ၊​ ဘယ်​ေတာ့​မှ ြပီး​မလဲဆိုတာလည်း​ မသိနှိုင်​ေသး​ပါ၊​ ဒီလိုအ​ေြခအ​ေနမျိုး​မှာ အ​ေမရိကန်အ​ေနနဲ့​ သူနဲ့​ အကျိုး​တူ ရပ်တည်မယ့်​ အစိုး​ရမျိုး​ြဖစ်​ေစချင်မှာပဲ ဆိုတာလည်း​ ထည့်​တွက်ြကရမှာပါ၊​ အကျိုး​ဆက်​ေတွ အ​ေနနဲ့​ ၂၀၀၈ ဖွဲ့​စည်း​ပံုနဲ့​ ၂၀၁၀ ​ေရွး​ေကာက်ပွဲသည်လည်း​ ​ေလျှာ​ေလျှာလျူလျူ ြဖစ်သွား​ နှိုင်ပါတယ်၊​ ဆရာ​ေြပာတဲ့​ စစ်အစိုး​ရဦး​စီး​ တဲ့​ လွှတ်​ေတာ်သည်လည်း​ ရုပ်​ေြပာင်း​ပွိုင့်​တခုြဖစ်မယ် ဆိုတာ ​ေသချာသ​ေလာက်ရှိ​ေနပါတယ်။

သို့​ေသာ် ဒီလိုမျိုး​အ​ေြခအ​ေန​ေတွ ြဖစ်​ေပါ်လာ​ေအာင် ​ေတွး​ေခါ်မှု့​သ​ေဘာတရား​ေတွက ဦး​ေဆာင်​ေနခဲ့​ပါတယ်၊​ အဲဒီအ​ေတွး​ အ​ေခါ်​ေတွသည် အြမဲ ထာ ဝရ တရား​ေသကျ မ​ေနနှိုင်ပါဘူး​၊​ အ​ေတွး​အ​ေခါ်အသစ်​ေတွ ရှိ​ေနြကြပီ၊​ ​ေပါ်​ေပါက်ဆဲ၊​ ​ေပါ်​ေပါက် လာြကဦး​မည်ဆိုတာ ဓမ္မတာပါ၊​ ဆရာ​ေြပာသလို အိုင်ဒီအိုလိုဂျီသည် ဘယ်​ေတာ့​မှမြပီး​ဆံုး​ပါ။ မျိုး​ဆက်သစ်တို့​ရဲ့​ အိုင်ဒီအိုလိုဂျီ လမ်း​သစ် ​ေတွကို ​ေဖါက်ြကဖို့​ တိုက်တွန်း​သင့်​ပါတယ်၊​ လမ်း​ညွှန်သင့်​ပါတယ်၊​ ြဖစ်တည်မှု့​ေရစီး​ ​ေြကာင်း​ အတိုင်း​ စုန်လိုက်ခိုင်း​ ြပီး​ ​ေရမနစ်​ေအာင် ​ေရကူး​ေနြကဖို့​ ​ေြပာနိုင်တာ​ေလာက်​ေတာ့​ လူတိုင်း​ေပါ့​လို့​ ​ေြပာြကား​ရင်း​။…။

​ေကျး​ဇူး​တင်ပါတယ် ဆရာ​ေမာင်စူး​စမ်း​ခင်ဗျား​။…။
ဦး​ဖိုး​သာ​ေအာင်--၂၃၊​ ၁၁၊​ ၀၉။

မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ သံြကိုး​ကွင်း​ဆက်များ​

မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ သံြကိုး​ကွင်း​ဆက်များ​

တ​ေလာက ဒီဗွီဘီ ရုပ်ြမင်သံြကား​အစီအစဉ်မှ ြပည်တွင်း​သတင်း​တပုဒ်တွင် စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ (ဦး​) နတ်နွယ် လူြကီး​ေရာဂါြဖင့်​ ကျန်း​မာ​ေရး​ဆိုး​ဝါး​ေနသည့်​အတွက် ​ေဆး​ရံုတက်ကုသမှု ခံယူ​ေန​ေြကာင်း​ သတင်း​ကို ထုတ်လွှင့်​သွား​တာ ြကည့်​ရှုလိုက်ရပါသည်။ ဆရာ့​အား​ တက်ြကွရွှင်လန်း​စွာ အား​ေပး​စကား​ ​ေြပာြကား​ေန​ေသာ မြကာ​ေသး​မီကာလကမှ အကျဉ်း​ရဲတိုက်မှ လွတ်​ေြမာက်လာသည့်​ အမျိုး​သား​ ဒီမိုက​ေရအဖွဲ့​ချုပ် အတွင်း​ေရး​မှူး​ သတင်း​စာဆရာ၊​ စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ ဦး​ဝင်း​တင်ကိုလည်း​ ​ေတွ့​ြမင်လိုက် ရသည်။

ကျ​ေနာ့်​စိတ်တွင် တခုခုကို ခံစား​ရမိ၏။ စိုး​ရိမ်ပူပန်စိတ်လည်း​ ​ေြကာင့်​ေြကာင့်​ြကြက ြဖစ်မိသည်အမှန်။ ဆရာ့​အသက်ပင် လာမည့်​ ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီလ ဆိုလျှင် ၇၇ နှစ်ပင် ြပည့်​ေတာ့​မှာကို။ ဆရာက ၁၉၃၃ ခု ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီ ၁ ရက် ဖွား​။ ဆရာ့​အသက်ကို တွက်ဆမိရင်း​မှ စိုး​ရိမ်စိတ်က ပိုြပီး​ စိုး​မိုး​ထိတ်လန့်​မိြပန်သည်။ ြမန်မာ စာ​ေပနယ်၊​ နိုင်ငံ​ေရး​နယ်ပယ်များ​က ထင်ရှား​တဲ့​ စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ စာ​ေရး​ဆရာမြကီး​များ​၊​ ​ေခါင်း​ေဆာင် ြကီး​များ​ကို လက်ချိုး​ေရတွက်​ေနမိ၏။ အထူး​သြဖင့်​ ဆရာ့​၏တွဲလက်​ေဖာ်များ​ ြဖစ်သည့်​ ဆရာြမသန်း​တင့်​၊​ ဆရာ​ေကျာ်​ေအာင်၊​ ဆရာ​ေမာင်​ေနဝင်း​ (​ေနရီရီ)၊​ ဆရာမင်း​ေကျာ်တို့​မှာ ြမန်မာစာ​ေပနယ်အတွက် ြကီး​မား​ ​ေသာ ဆံုး​ရှံုး​မှုများ​အြဖစ် ဆံုး​ပါး​ကွယ်လွန်သွား​ြကြပီမဟုတ်လား​။ နတ်နွယ်ဟု ဆိုလိုက်လျှင် “ြမန်မာြပည် ​ေြမာက်ပိုင်း​” ဟူ​ေသာ အမှတ်အသား​တခုက ြမန်မာစာ​ေပနယ်တွင် ထူစိုက်ထား​ခဲ့​ြပီး​ ဝိ​ေသသြဖစ်​ေနသည်မှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ မဟုတ်လား​။


ထို​ေန့​က မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ (၁၉၈၀-၉၀) ကာလများ​ကို ြပန်​ေြပာင်း​ေအာက်​ေမ့​ေနမိသည်။ ၃၄ လမ်း​၊​ ၃၃ လမ်း​ မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​တိုက်၊​ အယ်ဒီတာများ​။ စာ​ေရး​ဆရာများ​၊​ ​ေရး​ေဖာ်​ေရး​ဖက်များ​၊​ ​ေရွှြကည်​ေအး​လက်ဘက် ရည်ဆိုင်၊​ စာ​ေပ​ေလာကပံုနှိပ်တိုက်၊​ နဂါး​နီထမင်း​ဆိုင်၊​ ဘဂင်္လီစုရှိ ဝင်း​ေရွှစင်ပံုနှိပ်တိုက်၊​ ည​ေနရီ ဗိုလ်တ ​ေထာင် ၄၂ လမ်း​၊​ ၅၂ လမ်း​နှင့်​ ပုဇွန်​ေတာင် ​ေရ​ေကျာ်လမ်း​မများ​။ ​ေနှာင်း​အတိတ် မိုး​ေဝဂီတသံစဉ်များ​က တလက်လက် လွင့်​ပျံလာသလား​ ထင်မှတ်ခံစား​ရမိသလိုပါပဲ။

ကျ​ေနာ် နိဒါန်း​ချီ​ေနသည့်​ အ​ေြကာင်း​မှာ ဆရာနတ်နွယ် ​ေရး​သား​သကဲ့​သို့​“မိမိနှင့်​ စာ​ေရး​ဆရာများ​”၊​ “​ေတာအ​ေြကာင်း​ေတာင်အ​ေြကာင်း​”၊​ သို့​တည်း​မဟုတ် စာ​ေရး​ဆရာ အယ်ဒီတာချုပ်တဦး​ြဖစ်သည့်​ ဆရာ့​ အ​ေြကာင်း​ အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်း​မျိုး​မဟုတ်ပါ။ အလား​တူစွာပင် ကျ​ေနာ်၏ စာ​ေပသမိုင်း​ ြဖတ်သန်း​မှုပံုရိပ်များ​ကို ဖွဲ့​သီရန် ပလ္လင်ခံ​ေနြခင်း​လည်း​ မဟုတ်ပါ​ေချ။ အညာ​ေြမလတ် ဧရာဝတီအ​ေနာက်ဘက်ကမ်း​က သာမန်စာ​ေပ ဝါသနာရှင်လူငယ်တဦး​အား​ ကဗျာဆရာ​ေမာင်လွမ်း​ဏီအြဖစ် ​ေမွး​ဖွား​သန့်​စင်​ေပး​ခဲ့​သည့်​ စာ​ေပဖခင်တဦး​သို့​ စကား​ေြကွး​ သမိုင်း​ေြကွး​ဆပ်လိုရင်း​အ​ေြကာင်း​ပါ။

ကျ​ေနာ် ၁၊​ ၈၀ ြဖင့်​ နရသိန် ဘဝတက္ကသိုလ် (၁၉၇၅ - ၁၉၇၉) မှ အ​ေမ့​အိမ်ကို ြပန်​ေရာက်ပါသည်။ ​ေကျာင်း​လည်း​ဆက်မတက်ြဖစ်​ေတာ့​ပါ။ မိခင်ြကီး​က ကျ​ေနာ်လုပ်ချင်သည့်​ စာအုပ်ဆိုင်​ေလး​လုပ်ဖို့​ ​ေငွစ ​ေြကး​စ​ေလး​ အနည်း​အကျဉ်း​ ထုတ်​ေပး​ပါသည်။ ကျ​ေနာ့်​မိဘများ​က ြကွယ်ဝသူများ​မဟုတ်ပါ။ မဆင်း​ရဲ​ေသာ် လည်း​နွမ်း​ပါး​သူများ​ပါ။ သာမန်လက်လုပ်လက်စား​ လူတန်း​စား​မျိုး​ပါ။ စာအုပ်ဆိုင်​ေလး​မှာထိုင်ရင်း​ နရသိန်မှာ ​ေလ့​လာအား​ထုတ် ရုန်း​ကန်ပျိုး​ေထာင်ခဲ့​ရသည့်​ ကဗျာမျိုး​ေစ့​ေလး​များ​ကို ကျ​ေနာ့်​ “​ေကျာ်​ေကျာ် စာ​ေပ” စာအုပ်ဆိုင်နံရံများ​နှင့်​ ဝါး​ြကမ်း​ခင်း​ေပါ်မှာ ​ေန့​တဓူဝ ကျဲပက်ရင်း​ ကဗျာ​ေမှာ်ရံု​ေတာကို ရှာ​ေဖွတူး​ဆွ​ေနမိခဲ့​ သည်။ မိုး​ေဝသို့​ အင်တိုက်အား​တိုက် ကဗျာ​ေတွ​ေရး​သား​ေပး​ပို့​နိုင်​ေအာင် ​ေစ့​ေစာ်လှုပ်ခတ်​ေပး​သူမှာ ကျ​ေနာ့်​ ငယ်​ေပါင်း​ြကီး​ စာ​ေပဂျာနယ် ကဗျာဆရာ ဗဟိန်း​ေအာင် (ကွယ်လွန်) ပါ။ သူ၏ စာ​ေပ​ေကျး​ဇူး​ကိုလည်း​ ဘယ်​ေသာအခါကမှ မ​ေမ့​မ​ေလျာ့​ခဲ့​ပါ။ ဆိုရလျှင် ြပီး​ပါြပီစာတန်း​ထိုး​ေတာ့​ ကျ​ေနာ့်​ စာအုပ်ဆိုင်​ေလး​မှာ ​ေြကွး​ လည်ပင်း​နစ်ခဲ့​သည်။ ဆိုင်ြပုတ်သွား​ခဲ့​သည်ဟု ​ေြပာရပါမည်။ ဤအရှံုး​ထဲမှ အြမတ်မှာ ဆရာနတ် နှင့်​ ဆရာ​ေမာင်​ေသွး​သစ်တို့​ ြပန်လည်တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်သည့်​ မိုး​ေဝ မဂ္ဂဇင်း​တွင် ကျ​ေနာ့်​ကဗျာ​ေလး​ြဖစ်သည့်​ “​ေရွှစက်​ေတာ်​ေနွ” ကဗျာ​ေလး​ကို ၈၂ ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီလတွင် ​ေရွး​စာရင်း​ ​ေဖာ်ြပပါရှိခဲ့​ြခင်း​ပင်ြဖစ်ပါသည်။ ဤ​ေနရာ၌ ကျ​ေနာ် ြဖည့်​စွက်​ေြပာဆိုချင်တာရှိပါ၏။ ဤစာတွင် “စံု​ေထာက် မဂ္ဂဇင်း​မှ မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​သို့​ အမည်​ေြပာင်း​လဲခဲ့​သည့်​ (၁၉၆၈) မှ ဆရာနတ်နွယ် ဦး​စီး​ပဲ့​နင်း​ခဲ့​သည့်​ (၁၉၆၉ - ၁၉၇၅) မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ အ​ေြကာင်း​၊​ ဆရာညိုသစ်၊​ ဆရာသန်း​အုန်း​ ဦး​ေဆာင်​ေမာင်း​နှင်ခဲ့​သည့်​ (၁၉၇၆ - ၇၉) မိုး​ေဝအ​ေြကာင်း​၊​ ဆရာနတ်၊​ ဆရာကို​ေသွး​သစ်၊​ ဆရာြမင့်​ေမာင်​ေမာင်၊​ ဆရာလွင်စမ်း​ယဉ်၊​ ဆရာတင်​ေဆွမိုး​၊​ ဆရာ ​ေကာက်နွယ် (က​ေနာင်)၊​ ကိုမျိုး​ဝင်း​ (မဟာနန္ဒာ)၊​ ကိုသိန်း​ဦး​ (ယခု အမျိုး​သား​ဒီမိုက​ေရစီအဖွဲ့​ချုပ် အုတ်တွင်း​ အမတ် စသူတို့​၏ (၁၉၈၀ -၈၉) အဆက်ဆက် မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ မုန်တိုင်း​ထန် ​ေရဆန်​ေလဆန် ြဖတ်သန်း​ခဲ့​ သည်များ​ကို အလျင်း​သင့်​လျှင် ဆက်လက်​ေရး​သား​သွား​လိုပါ​ေသး​သည်။ ထို့​ြပင် မိုး​ေဝ ကဗျာ​ေခတ် ရှိမရှိ ဆိုသည့်​ ယ​ေန့​တိုင် အြငင်း​ပွား​ေနသည့်​ စာ​ေပရှူခင်း​များ​ကိုလည်း​ သု​ေတသန၊​ မှတ်တမ်း​မှတ်ရာ ရှိသင့်​ သည့်​ အချိန်ကာလကိုလည်း​ ​ေရာက်ရှိြပီဟု ယူဆမိပါသည်။ သီမှီလိုက်သည့်​ အယ်ဒီတာများ​၊​ စာ​ေရး​ဆရာ များ​၊​ ကဗျာဆရာများ​ ြပည့်​စံု​ေအာင် ​ေရး​ြကရန်ကိုလည်း​ တိုက်တွန်း​လိုပါ၏။ သို့​ေသာ် အထက်တွင် ကျ​ေနာ် ဆိုညွှန်း​ခဲ့​ သကဲ့​သို့​ မိုး​ေဝ စာ​ေပမဂ္ဂဇင်း​သမိုင်း​ကို ခဏ ​ေတး​မှတ်ထား​ြကရ​ေအာင်ပါ။

​ေရွး​ချယ်ထား​သည့်​ “​ေရွှစက်​ေတာ်​ေနွ” ကဗျာက ၈၂ ဇူလိုင်ထုတ်တွင် အတွင်း​ကဗျာအြဖစ် ​ေဖာ်ြပ ပါရှိခဲ့​သည်။ ကျ​ေနာ်၏ ပထမဆံုး​ ပံုနှိပ်​ေဖာ်ြပခံရသည့်​ကဗျာြဖစ်ပါ၏။ ကျ​ေနာ်နှင့်​အတူ ဆရာလှသန်း​၊​ ဆရာကွန်စစ်​ေကာင်း​၊​ ကျန်ကဗျာဆရာတဦး​ကိုမူ မမှတ်မိ​ေတာ့​ပါ၊​ ဆရာလှသန်း​မှာ “ဒီပကင်္ရ” ကဗျာ​ေရး​သည့်​ ဆရာြကည်​ေမာင်သန်း​ပါ။ ၈၀ မိုး​ေဝ​ေခတ်ြပိုင် ကဗျာလူငယ်ဆရာများ​အြဖစ် ​ေမွး​ဖွား​လာသူများ​က​ေတာ့​ ​ေအာင်​ေဝး​၊​ ​ေကျာ်စွာထက်၊​ ချစ်​ေလး​ြမတ် (ဝမ်း​တွင်း​)၊​ ဒတ္ထ (ကို​ေအာင်ဒင်၊​ ယခု ဒါရိုက်တာ ြမန်မာ့​ြပည် လွတ်​ေြမာက်​ေရး​အဖွဲ့​၊​ အ​ေမရိကန်၊​) စိုး​အိမ်၊​ ​ေမာင်​ေဒါင်း​၊​ ​ေြမနု၊​ ပန်း​လှိုင်စိုး​(ကျံု​ေပျာ်)၊​ ​ေမာင်​ေနဦး​(​ေရဦး​)၊​ ​ေမာင်ခိုင်မွန် (ပုလိပ်)၊​ မင်း​ြမင့်​ဇင်၊​ ​ေမာင်ခိုင်မိုး​ (ြမို့​သစ်)၊​ ဝင်း​ေဌး​ဦး​(မင်း​ဘူး​)၊​ ​ေမာင်မုန်း​မာန် (​ေတာင်တွင်း​)၊​ ဒဿ​ေနမင်း​ (​ေရတာရှည်)၊​ နီ​ေဇာ်(ပျဉ်း​မနား​) စသြဖင့်​။ နှစ် ၂၀ ​ေကျာ်ခဲ့​ြပီဆို​ေတာ့​ တချို့​ ကျန်ရှိသည့်​ ြမန်မာ ြပည် တနံတလျား​က မိုး​ေဝ ကဗျာဆရာများ​ကိုလည်း​ ချန်လှပ်ထား​ြခင်း​မဟုတ်ဘဲ ကျ​ေနာ့်​၏ ​ေမ့​ေလျာ့​ ညံ့​ြဖင်း​ မှုများ​အြဖစ် မှတ်ယူ​ေစလိုပါသည်။

ယင်း​ေနာက်ပိုင်း​ ကျ​ေနာ့်​ ကဗျာ​ေလး​များ​ ၃ - ၄ ပုဒ်​ေလာက် ပါအြပီး​ “​ေြကး​နီရထား​” ကဗျာြဖင့်​ မိုး​ေဝ ​ေရှ့​တန်း​ ကဗျာဆရာ ြဖစ်ခဲ့​ပါသည်။ သို့​ေသာ် ကျ​ေနာ် ပို့​တိုင်း​ေဖာ်ြပသည်​ေတာ့​မဟုတ်ပါ။ ဆရာနတ်က ဘယ်​ေသာအခါမှ ပယ်ထား​တယ်ဟု မ​ေြပာပါ၊​ “​ေမာင်ရင့်​ကဗျာ ဒီအပတ်ပို့​တာ​ေတွ အား​မရဘူး​ကွာ။ အား​ စိုက်စမ်း​ပါ၊​ တလတလ ကဗျာ​ေထာင်​ေကျာ်ထဲက ၁၀ စာရင်း​ဝင်​ေန​ေအာင် ြကိုး​စား​နိုင်မှ ကဗျာဆရာ ြဖစ်မှာ ​ေပါ့​၊​” ဒါပဲ ​ေြပာပါသည်။ ကဗျာ​ေရး​သက်​ေလး​ရလာသည်နှင့်​အမျှ ဆရာနတ်မိသား​စု၊​ ကို​ေသွး​သစ် မိသား​စုတို့​နှင့်​လည်း​ မိသား​စုဝင်​ေတွလို ြဖစ်လာခဲ့​ပါသည်။ ဆရာနတ်၏သား​ မင်း​ထွန်း​နွယ်က မိုး​ေဝတိုက်တွင် အမှု ​ေဆာင် အယ်ဒီတာ။ နယ်မှ ရန်ကုန်​ေရာက်သည့်​အခိုက် ြကိုး​ြကား​ရံခါ ဆရာနတ်အိမ်၊​ မင်း​ထွန်း​နွယ်တို့​ အိမ် များ​တွင် အိပ်သည်။ တခါတရံ ကျ​ေနာ့်​ကဗျာ​ေလး​များ​ကို ​ေဝဖန်ညွှန်ြပ​ေပး​သည့်​ ကဗျာဆရာ ​ေအာင်ဇင်မင်း​ နှင့်​ ဇနီး​ ကဗျာဆရာမဧဧသန်း​တို့​ အိမ်များ​တွင် နား​ခို​ေမှး​စက်ခဲ့​သည့်​ညများ​ မ​ေရတွက်နိုင်။ ​ေနာက်ပိုင်း​ေတာ့​ လံုး​လံုး​လျား​လျား​ ​ေရ​ေကျာ် ဇီဇဝါလမ်း​ရှိ ကို​ေသွး​သစ်အိမ်သည် ကျ​ေနာ့်​မိသား​စုအိမ်လို ြဖစ်သွား​ပါ​ေတာ့​ သည်။

ကျ​ေနာ်​ေရး​လိုသည့်​ အ​ေြကာင်း​ရင်း​ခံကို ​ေရး​ပါ​ေတာ့​မည်။ အ​ေြကာင်း​က ဒီလိုပါ။ ဆရာနတ်က “မိမိနှင့်​စာ​ေရး​ဆရာများ​” စာအုပ်တွင် “မိမိနှင့်​ ​ေမာ်​ေသွး​သစ်” စာမျက်နှာ ၃၇၈ - ၄၀၇ တွင် ဆရာနတ်နှင့်​ ကို​ေသွး​တို့​ စတင်ဆံုစည်း​မှု။ စာ​ေပလှုပ်ရှား​မှုများ​၊​ စာ​ေပ​ေဟာ​ေြပာပွဲခရီး​များ​၊​ မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​အယ်ဒီတာ များ​ဘဝ ရုန်း​ကန်လှုပ်ရှား​ခဲ့​ရပံုများ​၊​ အခက်အခဲ အကျပ်အတည်း​များ​၊​ တိုက်ပွဲများ​၊​ ထုတ်ဝသူနှင့်​ ဆက်ဆံ ​ေရး​များ​၊​ မိုး​ေဝ လက်​ေြပာင်း​လက်လွှဲ ြပုခဲ့​ရသည့်​ အ​ေြခအ​ေနများ​ကို အ​ေသး​စိတ် ​ေရး​ြပထား​ပါသည်။

အ​ေရး​ြကီး​လှသည့်​အတွက် ဆရာနတ်​ေရး​သည့်​အထဲမှ စာပိုဒ်အချို့​ကို ​ေကာက်နုတ်​ေဖာ်ြပလိုပါ သည်။

“ ​ေနာက်ဆံုး​အြကိမ်တွင်ကား​ အ​ေတာ်ြကီး​ပင် အကျပ်အတည်း​ ြဖစ်ြကရသည်။ မဂ္ဂဇင်း​မထွက်နိုင်ပဲ ြဖစ်​ေနသည်။ ပိုင်ရှင်ကလည်း​ မဂ္ဂဇင်း​ ရပ်သွား​မည်ကို စိုး​ရိမ်​ေနသည်။ ရရန်ရှိသူ သံုး​ေလး​ဦး​ကလည်း​ သူတို့​ရရန်ရှိသည်များ​ကို မရမှာစိုး​ရိမ်​ေနြကသည်။ မိမိတို့​နှစ်​ေယာက်လည်း​ ြကား​ဝင်ြပီး​ အာမခံရင်း​နှင့်​ ြကား​ ညပ်​ေနသည်။ ​ေနာက်ဆံုး​တွင် ထွက်​ေပါက်ကို ရှာရင်း​ရှာရင်း​နှင့်​ တဦး​အ​ေပါ်တဦး​ မယံုသကင်္ာစရာများ​ ြဖစ်လာသည်။ မိမိတို့​အ​ေနနှင့်​လည်း​ တဦး​နှင့်​ ပူး​ေပါင်း​ခဲ့​လျှင် အြခား​တဦး​ကို ထိခိုက်နစ်နာ​ေစသလို ြဖစ်​ေန သည်။ ​ေနာက်ဆံုး​တွင် မိမိတို့​နှစ်​ေယာက် အယ်ဒီတာ အြဖစ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်ြကသည်။ ဤကား​ အြဖစ်မှန်။ မှန်သည် မှား​သည် ဟု မိမိ မ​ေြပာလို။

သို့​ေသာ် ြပဿနာတခု ြဖစ်လာသည်။ မိုး​ေဝကို တ​ေယာက်က တာဝန်ယူထုတ်​ေဝ​ေသာအခါ ​ေမာင်​ေသွး​သစ်က အယ်ဒီတာလုပ်သည်။ သည်အ​ေြကာင်း​ကို သူက မိမိကို တိုင်ပင်ြခင်း​မရှိ။ အနား​ကပ်ြပီး​မှ အသိ​ေပး​ြခင်း​သာြပုသည်။ သို့​ြဖင့်​ မိမိက မိုး​ေဝနှင့်​ေရာ၊​ ​ေမာင်​ေသွး​သစ်နှင့်​ေရာ အဆက်ြဖတ်လိုက်သည်။”

(စာ - ၄၈၆ - ၄၈၇)။

အမှန်တကယ် ြဖစ်စဉ်မှာ ကျ​ေနာ့်​ပ​ေယာဂ မကင်း​ဟုဆိုရ​ေချမည်။ ဆရာနတ်နှင့်​ကို​ေသွး​တို့​နုတ်ထွက် သွား​ြကြပီး​ေနာက် ကိုမျိုး​ဝင်း​ (မဟာနန္ဒာ)က မိုး​ေဝကို ဆက်ထုတ်သည်။ အယ်ဒီတာချုပ်အြဖစ် ဆရာတင် ​ေဆွမိုး​က တာဝန်ယူသည်။ ကျ​ေနာ်က​ေတာ့​ မိုး​ေဝရဲ​ေဘာ်အြဖစ် ဘယ်အယ်ဒီတာအ​ေြပာင်း​အလဲ ြဖစ်ြဖစ် မိုး​ေဝစာမျက်နှာကို​ေတာ့​ အဆံုး​ရှံုး​ မခံချင်၍ ဆက်​ေရး​သည်။ ဆရာနတ်တို့​က သ​ေဘာ​ေပါက်ြက ပါသည်။ တဖန် မည်သည့်​အ​ေြကာင်း​ေြကာင့်​မသိပါ။ ဆရာတင်​ေဆွမိုး​လည်း​ မိုး​ေဝအယ်ဒီတာချုပ်တာဝန်မှ နုတ်ထွက် သွား​ြပန်ပါသည်။ တ​ေန့​ ကိုမျိုး​ဝင်း​က ကျ​ေနာ့်​ကို​ေခါ်၍ မိုး​ေဝအ​ေြခအ​ေနများ​ကို ရှင်း​ြပ၏။ အထူး​သြဖင့်​ အယ်ဒီတာ အခက်အခဲ​ေြကာင့်​ မိုး​ေဝ ရပ်ရလျှင် မသင့်​ေတာ်​ေြကာင်း​။ အယ်ဒီတာချုပ် မထား​ေတာ့​ပဲ တာဝန်ခံအယ်ဒီတာ ထား​ရှိြပီး​ လုပ်လျှင်​ေကာင်း​မလား​ အြကံ​ေတာင်း​သည်။ တာဝန်ခံအယ်ဒီတာ​ေနရာမှာ လည်း​ ကို​ေသွး​သစ်ကို ညှိနှိုင်း​ေပး​ပါလား​ဟု ဆိုလာသည်။ ဤတွင် ကျ​ေနာ်က အား​တက်သ​ေရာ ​ေခါင်း​ြငိမ့်​ မီး​စိမ်း​ြပလိုက်သည်။ ကျ​ေနာ်က ကို​ေသွး​တို့​ ​ေရ​ေကျာ်အိမ်မှာ အကျွမ်း​တဝင် ​ေနထိုင်​ေနသူကိုး​။ တပတ် ဆယ်ရက်​ေလာက် ကို​ေသွး​နှင့်​ အြပန်အလှန် ​ေဆွး​ေနွး​ညှိနှိုင်း​ြဖစ်ြကသည်။ နှစ်ဦး​သား​ခံယူချက်တူညီမှုက မိုး​ေဝကို​ေတာ့​ ဘယ်သူ့​လက်ထဲမှာမှ သမိုင်း​အစဉ်အလာ အပျက် မခံနိုင်။ ကျ​ေနာ်တို့​ နှစ်ဦး​က မိုး​ေဝကို ချစ်ခင်စံုမက်မှုြဖင့်​ ဆင်ကန်း​ေတာတိုး​ ြပုမှုခဲ့​ြခင်း​သာြဖစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ကျ​ေနာ်တို့​နှစ်ဦး​က အ​ေြခအ​ေနအရပ်ရပ်ကို ဆရာနတ်ကိုရှင်း​ြပ အသိ​ေပး​သင့်​သိမှာအမှန်ပါပဲ။ ကို​ေသွး​စိတ်ထဲ မည်သို့​ရှိမည် ကို​ေတာ့​ ကျ​ေနာ်မမှန်း​ဆတတ်ပါ။ ကျ​ေနာ်က​ေတာ့​ ကိုယ့်​ေဇာနှင့်​ကှိုယ် ရိုး​ရိုး​သား​သား​ ​ေမ့​ေလျာ့​ခဲ့​မှုသာ ြဖစ်သည်။ တနည်း​ေြပာရလျှင်လည်း​ မိုး​ေဝကို သံ​ေယာဇဉ်ြကီး​မား​သည့်​ ကို​ေသွး​ကို စည်း​ရံုး​ခဲ့​သည်မှာ ကျ​ေနာ်။ ြကံ​ေဖာ်ြကံဖက် ကျ​ေနာ်တို့​နှစ်ဦး​အနက်တွင်မှ ကံကွက်ြကား​၍ ကို​ေသွး​ချည်း​ တာဝန်ရှိသူ မဟုတ်ပါ။ ကျ​ေနာ်က ပထမ တရား​ခံ ြဖစ်​ေြကာင်း​ ဆရာနတ်ကို ဝန်ခံ​ေြဖာင့်​ချက်​ေပး​လိုြခင်း​နှင့်​အတူ ရို့​ကျိုး​ေတာင်း​ပန် လိုြခင်း​လည်း​ ြဖစ်ပါသည်။

“မည်သို့​ပင်ဆို​ေစ။

​ေမာင်​ေသွး​သစ်သည် မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​မှ မဂ္ဂဇင်း​ အတတ်ပညာများ​ ရရှိခဲ့​သည်ဆိုလျှင် မိမိသည် စာ​ေရး​ ဆရာ “မိုး​ေဝ” ထံမှ စာ​ေပအတတ်ပညာများ​ ရရှိခဲ့​ပါသည်။ မိုး​ေဝနှင့်​ ကင်း​ရှင်း​သည်ဟု မိမိတို့​ မည်သည့်​အခါ တွင်မျှ ြငင်း​နိုင်ြကမည်မဟုတ်ပါ။” ဟု ဆရာနတ်က ​ေရွှဝတ်မှုန် မဂ္ဂဇင်း​၊​ ဧြပီ၊​ ​ေမ၊​ ဇွန်၊​ ဇူလိုင်၊​ ဩဂုတ်၊​ ၁၉၉၁) တွင် ”မိမိနှင့်​ေမာင်​ေသွး​သစ်” အခန်း​ဆက်ကို ​ေရး​သား​ခဲ့​ပါသည်။

ကျ​ေနာ့်​အ​ေနြဖင့်​မူ့​

ဆရာနတ်နွယ်နှင့်​ ဆရာ​ေမာင်​ေသွး​သစ်တို့​ထံမှ မဂ္ဂဇင်း​အတတ်ပညာတချို့​ကို ရရှိခဲ့​သကဲ့​သို့​ စာ​ေပသ​ေဘာတရား​၊​ စာ​ေပအတတ်ပညာတချို့​ကိုလည်း​ အ​ေမွခံခဲ့​ရပါသည်။ မည်သည့်​အခါတွင်မျှ မိုး​ေဝနှင့်​ ​ေဝး​ကွာ​ေနရသည်ဟု ခံစား​ချက်မြဖစ်​ေပါ်ခဲ့​ဘူး​ပါ​ေချ။

ဆရာနတ် ကျန်း​မာသက်ရှည်ပါ​ေစ။



​ေမာင်လွမ်း​ဏီ

၂၃-၉-၀၉မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ သံြကိုး​ကွင်း​ဆက်များ​



တ​ေလာက ဒီဗွီဘီ ရုပ်ြမင်သံြကား​အစီအစဉ်မှ ြပည်တွင်း​သတင်း​တပုဒ်တွင် စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ (ဦး​) နတ်နွယ် လူြကီး​ေရာဂါြဖင့်​ ကျန်း​မာ​ေရး​ဆိုး​ဝါး​ေနသည့်​အတွက် ​ေဆး​ရံုတက်ကုသမှု ခံယူ​ေန​ေြကာင်း​ သတင်း​ကို ထုတ်လွှင့်​သွား​တာ ြကည့်​ရှုလိုက်ရပါသည်။ ဆရာ့​အား​ တက်ြကွရွှင်လန်း​စွာ အား​ေပး​စကား​ ​ေြပာြကား​ေန​ေသာ မြကာ​ေသး​မီကာလကမှ အကျဉ်း​ရဲတိုက်မှ လွတ်​ေြမာက်လာသည့်​ အမျိုး​သား​ ဒီမိုက​ေရအဖွဲ့​ချုပ် အတွင်း​ေရး​မှူး​ သတင်း​စာဆရာ၊​ စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ ဦး​ဝင်း​တင်ကိုလည်း​ ​ေတွ့​ြမင်လိုက် ရသည်။

ကျ​ေနာ့်​စိတ်တွင် တခုခုကို ခံစား​ရမိ၏။ စိုး​ရိမ်ပူပန်စိတ်လည်း​ ​ေြကာင့်​ေြကာင့်​ြကြက ြဖစ်မိသည်အမှန်။ ဆရာ့​အသက်ပင် လာမည့်​ ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီလ ဆိုလျှင် ၇၇ နှစ်ပင် ြပည့်​ေတာ့​မှာကို။ ဆရာက ၁၉၃၃ ခု ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီ ၁ ရက် ဖွား​။ ဆရာ့​အသက်ကို တွက်ဆမိရင်း​မှ စိုး​ရိမ်စိတ်က ပိုြပီး​ စိုး​မိုး​ထိတ်လန့်​မိြပန်သည်။ ြမန်မာ စာ​ေပနယ်၊​ နိုင်ငံ​ေရး​နယ်ပယ်များ​က ထင်ရှား​တဲ့​ စာ​ေရး​ဆရာြကီး​ စာ​ေရး​ဆရာမြကီး​များ​၊​ ​ေခါင်း​ေဆာင် ြကီး​များ​ကို လက်ချိုး​ေရတွက်​ေနမိ၏။ အထူး​သြဖင့်​ ဆရာ့​၏တွဲလက်​ေဖာ်များ​ ြဖစ်သည့်​ ဆရာြမသန်း​တင့်​၊​ ဆရာ​ေကျာ်​ေအာင်၊​ ဆရာ​ေမာင်​ေနဝင်း​ (​ေနရီရီ)၊​ ဆရာမင်း​ေကျာ်တို့​မှာ ြမန်မာစာ​ေပနယ်အတွက် ြကီး​မား​ ​ေသာ ဆံုး​ရှံုး​မှုများ​အြဖစ် ဆံုး​ပါး​ကွယ်လွန်သွား​ြကြပီမဟုတ်လား​။ နတ်နွယ်ဟု ဆိုလိုက်လျှင် “ြမန်မာြပည် ​ေြမာက်ပိုင်း​” ဟူ​ေသာ အမှတ်အသား​တခုက ြမန်မာစာ​ေပနယ်တွင် ထူစိုက်ထား​ခဲ့​ြပီး​ ဝိ​ေသသြဖစ်​ေနသည်မှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ မဟုတ်လား​။

ထို​ေန့​က မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ (၁၉၈၀-၉၀) ကာလများ​ကို ြပန်​ေြပာင်း​ေအာက်​ေမ့​ေနမိသည်။ ၃၄ လမ်း​၊​ ၃၃ လမ်း​ မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​တိုက်၊​ အယ်ဒီတာများ​။ စာ​ေရး​ဆရာများ​၊​ ​ေရး​ေဖာ်​ေရး​ဖက်များ​၊​ ​ေရွှြကည်​ေအး​လက်ဘက် ရည်ဆိုင်၊​ စာ​ေပ​ေလာကပံုနှိပ်တိုက်၊​ နဂါး​နီထမင်း​ဆိုင်၊​ ဘဂင်္လီစုရှိ ဝင်း​ေရွှစင်ပံုနှိပ်တိုက်၊​ ည​ေနရီ ဗိုလ်တ ​ေထာင် ၄၂ လမ်း​၊​ ၅၂ လမ်း​နှင့်​ ပုဇွန်​ေတာင် ​ေရ​ေကျာ်လမ်း​မများ​။ ​ေနှာင်း​အတိတ် မိုး​ေဝဂီသံစဉ်များ​က တလက်လက် လွင့်​ပျံလာသလား​ ထင်မှတ်ခံစား​ရမိသလိုပါပဲ။

ကျ​ေနာ် နိဒါန်း​ချီ​ေနသည့်​ အ​ေြကာင်း​မှာ ဆရာနတ်နွယ် ​ေရး​သား​သကဲ့​သို့​“မိမိနှင့်​ စာ​ေရး​ဆရာများ​”၊​ “​ေတာအ​ေြကာင်း​ေတာင်အ​ေြကာင်း​”၊​ သို့​တည်း​မဟုတ် စာ​ေရး​ဆရာ အယ်ဒီတာချုပ်တဦး​ြဖစ်သည့်​ ဆရာ့​ အ​ေြကာင်း​ အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်း​မျိုး​မဟုတ်ပါ။ အလား​တူစွာပင် ကျ​ေနာ်၏ စာ​ေပသမိုင်း​ ြဖတ်သန်း​မှုပံုရိပ်များ​ကို ဖွဲ့​သီရန် ပလ္လင်ခံ​ေနြခင်း​လည်း​ မဟုတ်ပါ​ေချ။ အညာ​ေြမလတ် ဧရာဝတီအ​ေနာက်ဘက်ကမ်း​က သာမန်စာ​ေပ ဝါသနာရှင်လူငယ်တဦး​အား​ ကဗျာဆရာ​ေမာင်လွမ်း​ဏီအြဖစ် ​ေမွး​ဖွား​သန့်​စင်​ေပး​ခဲ့​သည့်​ စာ​ေပဖခင်တဦး​သို့​ စကား​ေြကွး​ သမိုင်း​ေြကွး​ဆပ်လိုရင်း​အ​ေြကာင်း​ပါ။

ကျ​ေနာ် ၁၊​ ၈၀ ြဖင့်​ နရသိန် ဘဝတက္ကသိုလ် (၁၉၇၅ - ၁၉၇၉) မှ အ​ေမ့​အိမ်ကို ြပန်​ေရာက်ပါသည်။ ​ေကျာင်း​လည်း​ဆက်မတက်ြဖစ်​ေတာ့​ပါ။ မိခင်ြကီး​က ကျ​ေနာ်လုပ်ချင်သည့်​ စာအုပ်ဆိုင်​ေလး​လုပ်ဖို့​ ​ေငွစ ​ေြကး​စ​ေလး​ အနည်း​အကျဉ်း​ ထုတ်​ေပး​ပါသည်။ ကျ​ေနာ့်​မိဘများ​က ြကွယ်ဝသူများ​မဟုတ်ပါ။ မဆင်း​ရဲ​ေသာ် လည်း​နွမ်း​ပါး​သူများ​ပါ။ သာမန်လက်လုပ်လက်စား​ လူတန်း​စား​မျိုး​ပါ။ စာအုပ်ဆိုင်​ေလး​မှာထိုင်ရင်း​ နရသိန်မှာ ​ေလ့​လာအား​ထုတ် ရုန်း​ကန်ပျိုး​ေထာင်ခဲ့​ရသည့်​ ကဗျာမျိုး​ေစ့​ေလး​များ​ကို ကျ​ေနာ့်​ “​ေကျာ်​ေကျာ် စာ​ေပ” စာအုပ်ဆိုင်နံရံများ​နှင့်​ ဝါး​ြကမ်း​ခင်း​ေပါ်မှာ ​ေန့​တဓူဝ ကျဲပက်ရင်း​ ကဗျာ​ေမှာ်ရံု​ေတာကို ရှာ​ေဖွတူး​ဆွ​ေနမိခဲ့​ သည်။ မိုး​ေဝသို့​ အင်တိုက်အား​တိုက် ကဗျာ​ေတွ​ေရး​သား​ေပး​ပို့​နိုင်​ေအာင် ​ေစ့​ေစာ်လှုပ်ခတ်​ေပး​သူမှာ ကျ​ေနာ့်​ ငယ်​ေပါင်း​ြကီး​ စာ​ေပဂျာနယ် ကဗျာဆရာ ဗဟိန်း​ေအာင် (ကွယ်လွန်) ပါ။ သူ၏ စာ​ေပ​ေကျး​ဇူး​ကိုလည်း​ ဘယ်​ေသာအခါကမှ မ​ေမ့​မ​ေလျာ့​ခဲ့​ပါ။ ဆိုရလျှင် ြပီး​ပါြပီစာတန်း​ထိုး​ေတာ့​ ကျ​ေနာ့်​ စာအုပ်ဆိုင်​ေလး​မှာ ​ေြကွး​ လည်ပင်း​နစ်ခဲ့​သည်။ ဆိုင်ြပုတ်သွား​ခဲ့​သည်ဟု ​ေြပာရပါမည်။ ဤအရှံုး​ထဲမှ အြမတ်မှာ ဆရာနတ် နှင့်​ ဆရာ​ေမာင်​ေသွး​သစ်တို့​ ြပန်လည်တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်သည့်​ မိုး​ေဝ မဂ္ဂဇင်း​တွင် ကျ​ေနာ့်​ကဗျာ​ေလး​ြဖစ်သည့်​ “​ေရွှစက်​ေတာ်​ေနွ” ကဗျာ​ေလး​ကို ၈၂ ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီလတွင် ​ေရွး​စာရင်း​ ​ေဖာ်ြပပါရှိခဲ့​ြခင်း​ပင်ြဖစ်ပါသည်။ ဤ​ေနရာ၌ ကျ​ေနာ် ြဖည့်​စွက်​ေြပာဆိုချင်တာရှိပါ၏။ ဤစာတွင် “စံု​ေထာက် မဂ္ဂဇင်း​မှ မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​သို့​ အမည်​ေြပာင်း​လဲခဲ့​သည့်​ (၁၉၆၈) မှ ဆရာနတ်နွယ် ဦး​စီး​ပဲ့​နင်း​ခဲ့​သည့်​ (၁၉၆၉ - ၁၉၇၅) မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ အ​ေြကာင်း​၊​ ဆရာညိုသစ်၊​ ဆရာသန်း​အုန်း​ ဦး​ေဆာင်​ေမာင်း​နှင်ခဲ့​သည့်​ (၁၉၇၆ - ၇၉) မိုး​ေဝအ​ေြကာင်း​၊​ ဆရာနတ်၊​ ဆရာကို​ေသွး​သစ်၊​ ဆရာြမင့်​ေမာင်​ေမာင်၊​ ဆရာလွင်စမ်း​ယဉ်၊​ ဆရာတင်​ေဆွမိုး​၊​ ဆရာ ​ေကာက်နွယ် (က​ေနာင်)၊​ ကိုမျိုး​ဝင်း​ (မဟာနန္ဒာ)၊​ ကိုသိန်း​ဦး​ (ယခု အမျိုး​သား​ဒီမိုက​ေရစီအဖွဲ့​ချုပ် အုတ်တွင်း​ အမတ် စသူတို့​၏ (၁၉၈၀ -၈၉) အဆက်ဆက် မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​ မုန်တိုင်း​ထန် ​ေရဆန်​ေလဆန် ြဖတ်သန်း​ခဲ့​ သည်များ​ကို အလျင်း​သင့်​လျှင် ဆက်လက်​ေရး​သား​သွား​လိုပါ​ေသး​သည်။ ထို့​ြပင် မိုး​ေဝ ကဗျာ​ေခတ် ရှိမရှိ ဆိုသည့်​ ယ​ေန့​တိုင် အြငင်း​ပွား​ေနသည့်​ စာ​ေပရှူခင်း​များ​ကိုလည်း​ သု​ေတသန၊​ မှတ်တမ်း​မှတ်ရာ ရှိသင့်​ သည့်​ အချိန်ကာလကိုလည်း​ ​ေရာက်ရှိြပီဟု ယူဆမိပါသည်။ သီမှီလိုက်သည့်​ အယ်ဒီတာများ​၊​ စာ​ေရး​ဆရာ များ​၊​ ကဗျာဆရာများ​ ြပည့်​စံု​ေအာင် ​ေရး​ြကရန်ကိုလည်း​ တိုက်တွန်း​လိုပါ၏။ သို့​ေသာ် အထက်တွင် ကျ​ေနာ် ဆိုညွှန်း​ခဲ့​ သကဲ့​သို့​ မိုး​ေဝ စာ​ေပမဂ္ဂဇင်း​သမိုင်း​ကို ခဏ ​ေတး​မှတ်ထား​ြကရ​ေအာင်ပါ။

​ေရွး​ချယ်ထား​သည့်​ “​ေရွှစက်​ေတာ်​ေနွ” ကဗျာက ၈၂ ဇူလိုင်ထုတ်တွင် အတွင်း​ကဗျာအြဖစ် ​ေဖာ်ြပ ပါရှိခဲ့​သည်။ ကျ​ေနာ်၏ ပထမဆံုး​ ပံုနှိပ်​ေဖာ်ြပခံရသည့်​ကဗျာြဖစ်ပါ၏။ ကျ​ေနာ်နှင့်​အတူ ဆရာလှသန်း​၊​ ဆရာကွန်စစ်​ေကာင်း​၊​ ကျန်ကဗျာဆရာတဦး​ကိုမူ မမှတ်မိ​ေတာ့​ပါ၊​ ဆရာလှသန်း​မှာ “ဒီပကင်္ရ” ကဗျာ​ေရး​သည့်​ ဆရာြကည်​ေမာင်သန်း​ပါ။ ၈၀ မိုး​ေဝ​ေခတ်ြပိုင် ကဗျာလူငယ်ဆရာများ​အြဖစ် ​ေမွး​ဖွား​လာသူများ​က​ေတာ့​ ​ေအာင်​ေဝး​၊​ ​ေကျာ်စွာထက်၊​ ချစ်​ေလး​ြမတ် (ဝမ်း​တွင်း​)၊​ ဒတ္ထ (ကို​ေအာင်ဒင်၊​ ယခု ဒါရိုက်တာ ြမန်မာ့​ြပည် လွတ်​ေြမာက်​ေရး​အဖွဲ့​၊​ အ​ေမရိကန်၊​) စိုး​အိမ်၊​ ​ေမာင်​ေဒါင်း​၊​ ​ေြမနု၊​ ပန်း​လှိုင်စိုး​(ကျံု​ေပျာ်)၊​ ​ေမာင်​ေနဦး​(​ေရဦး​)၊​ ​ေမာင်ခိုင်မွန် (ပုလိပ်)၊​ မင်း​ြမင့်​ဇင်၊​ ​ေမာင်ခိုင်မိုး​ (ြမို့​သစ်)၊​ ဝင်း​ေဌး​ဦး​(မင်း​ဘူး​)၊​ ​ေမာင်မုန်း​မာန် (​ေတာင်တွင်း​)၊​ ဒဿ​ေနမင်း​ (​ေရတာရှည်)၊​ နီ​ေဇာ်(ပျဉ်း​မနား​) စသြဖင့်​။ နှစ် ၂၀ ​ေကျာ်ခဲ့​ြပီဆို​ေတာ့​ တချို့​ ကျန်ရှိသည့်​ ြမန်မာ ြပည် တနံတလျား​က မိုး​ေဝ ကဗျာဆရာများ​ကိုလည်း​ ချန်လှပ်ထား​ြခင်း​မဟုတ်ဘဲ ကျ​ေနာ့်​၏ ​ေမ့​ေလျာ့​ ညံ့​ြဖင်း​ မှုများ​အြဖစ် မှတ်ယူ​ေစလိုပါသည်။

ယင်း​ေနာက်ပိုင်း​ ကျ​ေနာ့်​ ကဗျာ​ေလး​များ​ ၃ - ၄ ပုဒ်​ေလာက် ပါအြပီး​ “​ေြကး​နီရထား​” ကဗျာြဖင့်​ မိုး​ေဝ ​ေရှ့​တန်း​ ကဗျာဆရာ ြဖစ်ခဲ့​ပါသည်။ သို့​ေသာ် ကျ​ေနာ် ပို့​တိုင်း​ေဖာ်ြပသည်​ေတာ့​မဟုတ်ပါ။ ဆရာနတ်က ဘယ်​ေသာအခါမှ ပယ်ထား​တယ်ဟု မ​ေြပာပါ၊​ “​ေမာင်ရင့်​ကဗျာ ဒီအပတ်ပို့​တာ​ေတွ အား​မရဘူး​ကွာ။ အား​ စိုက်စမ်း​ပါ၊​ တလတလ ကဗျာ​ေထာင်​ေကျာ်ထဲက ၁၀ စာရင်း​ဝင်​ေန​ေအာင် ြကိုး​စား​နိုင်မှ ကဗျာဆရာ ြဖစ်မှာ ​ေပါ့​၊​” ဒါပဲ ​ေြပာပါသည်။ ကဗျာ​ေရး​သက်​ေလး​ရလာသည်နှင့်​အမျှ ဆရာနတ်မိသား​စု၊​ ကို​ေသွး​သစ် မိသား​စုတို့​နှင့်​လည်း​ မိသား​စုဝင်​ေတွလို ြဖစ်လာခဲ့​ပါသည်။ ဆရာနတ်၏သား​ မင်း​ထွန်း​နွယ်က မိုး​ေဝတိုက်တွင် အမှု ​ေဆာင် အယ်ဒီတာ။ နယ်မှ ရန်ကုန်​ေရာက်သည့်​အခိုက် ြကိုး​ြကား​ရံခါ ဆရာနတ်အိမ်၊​ မင်း​ထွန်း​နွယ်တို့​ အိမ် များ​တွင် အိပ်သည်။ တခါတရံ ကျ​ေနာ့်​ကဗျာ​ေလး​များ​ကို ​ေဝဖန်ညွှန်ြပ​ေပး​သည့်​ ကဗျာဆရာ ​ေအာင်ဇင်မင်း​ နှင့်​ ဇနီး​ ကဗျာဆရာမဧဧသန်း​တို့​ အိမ်များ​တွင် နား​ခို​ေမှး​စက်ခဲ့​သည့်​ညများ​ မ​ေရတွက်နိုင်။ ​ေနာက်ပိုင်း​ေတာ့​ လံုး​လံုး​လျား​လျား​ ​ေရ​ေကျာ် ဇီဇဝါလမ်း​ရှိ ကို​ေသွး​သစ်အိမ်သည် ကျ​ေနာ့်​မိသား​စုအိမ်လို ြဖစ်သွား​ပါ​ေတာ့​ သည်။

ကျ​ေနာ်​ေရး​လိုသည့်​ အ​ေြကာင်း​ရင်း​ခံကို ​ေရး​ပါ​ေတာ့​မည်။ အ​ေြကာင်း​က ဒီလိုပါ။ ဆရာနတ်က “မိမိနှင့်​စာ​ေရး​ဆရာများ​” စာအုပ်တွင် “မိမိနှင့်​ ​ေမာ်​ေသွး​သစ်” စာမျက်နှာ ၃၇၈ - ၄၀၇ တွင် ဆရာနတ်နှင့်​ ကို​ေသွး​တို့​ စတင်ဆံုစည်း​မှု။ စာ​ေပလှုပ်ရှား​မှုများ​၊​ စာ​ေပ​ေဟာ​ေြပာပွဲခရီး​များ​၊​ မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​အယ်ဒီတာ များ​ဘဝ ရုန်း​ကန်လှုပ်ရှား​ခဲ့​ရပံုများ​၊​ အခက်အခဲ အကျပ်အတည်း​များ​၊​ တိုက်ပွဲများ​၊​ ထုတ်ဝသူနှင့်​ ဆက်ဆံ ​ေရး​များ​၊​ မိုး​ေဝ လက်​ေြပာင်း​လက်လွှဲ ြပုခဲ့​ရသည့်​ အ​ေြခအ​ေနများ​ကို အ​ေသး​စိတ် ​ေရး​ြပထား​ပါသည်။

အ​ေရး​ြကီး​လှသည့်​အတွက် ဆရာနတ်​ေရး​သည့်​အထဲမှ စာပိုဒ်အချို့​ကို ​ေကာက်နုတ်​ေဖာ်ြပလိုပါ သည်။

“ ​ေနာက်ဆံုး​အြကိမ်တွင်ကား​ အ​ေတာ်ြကီး​ပင် အကျပ်အတည်း​ ြဖစ်ြကရသည်။ မဂ္ဂဇင်း​မထွက်နိုင်ပဲ ြဖစ်​ေနသည်။ ပိုင်ရှင်ကလည်း​ မဂ္ဂဇင်း​ ရပ်သွား​မည်ကို စိုး​ရိမ်​ေနသည်။ ရရန်ရှိသူ သံုး​ေလး​ဦး​ကလည်း​ သူတို့​ရရန်ရှိသည်များ​ကို မရမှာစိုး​ရိမ်​ေနြကသည်။ မိမိတို့​နှစ်​ေယာက်လည်း​ ြကား​ဝင်ြပီး​ အာမခံရင်း​နှင့်​ ြကား​ ညပ်​ေနသည်။ ​ေနာက်ဆံုး​တွင် ထွက်​ေပါက်ကို ရှာရင်း​ရှာရင်း​နှင့်​ တဦး​အ​ေပါ်တဦး​ မယံုသကင်္ာစရာများ​ ြဖစ်လာသည်။ မိမိတို့​အ​ေနနှင့်​လည်း​ တဦး​နှင့်​ ပူး​ေပါင်း​ခဲ့​လျှင် အြခား​တဦး​ကို ထိခိုက်နစ်နာ​ေစသလို ြဖစ်​ေန သည်။ ​ေနာက်ဆံုး​တွင် မိမိတို့​နှစ်​ေယာက် အယ်ဒီတာ အြဖစ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်ြကသည်။ ဤကား​ အြဖစ်မှန်။ မှန်သည် မှား​သည် ဟု မိမိ မ​ေြပာလို။

သို့​ေသာ် ြပဿနာတခု ြဖစ်လာသည်။ မိုး​ေဝကို တ​ေယာက်က တာဝန်ယူထုတ်​ေဝ​ေသာအခါ ​ေမာင်​ေသွး​သစ်က အယ်ဒီတာလုပ်သည်။ သည်အ​ေြကာင်း​ကို သူက မိမိကို တိုင်ပင်ြခင်း​မရှိ။ အနား​ကပ်ြပီး​မှ အသိ​ေပး​ြခင်း​သာြပုသည်။ သို့​ြဖင့်​ မိမိက မိုး​ေဝနှင့်​ေရာ၊​ ​ေမာင်​ေသွး​သစ်နှင့်​ေရာ အဆက်ြဖတ်လိုက်သည်။”

(စာ - ၄၈၆ - ၄၈၇)။

အမှန်တကယ် ြဖစ်စဉ်မှာ ကျ​ေနာ့်​ပ​ေယာဂ မကင်း​ဟုဆိုရ​ေချမည်။ ဆရာနတ်နှင့်​ကို​ေသွး​တို့​နုတ်ထွက် သွား​ြကြပီး​ေနာက် ကိုမျိုး​ဝင်း​ (မဟာနန္ဒာ)က မိုး​ေဝကို ဆက်ထုတ်သည်။ အယ်ဒီတာချုပ်အြဖစ် ဆရာတင် ​ေဆွမိုး​က တာဝန်ယူသည်။ ကျ​ေနာ်က​ေတာ့​ မိုး​ေဝရဲ​ေဘာ်အြဖစ် ဘယ်အယ်ဒီတာအ​ေြပာင်း​အလဲ ြဖစ်ြဖစ် မိုး​ေဝစာမျက်နှာကို​ေတာ့​ အဆံုး​ရှံုး​ မခံချင်၍ ဆက်​ေရး​သည်။ ဆရာနတ်တို့​က သ​ေဘာ​ေပါက်ြက ပါသည်။ တဖန် မည်သည့်​အ​ေြကာင်း​ေြကာင့်​မသိပါ။ ဆရာတင်​ေဆွမိုး​လည်း​ မိုး​ေဝအယ်ဒီတာချုပ်တာဝန်မှ နုတ်ထွက် သွား​ြပန်ပါသည်။ တ​ေန့​ ကိုမျိုး​ဝင်း​က ကျ​ေနာ့်​ကို​ေခါ်၍ မိုး​ေဝအ​ေြခအ​ေနများ​ကို ရှင်း​ြပ၏။ အထူး​သြဖင့်​ အယ်ဒီတာ အခက်အခဲ​ေြကာင့်​ မိုး​ေဝ ရပ်ရလျှင် မသင့်​ေတာ်​ေြကာင်း​။ အယ်ဒီတာချုပ် မထား​ေတာ့​ပဲ တာဝန်ခံအယ်ဒီတာ ထား​ရှိြပီး​ လုပ်လျှင်​ေကာင်း​မလား​ အြကံ​ေတာင်း​သည်။ တာဝန်ခံအယ်ဒီတာ​ေနရာမှာ လည်း​ ကို​ေသွး​သစ်ကို ညှိနှိုင်း​ေပး​ပါလား​ဟု ဆိုလာသည်။ ဤတွင် ကျ​ေနာ်က အား​တက်သ​ေရာ ​ေခါင်း​ြငိမ့်​ မီး​စိမ်း​ြပလိုက်သည်။ ကျ​ေနာ်က ကို​ေသွး​တို့​ ​ေရ​ေကျာ်အိမ်မှာ အကျွမ်း​တဝင် ​ေနထိုင်​ေနသူကိုး​။ တပတ် ဆယ်ရက်​ေလာက် ကို​ေသွး​နှင့်​ အြပန်အလှန် ​ေဆွး​ေနွး​ညှိနှိုင်း​ြဖစ်ြကသည်။ နှစ်ဦး​သား​ခံယူချက်တူညီမှုက မိုး​ေဝကို​ေတာ့​ ဘယ်သူ့​လက်ထဲမှာမှ သမိုင်း​အစဉ်အလာ အပျက် မခံနိုင်။ ကျ​ေနာ်တို့​ နှစ်ဦး​က မိုး​ေဝကို ချစ်ခင်စံုမက်မှုြဖင့်​ ဆင်ကန်း​ေတာတိုး​ ြပုမှုခဲ့​ြခင်း​သာြဖစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ကျ​ေနာ်တို့​နှစ်ဦး​က အ​ေြခအ​ေနအရပ်ရပ်ကို ဆရာနတ်ကိုရှင်း​ြပ အသိ​ေပး​သင့်​သိမှာအမှန်ပါပဲ။ ကို​ေသွး​စိတ်ထဲ မည်သို့​ရှိမည် ကို​ေတာ့​ ကျ​ေနာ်မမှန်း​ဆတတ်ပါ။ ကျ​ေနာ်က​ေတာ့​ ကိုယ့်​ေဇာနှင့်​ကှိုယ် ရိုး​ရိုး​သား​သား​ ​ေမ့​ေလျာ့​ခဲ့​မှုသာ ြဖစ်သည်။ တနည်း​ေြပာရလျှင်လည်း​ မိုး​ေဝကို သံ​ေယာဇဉ်ြကီး​မား​သည့်​ ကို​ေသွး​ကို စည်း​ရံုး​ခဲ့​သည်မှာ ကျ​ေနာ်။ ြကံ​ေဖာ်ြကံဖက် ကျ​ေနာ်တို့​နှစ်ဦး​အနက်တွင်မှ ကံကွက်ြကား​၍ ကို​ေသွး​ချည်း​ တာဝန်ရှိသူ မဟုတ်ပါ။ ကျ​ေနာ်က ပထမ တရား​ခံ ြဖစ်​ေြကာင်း​ ဆရာနတ်ကို ဝန်ခံ​ေြဖာင့်​ချက်​ေပး​လိုြခင်း​နှင့်​အတူ ရို့​ကျိုး​ေတာင်း​ပန် လိုြခင်း​လည်း​ ြဖစ်ပါသည်။

“မည်သို့​ပင်ဆို​ေစ။

​ေမာင်​ေသွး​သစ်သည် မိုး​ေဝမဂ္ဂဇင်း​မှ မဂ္ဂဇင်း​ အတတ်ပညာများ​ ရရှိခဲ့​သည်ဆိုလျှင် မိမိသည် စာ​ေရး​ ဆရာ “မိုး​ေဝ” ထံမှ စာ​ေပအတတ်ပညာများ​ ရရှိခဲ့​ပါသည်။ မိုး​ေဝနှင့်​ ကင်း​ရှင်း​သည်ဟု မိမိတို့​ မည်သည့်​အခါ တွင်မျှ ြငင်း​နိုင်ြကမည်မဟုတ်ပါ။” ဟု ဆရာနတ်က ​ေရွှဝတ်မှုန် မဂ္ဂဇင်း​၊​ ဧြပီ၊​ ​ေမ၊​ ဇွန်၊​ ဇူလိုင်၊​ ဩဂုတ်၊​ ၁၉၉၁) တွင် ”မိမိနှင့်​ေမာင်​ေသွး​သစ်” အခန်း​ဆက်ကို ​ေရး​သား​ခဲ့​ပါသည်။

ကျ​ေနာ့်​အ​ေနြဖင့်​မူ့​

ဆရာနတ်နွယ်နှင့်​ ဆရာ​ေမာင်​ေသွး​သစ်တို့​ထံမှ မဂ္ဂဇင်း​အတတ်ပညာတချို့​ကို ရရှိခဲ့​သကဲ့​သို့​ စာ​ေပသ​ေဘာတရား​၊​ စာ​ေပအတတ်ပညာတချို့​ကိုလည်း​ အ​ေမွခံခဲ့​ရပါသည်။ မည်သည့်​အခါတွင်မျှ မိုး​ေဝနှင့်​ ​ေဝး​ကွာ​ေနရသည်ဟု ခံစား​ချက်မြဖစ်​ေပါ်ခဲ့​ဘူး​ပါ​ေချ။

ဆရာနတ် ကျန်း​မာသက်ရှည်ပါ​ေစ။



​ေမာင်လွမ်း​ဏီ

၂၃-၉-၀၉